وقتی اوپک بیشتر از غرب نگران گرانی قیمت نفت می شود و مردم ایران در فقر فرو می روند :

انقلاب اسلامی : اطلاعات گرد ﺁمده در این فصل را در دو قسمت می خوانید: در قسمت اول ، سیاست اوپک و در قسمت دوم ، داده در باره نفت در اقتصاد ایران و فقر فزاینده را :

چرا اجلاس اوپک تصمیم به افزایش تولید و کاهش بهای نفت میگیرد و اثر تحریم احتمالی ایران ؟:


● در 15 سپتامبر، وزیران نفت کشورهای عضو اوپک در وین اجلاس کردند . با ﺁنکه به طور رسمی ، تولید نفت روزانه 26 میلیون بشکه است، اما ، در واقع، روزانه 30 میلیون بشکه نفت صادر می شود. این اندازه عرضه نفت در ربع قرن اخیر بی سابقه است. با وجود این ، پیشنهاد وزیر نفت کویت اینست که میزان تولید را روزانه 500 تا 1 میلیون بشکه افزایش دهند. به ادعای او ، با افزایش تولید نفت ، اوپک به مشتریهای خود میگوید که بر روش مثبت است و تصمیم دارد بازار نفت را تثبیت کند.
هرچند پیشنهاد او پذیرفته شد و بنابر افزایش روزانه 1 میلیون بشکه نفت شد، اما در عمل، اوپک روزانه 4 میلیون بشکه بیشتر از میزان مصوب، نفت وارد بازار می کند. تصویب پیشنهاد او ، یک اثر سیاسی و روانی دارد : اوپک سیاستی کاملاً همسو با سیاست بوش دارد.
همزمان طوفان و گرد باد تولید نفت در خلیج مکزیک را متوقف کرد و بهای نفت ، تحویل اکتبر، 44 دلار و 39 سنت شد. در سالی که 9 ماه از ﺁن گذشته است ، بهای نفت 40 درصد افزایش یافته است. در ماه اوت، تا 49 دلار و 40 سنت نیز رسید.
در حال حاضر ، بازار از نفت اشباع است و اوپک بهای هر بشکه نفت 30 دلار را مطلوب یافته است با وجود این بهای نفت پائین نمی ﺁید. چرا بهای نفت پائین نمی ﺁید؟ یک دلیل ﺁن اینست که اوپک نمی تواند تولید نفت خویش را افزایش بدهد. 7 کشور الجزایر و ایران و کویت و لیبی و نیجریه و قطر و امارات عربی متحده با ظرفیت کامل نفت تولید می کنند و سه کشور دیگر، ﺁندونزی بیشتر از ﺁنچه تولید می کند، خود مصرف می کند و ونزوئلا بخاطر اعتصابها نتوانست نفت تولید کند و عراق نیز گرفتار عصیان و منفجر کردن لوله های نفت است. لذا، این سه کشور بیشتر از ﺁنچه اکنون عرضه می کنند، نمی توانند نفت عرضه کنند.
تنها عربستان تا حدودی ظرفیت تولید نفت بیشتر دارد : ظرفیت تولید روزانه این کشور 5/10 میلیون بشکه است و در حال حاضر ، 5/9 میلیون بشکه تولید می کند. دو حوزه نفتی دیگر هم از ماه ﺁینده به بهره برداری می رسند که روزانه 800 هزار بشکه تولید خواهند داشت.
نعیمی ، وزیر نفت عربستان می گوید : ما می خواهیم بهای نفت را کاهش بدهیم.
ﺁژانس بین المللی انرژی ارزیابی می کند که تقاضا در نیمه دوم سال کاهش پذیرد. در سال جاری، تقاضای روزانه ، بطور متوسط 2 / 82 میلیون بشکه در روز و 5/2 میلیون بشکه در روز از سال 2003 بیشتر است. متوسط تولید نفت جهان ، در ماه اوت، 6/83 میلیون بشکه در روز بوده است.
روزنامه نیویورک تایمز ( 15 سپتامبر ) از قول بیشتر تحلیل گران نوشت : انتظار نمی رود بهای نفت تا انتخابات ریاست جمهوری امریکا ، در ماه نوامبر، افزایش پیدا کند. برخی از تحلیل گران براین نظر هستند که اوپک در برابر افزایش قیمت نفت مقاومت می کند و تا انتخابات ریاست جمهوری امریکا، اوپک اجلاس دیگری نخواهد داشت. با وجود این ، قیمت یک بشکه نفت تا 30 دلار پائین نیامده است.
علت نیز اینست که ، در موقعیت اضطراری کنونی، که هر روز ممکن است جریان نفت این یا ﺁن کشور قطع شود، قیمت نفت نمی تواند پائین بیاید. به استناد این موقعیت است دستگاه تبلیغاتی مافیاهای نظامی - مالی تبلیغ می کند که ایران را نمی توانند تحریم اقتصادی کنند زیرا موجب کمبود نفت در بازار و گرانی سرسام ﺁور بهای نفت می شود.
انقلاب اسلامی : بدین قرار، اوپک به بوش رأی داده است.

