گذار به دموکراسی و "اصلاح طلبان " میخواهند بنی صدر دیگری برای نظام بسازند و حاجب الدوله نه بنی صدر ﺁری :
● اردوی سالانه دفتر تحکیم وحدت زیر عنوان " گذار به مردم سالاری " ، در 23 مهر ماه ، در مجتمع تحقيقاتي آموزشي عصر انقلاب وزارت علوم، تحقيقات و فنآوري تشکیل شد. در این اردو،
* دكتر هاشم آقاجري ، از جمله ، گفته است: ما در ايران نيازمند يك فرهنگ انسانمدار براي زمينهسازي دموكراسي هستيم. چيزي كه متاسفانه در كشور ما بسيار ضعيف و حاشيهاي است, ارزش انسان مداري به دليل انسانيت او مهم است, صرفنظر از اينكه از چه جنسيت، طبقه، قوم و ايدئولوژي باشد...امروز تاكيد جامعه بر دموكراسي مبتني بر حقوق بشر است. چون دموكراسي بدون حقوق بشر تمامي اختيارات را به فردي به عنوان نماينده مردم واگذار ميكند.
دموكراسي كه بر اخلاق و معنويت استقرار داشته باشد، دموكراسي قويتري است. نظامهاي مبتني بر حقوق بشر و دموكراسي كه نسبت مشخصي با معنويت و اخلاق برقرار نميكنند، نظامهاي ناقصي هستند.
امروز در منطقه شاهد نظامهاي توتاليتاريستي به نام اسلام هستيم. اگر امروز شاهد حضور امريكا و ديگر قدرتها در منطقه هستيم، زمينه ساز حضور آنها نظامهاي بنيادگرايي است كه از حداقل هاي عقلانيت بيبهرهاند.
* على اكبر موسوى خوئينى ، با اشاره به عدم پذيرش كانديداتورى رياست جمهورى از سوى مهندس ميرحسين موسوى، گفته است : بعد از اين تنها گزينه اى كه مى تواند گزينه جريان مقابل را دچار چالش كند هاشمى رفسنجانى است و به نظر مى رسد ظرف ۱۰ الى ۲۰ روز آينده موضوع آمدن وى نيز مشخص مى شود.
وى معتقد است: جريان مقابل در حال حاضر در حال تدارك موانعى بر سر راه ورود هاشمى رفسنجانى به صحنه انتخابات است زيرا آنها از روحانى نبودن، جوان بودن و حتى شرط سنى براى كانديداى رياست جمهورى صحبت مى كنند و شايد قصد دارند اين شرط را به نحوى مطرح كنند كه به هاشمى بفهمانند كه اكنون لازم نيست در صحنه حضور پيدا كند. وى در ادامه اظهار داشت: در بين برخى گروه هاى دوم خردادى مانند كارگزاران، حزب اسلامى كار و خانه كارگر طرح كانديداتورى هاشمى مطرح است و در صورتى كه وى نيايد آنها هر شخصى را كه هاشمى به آنها توصيه كند به عنوان كانديداى خود مطرح خواهند كرد. مجمع روحانيون مبارز و حزب همبستگى نيز با منتفى شدن كانديداتورى مهندس موسوى، در صورتى كه هاشمى رفسنجانى در صحنه انتخابات حاضر شود، كروبى را به عنوان كانديداى خود مطرح خواهند كرد و البته اين را به صورت رسمى اعلام نكرده اند. مشاركت و سازمان مجاهدين انقلاب نيز در حال حاضر روى گزينه دكتر معين تمركز كرده اند و به نظر مى رسد مشاركت طى برگزارى كنگره خود در مورد معين به نتيجه رسيده است.
در اين ميان دفتر تحكيم وحدت و سازمان ادوار تحكيم اعتقاد دارند كه به جاى حركت به سمت نظام انتخاباتى و پارلمانى بايد با حركت به سمت نهادهاى مردمى به صورت منتقد عمل كنند. وى با بيان اين اعتقاد كه جلسه دوم خرداد ى ها در حال حاضر نواقص و مشكلات زيادى دارد كه آن را شكننده كرده است، گفت: با توجه به وجود اختلاف در درون جبهه دوم خرداد بعيد به نظر مى رسد كه اين جبهه ظرفيت آنچنانى داشته باشد كه بتواند در صحنه انتخابات نقش موثرى را ايفا كند.
