* ادعاها که عمل ها ناقضشان هستند:

52 - پرزیدنت بوش با تشکیل کمیسیون تحقیق پیرامون ترورهای 11 سپتامبر مخالفت کرد. زمانی که ناچار شد بدان تن دهد، بهترین فرصتها در باره بزرگ ترین ناتوانی دستگاه اطلاعاتی امریکا در تاریخ این کشوررا از دست رفته بود ( منبع : americanprogresaction.org )
53 - پرزیدنت بوش گفت : من دستور داده ام بن لادن را دستگیر کنند زنده یا مرده او را. اما بعد گفت : بن لادن محل اعتنای من نیست.( منبع : americanprogresaction.org ) انقلاب اسلامی : این قول خود را نیز نقض کرد وقتی بن لادن وارد صحنه انتخابات ریاست جمهوری امریکا شد: بوش خطاب به امریکائیان گفت: در جنگیم ، در جنگ باید متحد ماند و فرمانده را تغییر نداد. پس به من رأی بدهید !
54 - پرزیدنت بوش گفت: ما اسلحه کشتار جمعی را در عراق پیدا خواهیم کرد. اما بعد پذیرفت این اسلحه وجود نداشته اند. ( منبع : واشنگتن پست )
55 - پرزیدنت بوش گفت: شما نمی توانید فرق قائل بشوید میان القاعده و صدام وقتی از جنگ با تروریسم حرف می زنید. و بعد پذیرفت که صدام نقشی در ترورهای 11 سپتامبر نداشته است. انقلاب اسلامی : اما هزینه های ضد و نقیض گوئیهای بوش و سیاهکاریهای او را مردم عراق در مورد جنگ و ملتهای کشورهای نفت خیز ، در موارد اقتصادی و سیاسی و نظامی می پردازند. از این رو است که مردم امریکا اثرهای مرگبار و ویرانگر این سیاهکاریها را، یک از صد، درک نمی کنند. بنا بر این فهرست ناقص، بیشترین سیاهکاریهای بوش در خارج از امریکا انجام گرفته اند ( منهای 7 مورد به تخلفها و زشتکاریهای شخص بوش در حوزه زندگی شخصی او مربوط می شوند، قربانیان حدود 60 درصد سیاهکاریها که سخت مرگبار و ویرانگر برای انسان و محیط زیست هستند، مردم کشورهای نفت خیز در درجه اول و محیط زیست و مردم بقیت دنیا در درجه دوم هستند.
این فصل از این نظر که مدار جهانی خشونت و نقش ﺁن را در سیاست داخلی ء تنها ابر قدرت " و نیز جامعه هائی که هنوز ندانسته اند راه حل بیرون رفتن از این مدار است، سخت پند ﺁموز است
نقش مافياهاي نظامی - مالی در انتخابات امریکا؟ مسئله اتم ؟ حمله به ایران ؟ :

انقلاب اسلامی : کار برد رژیم مافیاهای نظامی - مالی و برنامه اتمی و تروریست پروری ﺁن را در انتخابات ریاست جمهوری امریکا و قسمت دوم طرح حمله نظامی به تأسیسات اتمی ایران و در قسمت سوم، " مسئله اتم ایران " ، از رهگذر گزارشهای خبری و نظرها و تصمیم ها، شناسائی می کنیم:
تغییر رژیم ایران و یا تغییر طبیعت رژیم در ایران ؟:

انقلاب اسلامی: می دانیم که رژیم مافیاهای نظامی - مالی ، از دو نظر، " برنامه اتمی " و حمایت از تروریسم ، از موضوعهای انتخابات ریاست جمهوری امریکا بود. وقتی 48 ساعت پیش از روز انتخابات، مجلس مافیاها طرح غنی سازی اورانیوم را تصویب کرد، قدمی بود که بنفع بوش برداشت. در این باره و بطور عمومی تر در باره تغییر رژیم یا تغییر طبیعت رژیم مافیاهای نظامی - مالی ، از نظرها که در روزهای پیش از انتخابات ریاست جمهوری امریکا ابراز شده اند، سه نظر را از نظر خوانندگان می گذرانیم :

● گفتگوی نیویورک تایمز با کنت پولاک، نویسنده کتاب Persian Puzzle (24 اکتبر 2004):
* نیویورک تایمز : در کتاب خود ، Persian Puzzle ، در باب نزاع میان ایران و امریکا، بنظر می رسد نظر پیشین خود را رها کرده اید. در " طوفان تهدید می کند "، برﺁن بودید بسیاری از خوانندگان دموکرات را قانع کنید که باید از حمله به عراق و اشغال این کشور حمایت کنند.