● حال ﺁنکه پیشنهاد کویت مبنی بر افزایش تولید نفت و جریان دادن روزانه 30 میلیون بشکه نفت به بازارها ، از نوعی ﺁماده کردن شرائط برای تحریم اقتصادی ایران است. در حقیقت، 5/2 میلیون صادرات نفت ایران قابل جبران است. الا اینکه ، وقتی مافیاها می گویند ایران عراق نیست ، این واقعیت را از دید مردم پنهان می کنند که از جهت جمعیت جوان و نزدیک به 70 میلیون نیز ایران عراق نیست. حدود 3 برابر عراق جمعیت دارد. در محاصره اقتصادی عراق، 500 هزار تا 1 میلیون کودک و نوجوان از پای درﺁمدند. در صورتی که ایران به محاصره نفت درﺁید، کشتار گرسنگی چه میزان خواهد شد ؟ اگر شورای امنیت " نفت در ازای مواد غذائی " را تصویب کند ، مشکل کمبود نفت برای غرب حل می شود اما ﺁیا مشکل کمبود مواد غذائی و فلج اقتصاد کشور و بیکاری وسیع و... ایران حل می شود ؟ :

* محتشمی میر حسین موسوی و هاشمی رفسنجانی را با یکدیگر مقایسه کرده و گفته است : در شرائط جنگ و سقوط قیمت نفت، در ﺁمد نفت، در دوره‌ وي، 5 ميليارد و 600 ميليون دلار بود كه حدود 2 ميليارد دلار آن براي جنگ و 3 ميليارد دلار آن براي گرداندن كشور بود. ولي در دوران هاشمي 80 ميليارد دلار استقراض خارجي به وجود آمد و تورم به اوج خود يعني 50 درصد رسيد. در زمان جنگ مهندس با اين طرح كه تورم 2 الي 3 درصد را بر كشور تحميل مي‌كرد، مخالف كرد.
این مقایسه صوری است . منطقی که ملاتاریا بکار می برد ، منطق صوری و از این منطق، فراوان ، قیاس صوری را بکار می گیرد : 8 سال جنگ زمینه را برای ضد ضربه نفتی و سقوط قیمت نفت را فراهم ﺁورد : بهای نفت 34 دلار (به قیمت سال 1980 برابر حدود 85 دلار امروز) بود. برغم هشدار 22 خرداد 1360، رژیمی که موسوی خدمتگذارش بود، با ادامه جنگ در سود امریکا و اسرائیل و انگلستان و تحکیم پایه های استبداد از راه جنایت و فساد، سبب شد که قیمت نفت تا زیر 10 دلار سقوط کند ) . اما پیش از سقوط بهای نفت، درﺁمدهای نفتی گم می شدند. چنانکه در طول 8 سال جنگ، 100 میلیارد دلار گم شد و هنوز که هنوز است پیدا نشده است. این عوامل موجب کاهش شدید سطح درﺁمدها شدند : درﺁمد سرانه تا یک پنجم کاهش پیدا کرد. سطح تولید ناخالص ملی پائین ﺁمد و یک نسل ایرانی فرصت رشد را از دست داد. قیمتها بشدت افزایش یافتند تا جائی که بنابر ﺁمار رسمی ، درﺁمد بزحمت کفاف یک سوم هزینه ها را می کرد. در نتیجه، رژیم گرسنگی بر قرار شد و نیاز به سرکوب را به حد اکثر رساند: ماشین اعدام یک روز نیز متوقف نماند. و سیل مهاجرت به خارج از کشور همچنان وسعت گرفت. ﺁیا قرار است ، ایران ﺁن دوران سیاه را یکبار دیگر به خود ببیند؟ ﺁیا قرار است فرصت منطقه و جهانی مساعد با رشد اینسان بسوزانند ؟ :

* بنا بر مقاله ای که از روزنامه شرق نقل کردیم ، تنها " محافظه کاران رادیکل " موافق ﺁنند که " بحران اتم " را تا ﺁخر باید رفت. اما پایگاه اجتماعی این جماعت ، یک درصد جمعیت ایران نیز نیست. ملتی که به یک درصد زور پرست اجازه دهد محاصره اقتصادی را هم بر وضعیت سخت او بیفزاید، می باید منتظر بدترین روزگار نیز باشد :
همین نشریه (21 شهریور ) نگران ﺁنست که در صورت تصویب مجازات اقتصادی ایران از سوی شورای امنیت ، ایران نخواهد توانست 25 میلیارد دلار ذخیره ارزی خود را حتی خرج خرید مایحتاج کند. اما روزنامه از واقعیت دیگری غافل است و ﺁن اینکه بنابر رقمی که بانک مرکزی بدست می دهد، ایران 6/33 میلیارد دلار تعهدات خارجی دارد. حال اگر فرض کنیم وامهای خارجی که بخش نفت و بخش خصوصی و وزارتخانه و... ستانده اند - که از 80 تا 120 میلیارد دلار برﺁورد کرده اند - وجود ندارند، ذخیره ارزی 6/8 میلیارد دلار از تعهدات خارجی کشور کم دارد. به سخن دیگر، با ذخیره ارزی کشور همان کار را می کنند که بعد از گروگانگیری ، امریکا با ذخایر ارزی ایران ، بر طبق قراردادی کرد که عاقد ﺁن، بهزاد نبوی، ﺁن را با قرار داد وثوق الدوله مقایسه کرد و کارتر ، بهنگام استقبال از گروگانها گفت: ایران را چنان نقره داغ کردیم که هیچگاه از یاد نبرد.
هاشمی رفسنجانی گفته بود : 1- مردم گرفتار فقر انقلاب نمی کنند و 2 - قرضه خارجی، کشورهای وام دهنده را حامی رژیم می کند. و لابد می دانست که وابستگی دولت و اقتصاد کشور را به اقتصاد مسلطه نیز کامل می کند و دولتی که در ﺁمد نفت و وامهای اتخاذی از نظامهای بانکی داخلی و خارجی کفاف بودجه اش را نمی دهد و کسر بودجه دارد، کجا می تواند بحران را تا جائی پیش برود که کشور را به محاصره اقتصادی در ﺁورد . بخصوص که