عضو فراكسيون دانشجويى مجلس ششم ابراز عقيده كرد: حتى در مجلس ششم، فراكسيون دوم خرداد در مواقعى به صورت دموكراتيك عمل نمى كرد. اكنون گروه ها و احزابى را مشاهده مى كنيم كه با مشى اصلاح طلبانه اى كه دارند داراى پايگاه مردمى هستند ولى در داخل حاكميت و جبهه دوم خرداد حضور ندارند، بنابراين به نظر من بايد با تغييراتى در جبهه دوم خرداد ساختارى دموكراتيك در آن ايجاد شود تا گروه هايى مانند ملى - مذهبى ها و نهضت آزادى نيز بتوانند در آن حضور داشته باشند.
موسوى خوئينى با اشاره به اينكه گروه هاى مورد اشاره از سوى جبهه مشاركت مورد پذيرش واقع شده و در روزه هاى سياسى اين حزب افراد ملى مذهبى و نهضت آزادى حضور داشته اند، افزود: ولى گروه عمده اى كه داراى نفوذ زيادى در جبهه و حتى داراى حق وتو هستند مخالف با حضور اين گروه ها هستند و ما فكر مى كنيم براى اينكه جبهه دوم خرداد بتواند نقش عمده اى در انتخابات ايفا كند بايد اجازه دهد كه گروه هاى اينچنينى كه وصف آنها شد وارد اين جبهه شوند و سازمان ادوار در حال تلاش است كه اين جبهه را متقاعد به پذيرش اين امر كند. در صورتى كه اين امر محقق نشود جبهه جديدى ايجاد مى شود، جبهه اى كه كار خود را بايد از يكى، دو ماه آينده تحت عنوان هر نامى مانند جبهه ايرانيان و جبهه دموكراسى خواه ايجاد كند.
* علی افشاری گفته است : يك نظام سكولار به دنبال گشتن مذهب و ضد دين نيست. ما احتياج به يك تحول در نگاه مذهبى مان داريم و بايد قبول كنيم كه غيرمذهبى ها هم به خاطر انسان بودنشان، صاحب اختيار هستند.
* رامین جهانبگلو گفته است : ما در يك وضعيت برزخى هستيم از يك سنتى بريديم و مدرن هم نشديم . در اين وضعيت سه راه بيشتر نداريم، اول پذيرش سنت، دوم پذيرش مدرن شدن و راه حل سومى كه ارتباط گفت وگوى بين سنت و مدرنيته است؛ من از شما سئوال مى كنم جايگاه اين ارتباط و گفت وگو كجاست؟
* در دومین روز اردو، 24 مهر، دکتر ابراهیم یزدی ، دبير كل نهضت آزادي ، از جمله، گفته است : ثبات سياسي به مفهوم دموكراتيزه شدن مطرح است . طبيعت مناسبات اقتصادي نياز به حركت دراز مدت دارد و كشورهاي بزرگ جهان ترجيح ميدهند يك روابط اقتصادي راهبردي تعريف شده با ما داشته باشند .
در نظامهاي دموكراسي دو چيز اصل و معيار است: يكي از اين اصول حضور تمام نيروهاي سياسي موجود در جامعه در فرآيند تصميمگيري است و به همين دليل در كشورهايي كه دموكراسي نهادينه شده ، انتخابات حزبي است و حقوق سياسي اقليت هم به رسميت شناخته ميشود .
اصل دوم مربوط به طبيعت جامعه انساني است كه مدام در حال تغيير و تحول است و بر اساس اين نظام ، جابهجايي قدرت به صورت نهادينه و آرام صورت ميگيرد .
● اختلاف سه ساله دفتر تحکیم وحدت با اصلاح طلبان وارد مرحله تعیین کننده شده است. شكورى راد گفته است: "ما هرگز از انديشه هاى ايشان (طيف علامه تحكيم وحدت) دفاع نمى كنيم". بدین سان، اختلاف سازمان دانشجوئی و " اصلاح طلبان " از سطح انتخاب روش فعاليت به سطح اندیشه راهنما و محل عمل گروه بندیهای سیاسی کشیده است : درون رژیم یا بیرون ﺁن ؟ هدف قدرت است یا هدف ﺁزادی و استقلال است ؟
انقلاب اسلامی : در مقام توجیه، ادعا شده است مایه نزاع نه " دوری از قدرت " و " نزدیکی به قدرت " که دوری از مردم یا نزدیکی به مردم است. دانشجویان به مردم گرایش دارند یعنی " عامه گرا " و " اصلاح طلبان " نخبه گرا هستند. حال ﺁنکه " دوری از قدرت " وقتی بمعنای هدف کردن ﺁزادی است ، زبان عامه پسند گزیدن ( که خاص زورپرستان است ) نیست. ﺁزادی را حق انسان و حاکمیت و ولایت را از ﺁن جمهور مردم دانستن است. حال اگر نخبه گرائی بمعنای قدرت را هدف فعالیت گرداندن است، انکار حق ﺁزادی و ولایت جمهور مردم و بناگزیر عمله استبداد شدن است. بنا بر این، دقیق ترین معیار، همان هدف می شود : ﺁزادی یا قدرت.