* پولاک: من بر اساس اطلاع دروغ، نظری اظهار کردم که اشتباه بود. بابت ﺁن، خود را مقصر می دانم. من احساس وحشت می کنم.
* نیویورک تایمز : زیباست ! سرانجام یک امریکائی گفت : متأسفم.
* پولاک: متأسفم ، متأسفم !
* نیورک تایمز : در Persian Puzzle : بر این نظر هستید که اقدام به تغییر رژیم در ایران ، دیوانگی است.
* پولاک : من نسبت به توانائیمان در قانع کردن ایرانیان به تغییر بنیادی رفتار خویش ، ﺁنهم در در مدتی بسیار کوتاه، سخت بدبینم. امریکائیها این تصور غلط را در باب روانشناسی سیاسی ایرانیان دارند و همین تصور به توانائی ما در برانگیختن حمایت بین المللی صدمه زده است.
* نیویورک تایمز : اما بمثابه تحلیل گر پیشین سیا و استاد سیاست خاورمیانه ای در بروکینس اینستیتوشن ، بنظر شما چگونه می توانیم از دست یافتن ایران به اسلحه اتمی جلوگیری کنیم ؟
* پولاک : من ترجیح می دهم ایران سلاح اتمی نداشته باشد . اما اگر ایران ﺁن را پیدا کرد، فکر می کنم احتمالاً ما می توانیم با ایران معامله کنیم.
* نیویورک تایمز : قید " احتمالاً " را بکار می برید که مفید اطمینان نیست.
* پولاک : سخت می توان باور کرد که ایرانیان در سود خود خواهند دید که اسلحه اتمی را در اختیار گروههای تروریست قرار بدهند. ﺁنها از القاعده به اندازه ما نفرت دارند.
* نیویورک تایمز : در باره کره شمالی چه نظر دارید ؟
* پولاک : من بیشتر از ﺁنکه دلمشغول وجود سلاح اتمی در دست ایران باشم، نگران بودن ﺁن در دست کره شمالی هستم. چرا که کره شمالی بنظر من کشور عجیب غریبی می رسد.
* نیویورک تایمز : در باب پاکستان چه فکر می کنید؟ ﺁیا پاکستانیها ممکن است اسلحه خود را بکار ببرند؟
* پولاک : ترس من اینست که اگر پاکستان فروپاشد، سلاح اتمیش بسا بکار رود. کسی چه می داند.
* نیویورک تایمز :اگر روزگاری همه دارای سلاح اتمی شوند، چه خواهد شد ؟ مثلاً ﺁلبانی هم سلاح اتمی پیدا کند ؟
* پولاک : سخت دور از باور بنظر می رسد که در طول حیات من، ﺁلبانی صاحب سلاح اتمی شود. اما تا زمانی که سلاح اتمی نقش اول را بر ضد متجاوز دارد، کشورهای دیگر نیز برﺁن می شوند که ﺁن را بدست ﺁورند. بنظر من بر شمار کشورهائی که اسلحه اتمی خواهند داشت، افزوده خواهد شد.