● سخنان حجاریان : در این نظام ، رئیس جمهوری پرده دار است:
در دومین روز اردوی تحکیم وحدت ، نوشته حجاریان خوانده شد که قسمتی از ﺁن اینست :
اما دومين سئوال من از كانديداهاي انتخابات رياست جمهوري يك سئوال ادبي و كليد واژهاي بود و آن اينكه آيا آنان معناي دو لفظ"رييس جمهور" و "رييس جمهوري" را كه در قانون اساسي قيد شده است ، مي دانند يا نه ؟
به نظر من كسي كه ميخواهد براي انتخابات رياست جمهوري كانديدا شود ؛ بايد معني اين واژهها و دلالت آن را بداند و بداند كه براي چه كانديدا ميشود . به عبارت ديگر بايد بداند كه "رييس جمهور" به معناي رييس تمام مردم و "رييس جمهوري" به معناي رييس نظام جمهوري كيست؟ معنا و لفظ رئيس تمام مردم و رئيس نظام جمهوري به رهبر اطلاق ميشود . رهبري از آن جا كه اعلم از بقيه خبرگان است و مطلقه هم هست ، رهبر بعدي را خود انتخاب ميكند كه رهبر بعدي اگر اولاد ذكورش باشد بهتر است و به اين ترتيب نسل اندر نسل اولاد ذكور ، رهبري خواهد بود .
در اين ميان نيز برخي از كانديداها همان زمان به اين سوالات ، پاسخهائي دادند كه عجيب و غريب و خواندني است.
بخش ديگري كه براي مقدمه بحث "جدال با مدعيان كانديداتوري " لازم ميدانم ، توجه به تلقي ما از جمهوريت است . طي سالهاي اخير از مردمسالاري ديني ، بحثهاي زيادي به ميان آمده و به نظر من دو عبارت مردمسالاري ديني و جمهوري اسلامي هيچ تفاوتي با يكديگر ندارند ، ولي آيا تمام كساني كه از مردمسالاري ديني سخن مي گويند ، هم نظرند؟
قبلاً در مقالهاي با عنوان "مردمسالاري ديني و دين سالاري مردمي" به اين موضوع پرداختهام . البته بايد متذكر شوم كه منظور از دين ، در اين تحليل دينداران ، دينسالاران ، حاملان دين و به عبارت ديگر فقها و روحانيت هستند . به عبارت ديگر منظور از دين يك موضوع مجرد نيست بلكه يك موضوع انضمامي است .
در آن مقاله به طرح اين پرسش پرداختم كه در ايران تئودموكراسي (دين سالاري مردمي) حاكم است يا دموتئوكراسي ؟ (مردمسالاري ديني ) و استدلال كردم كه بر اساس آنچه كه از قرائت رسمي از قانون اساسي برميآيد در ايران دينسالاري مردمي حاكم است . البته اخيراً نكتهاي را در اصل 177 قانون اساسي كشف كردم : در اين اصل ترميم قانون اساسي به ابتنا بر دين و با اتكا به مردم است . يعني سنگ بنا (CORNER STONE) دين نهاده شده ،ولي به مردم هم تكيه دارد . همچنانكه ميتوان براي جلوگيري از ريزش "برج پيزا" تكيه گاهي را براي آن ايجاد كرد ، ولي اصالت اين برج به اين تكيهگاه نيست ، بلكه به زميني است كه روي آن بنا نهاد شده است.
برميگردم به قرائت مفسر رسمي ، قانون اساسي از نوع رژيم ايران كه آن را دينسالاري مردمي مي داند ؟ البته "مهدوي كني" يكي از بزرگان جامعه روحانيت مبارز در آن زمان نيز همين مسأله را مطرح كرد كه "چرا ميگوييد مردم سالاري ديني ؟ در كشور ما دينسالاري مردمي حاكم است."
منظورم از طرح اين مقدمه اين بود كه بگويم عهد رييس جمهور با مردم تا از معبر دينسالاران نگذرد ، قدرت نفوذ ندارد.
در حال حاضر كانديداهاي زيادي در عرصه انتخابات رياست جمهوري مطرح اند كه به يكديگر تكهپراني و چشم قره ميروند و هر چه به انتخابات نزديكتر ميشويم ، اين مسائل بيشتر ميشود .
سئوال من از اين آقايان اين است كه آيا آنها ميدانند كه به چه عرصهاي وارد ميشوند يا نه ؟
بر اساس اين بيت از حافظ كه ميگويد : "راز درون پرده كه داند ، فلك خموش/ اي مدعي نزاع تو با پرده دار چيست " من معتقدم رييس جمهوري كه ما انتخاب ميكنيم ، رييس جمهور نيست ! بلكه يك پردهدار يا به عبارتي حاجب الدوله است !
به عبارت ديگر اينكه ؛ انتخاباتي برگزار ميشود ، رقابتي هم شكل ميگيرد ، برنامههايي هم ارائه ميشود ، مردم هم بسيج ميشوند و رأي ميدهند ، ولي در نهايت چه مي شود ؟ مردم حاجب الدولهاي را انتخاب ميكنند كه به قول خاتمي فقط يك تداركاتچي است .
حال آنكه راز درون پرده ، قدرت واقعي است كه شفاف نيست و كسي آن را نميبيند. سياست ايران پشتپرده راز آلوده و افسونزده قرار گرفته و قدرت و اختيار واقعي ، پشت پرده است و كسي از آن مطلع نيست . به نظر من خبرنگاران و دست اندركاران رسانهها هم مدعيان هستند كه با كانديداهاي پردهداري پيرامون حضور و برنامههايشان به گفتوگو ، چالش مينشينند ، غافل از اينكه دعواي بنيادي جاي ديگري است و حداكثر در بهترين حالت رييس جمهور بعدي مثل خاتمي صاحب 20 ميليون رأي ميشود كه در نهايت صرفاً يك تداركاتچي خواهد بود .
به همين علت است كه به نظر من مشكل انتخابات نيست ، مشكل پس از انتخابات است و آن اينكه حاجبالدوله 20 ميليون رأيي چه اميد و تواني دارد ؟ مدعيان نيز بايد چالشگر عرصه پس از انتخابات باشند و نه پيش از آن .
عليرغم تمام آنچه كه تا بدين جا برشمردم من نسبت به آينده نااميد نيستم . چون حاجبالدوله ميتواند چند كار بكند . نخست آنكه با شمشير همه را بزند . به قول حافظ "چوپرده دار به شمشير مي زند همه را / كسي مقيم حريم حرم نخواهد ماند" ؛ يعني حاجبالدوله ميتواند با شمشير به گونهاي به قلع و قمع مردم بپردازد و شكل جمهوريت نظام را براندازد كه ديگر كسي حتي به جمهوريت فكر هم نكند چنين پردهداري مسووليت را ميپذيرد و در تار و مار كردن مردم هم اختيار مييابد ، همچون يك مشت آهنين بدون دستكش ، نمود عيني چنين حاجبالدولهاي ميتواند رأي آوردن يك راست وحشي باشد .
حالت دوم آن است كه حاجبالدوله صرفاً يك پردهدار و استتارچي باشد . يعني همان بحث دستكش مخملين بر مشت آهنين (ظاهر فريبنده براي مردم و خارجيان) كه من قبلاً مطرح كردم و به خيليها برخورد .
حافظ در اين باره هم شعري دارد كه مي گويد : "حالي درون پرده بسي فتنه ميرود/ تا آن زمان كه پرده برافتد چه ها كند " نمود عيني چنين حاجبالدولهاي ميتواند يك راست اهليتر باشد كه مسووليت بدون اختيار را قبول ميكند .
سومين حالت آن است كه حاجب الدوله گاهي پرده را بالا ميزند و پشت آن را به مردم نشان دهد و به نوعي گوش مردم را محرم كند .
همچنانه به قول حافظ ؛ "تا نگردي آشنا ، زين پرده رمزي نشنوي/ گوش نامحرم نباشد جاي پيغام سروش" به اين ترتيب چون به تدريج و گهگاه پرده بالا مي رود ، مردم جوش نميآورند و دلزده نميشوند . مثل زماني كه خاتمي در مسأله قتلهاي زنجيرهاي ، گوشهاي از پرده را بالا زد و عنوان كرد كه وزارت اطلاعات در آن دست داشته است .
لازمه اينكه حاجبالدوله چنين كند آن است كه از جسارت ، اعتماد به نفس ، قدرت فردي و استقلال برخوردار باشد و از فرصتها و آراء مردم استفاده بهينه كند . البته براي اين كار به سازمان، حزب، ستاد، تيم قوي و آرايش قدرت نمايي نيز احتياج دارد و بايد همواره رابطه دوستانش با مردم را حفظ كند.