* نیویورک تایمز : سه ماه طول کشیده است شما این کتاب 500 صفحه ای را بنویسید. خواندن این کتاب بیشتر از این زمان می خواهد. چگونه بدین کار توفیق یافتید؟
* پولاک : از سابقه کارم در سیا سود جستم. عضو سیا تند نویسی می ﺁموزد و تند نویس می شود.
● مقاله دوم از گردون پراتر است و نکات اصلی ﺁن اینها هستند :
* جون کری انتشار اسلحه اتمی را جدی ترین و خطرناک ترین تهدید برای امنیت ملی امریکا خواند و بوش را متهم کرد که با اقدامهایش، در قبال کره شمالی و ایران و بی اعتبار کردن قرارداد منع انتشار اسلحه اتمی این خطر را قطعی تر کرده است.
* قرارداد منع انتشار اسلحه اتمی در 1970 به امضاء رسید و در 1995، امضاء کنندگان تصمیم گرفتند برای همیشه متعبر و مجری بماند. بهنگام رسیدن بوش به مقام ریاست جمهوری، 182 کشور قرارداد را امضاء کرده بودند. در حال حاضر، احتمالاً 30 کشور تکنولوژی لازم برای تولید اسلحه اتمی را دارند و یا میتوانند داشته باشند. در ازای چشم پوشی از تولید سلاح اتمی ، هر کشوری حق نقض ناپذیر بر استفاده صلح ﺁمیز از تکنولوژی اتمی دارد. ﺁژانس بین المللی انرژی اتمی ، برای ﺁن بوجود ﺁمده است که کشورها سلاح اتمی نسازد و از این حق برخوردار شوند.
* ایران ، زمانی که رژیم شاه برپا بود، برﺁن شود که از این حق خود استفاده کند. اما از زمان سقوط ﺁن رژیم، امریکا با نقض مقررات ﺁژانس ، نگذاشته است دیگر امضاء کنندگان قرارداد، از حق نقض ناپذیر خود استفاده کنند. اینک ایرانیها پروتکل الحاقی را نیز امضاء کرده اند. ﺁژانس می تواند هر وقت و هر محل را بازرسی کند. هر زمان ﺁژانس بگوید به این نتیجه رسیده است که ایران تجهیزات اتمی دارد که به استفاده صلح ﺁمیز از اتم ربط ندارند و به تولید سلاح اتمی ربط دارند، شورای حکام می تواند ایران را خاطی تشخیص دهد و پرونده را به شورای امنیت بفرستد.
* اما تا به حال، ﺁژانس چنین تجهیزات و موادی را نیافته و گزارشی حاکی از خاطی بودن ایران به شورای حکام نداده است. در 2002 ، بوش خواست از شورای امنیت رأی بگیرد که عراق اسلحه کشتار جمعی دارد و در صدد تولید سلاح اتمی است و باید به این کشور حمله کرد. اما شورای امنیت زیر بار نرفت. حالا، در 2004، بوش می خواهد پرونده اتمی ایران به شورای امنیت احاله شود بدان امید که شورای امنیت برنامه اتمی ایران را تهدیدی برای صلح جهان تلقی کند و به کشورهای دیگر، از جمله اسرائیل، اجازه دهد با بکار بردن همه گونه وسایل، صلح را در منطقه حفظ کنند.
* پیش از ﺁنکه شورای امنیت در باب تهدید ﺁمیز بوده برنامه اتمی غیر نظامی ایران تصمیم بگیرد، می باید در باره اسلحه اتمی اسرائیل تصمیم بگیرد که تهدیدی بس بزرگ تر است. چین قول داده است هرگونه قطعنامه ای را بر ضد ایران وتو کند .و البته امریکا، خواه رئیس جمهوری بوش باشد و چه کری ، قطعنامه شورای امنیت بر ضد اسرائیل را وتو خواهد کرد.