براي چنين كسي قرائت رسمي از قانون اساسي مهم نيست و شوراي نگهبان هم ميتواند قرائتي به نفع مردم داشته باشد . با نگاهي به روند تأييد و يا ردصلاحيت بهزاد نبوي اين مسأله بهتر درك ميشود . هرگاه حضور مردم در عرصه پررنگ بوده ، قرائت شوراي نگهبان به نفع مردم صورت گرفته و صلاحيت او تأييد شده است .
چهارمين حالتي كه ميتوان براي كاركرد يك حاجبالدوله متصور شد ، اين است كه به فتنه پشت پرده داخل شود . يعني دوگانه كردن حاكميت توسط رييس جمهور . نمونههاي عيني آن در گذشته قائم مقام فراهاني ، اميركبير و مصدق و بهترين نمونه ، اوليور كرامول در دربار چالز بود كه گام بلندي براي اصلاح ساختار سياسي در قرون هفده انگليس برداشت و عليرغم اينكه يك سرباز ساده بود خيلي خوب عمل كرد .
انقلاب اسلامی : واکنشهایی که مافیاهای نظامی - مالی نشان داده اند ، گویای ﺁنند که قصد حجاریان را بنی صدر دانسته اند که چون ﺁوردن نام او، عبور از خط قرمز است، نام سه کسی را ﺁورده است که بر صراط استقلال بوده اند. با وجود این، در ﺁنچه به مصدق و بنی صدر مربوط می شود، نزاع بر سر شرکت در رهبری با مستبد نبود بلکه بازپس دادن حق به حق دارد و یا بازگرداندن ولایت به جمهور مردم و استقرار ولایت جمهور مردم بوده است.
● روز بعد از قرائت نوشته حجاریان، شكرالله عطارزاده ،عضو مجلس مافیاهای نظامی - مالی گفته است : در صورتي كه هاشمي رفسنجاني از حضور در صحنه انتخابات انصراف دهد و كانديداتوري را نپذيرد،بهترين گزينه براي ايجاد آرامش در جامعه و برخورد استوار و علمي با دنياي خارج، ولايتي است. موسوي از چهره هاي تيزبين نظام است كه مي دانست اگر بپذيرد و وارد انتخابات شود، گروه هاي دوم خرداد، مي خواهند از وجود ميرحسين، يك بني صدر تازه براي نظام بسازند. گروه هاي دوم خردادي، در حال حاضر، مي دانند كه هيچ گزينه اي بالاتر از هاشمي، در شرايط فعلي نيست
● محمد نبی حبیبی ، دبيركل مؤتلفه، در 28مهرماه 1383، تهدید کرده است که :"اين سخنان که حاوى استهزاى مبانى و ارزشهاى دينى ، هجمه به ساختار نظام جمهورى اسلامى و تهاجم به عناصر خدوم کشور بود، سوء استفاده از آزادى محسوب مى شود... او بايد بداند که ملت راه خودش را انتخاب کرده است و دوستان ايشان هم بدانند که اين چراغ سبز نشان دادن ها به دشمنان داخلى و خارجى حکومت دينى مثل گذشته بى فايده خواهد بود. فرزندان راستين قرآن و اهل بيت بيش از گذشته آماده دفاع از حريم عقيدتى و جغرافيايى تفکر مقدس حکومت دينى هستندو اينجانب به عنوان يکى از سربازان کوچک اين جبهه به ايشان و همفکرانشان هشدار مى دهم که بيش از اين نقش جاده صاف کن صاحبان تفکرات التقاطى و حاميان خارجى آنها را ايفا نکنند.
انقلاب اسلامی : حق اینست که گروه مؤتلفه و دیگر زور پرستان ، التقاط در طرز فکر خود ندارند. زیرا " طرزفکر" شان که در این تهدید ابراز شده است، زور ناب است. اسلام لعاب این زورپرستی است. بنا براین، ارباب خارجی را کسی می تواند داشته باشد که زورپرست است و با قدرت خارجی می تواند مدار بسته بوجود ﺁورد. تهدید " دبیرکل " فقدان اندیشه راهنما و بنا بر این، محکومیت به سقوط را گزارش می کند. نوع تهدید که دیگر فاقد رجوع به " مرام راهنما " (ولایت مطلقه فقیه دارای مشروعیت و مقبول طرفهای دعوا) است، می گوید که زمان سقوط دارد نزدیک می شود.
از اتفاق ، از راه سازش پنهانی با ریگان و بوش (اکتبر سورپرایز ) بود که سقوط تدارک شد:
|
|
|