● اما عمادالدین باقی مقاله ای در واشنگتن پست ( 25 اکتبر ) نوشته است:
در غرب ، بسیاری بر این باور شده اند که امیدی به اصلاح اجتماعی در ایران نیست. اما از دیدگاه من ، در ایران ، امید وجود دارد. بگذارید بگویم چرا :
جامعه خود، و نه دولت، تغییر را ایجاد می کند. و تغییرهای عمیق در ایران انجام گرفته اند. بیرون از دید بسیاری از جهانیان ، ایران راه خویش را بطرف دموکراسی هموار می کند.
مؤسسات تحصیلات عالی کشور بسط یافته اند و جوانان جویای کار را به خود جذب کرده اند. توسعه تحصیلات عالی موجب تغییر طرزفکرها در همه جای کشور گشته است.
در ﺁموزشگاههای نظامی ، سخن بمیان ﺁوردن از حقوق انسان، تا این اواخر، غیر قابل قبول بود. حالا درس حقوق بشر در برنامه درسی گنجانده شده است.
20 درصد شدن میزان طلاق ، امری تأسف ﺁور است. اما بیانگر ﺁن نیز هست که ازدواج سنتی بر اثر دست یافتن زنان به برابری ، در حال تغییر است. رقمهای دیگر این تحول را تأیید می کنند : نزدیک به 60 درصد از دانشجویان دانشگاهها را زنان تشکیل می دهند. اداره 12 درصد از مؤسسات انتشارات، در دست زنان است و 22 درصد جمعیت های صنفی روزنامه نگاران را زنان تشکیل می دهند.
در سالهای اخیر، 8000 سازمان غیر دولتی در کشور تشکیل شده اند. این سازمانها قدرت دولت محدود و ایده های بنیاد گرا را عقب می زنند. تقویت سازمانهای غیر دولتی و بنیادهای (نهاد) ی مدنی یکی از مهم ترین و عملی ترین استراتژیها برای به انجام رساندن تغییر اجتماعی است. در بلوچستان، یکی از محروم ترین نقاط کشور، من سخت به شگفت ﺁمدم وقتی دیدم چندین سازمان غیر دولتی را زنان اداره می کنند. یک مقام محلی به من گفت : این زنان چنان اعتمادی به کاری که می کنند دارند که گوی سبقت از مقامهای عالی دولتی می ربایند . اینان بر تحقق خواستهای خویش مصر هستند. در روستائی در 80 مایلی ( 120 کیلومتری ) تهران ، مردم شورای محلی خود را تشکیل داده اند. بنا بر قول جامعه شناس برجسته ایرانی : " از دید دموکراسی که بنگری، این شورا را باید الگو تلقی کرد " . هر تصمیمی به روش مردم سالارانه اتخاذ می شود. سازمانهای غیر دولتی برای ﺁن ایجاد شده اند تا شورا را در امور محلی ، حمایت و اطلاعات در اختیارش بگذارند.
تا چندی پیش، مذهب سنتی بر این بود که تنها باورمندان از برخی حقوق مدنی برخوردار هستند. ﺁیة الله العظمی حسین علی منتظری، یکی از مهمترین و مشهور ترین رهبران شیعه ، فتوی داد که تمامی مردم ، صرف نظر از باورشان، دارای حقوق مدنی یکسان هستند. علائمی از حرکتی مشاهده می شود که متوقف کردنش ناممکن خواهد شد. دولت با فشار اجتماعی مقاومت ناپذیر برای اصلاح روبرو است. اگر به این حرکت پاسخ مساعد داده نشود، بدتر، اگر سرکوب شود ، ما به استقبال انقلاب دیگری خواهیم رفت. ما به تجربه دریافته ایم که تحول اجتماعی غیر خشونت ﺁمیز از درون بر تغییری که از بیرون تحمیل شود، بسی مرجح است.
شجاعت و امید عاملهای مهم تغییر هستند. من، در حرکت ایرانیان، امیدوار و فعال می مانم تا که دموکراسی جامعه مدنی بر قرار شود.