اندازه تأثیر همکاری "ایران " با امریکا در عراق و تغییر سیاست جمهوریخواهها در قبال رژیم ؟ :

● اطلاعات استراتژیک (29 ﺁوریل ) خبر از سفر وزیر دفاع فرانسه به کشورهای عمان و قطر و امارات داده است. در این سفر، حکومتهای میزبان نگرانی خویش را از بابت وضعیت عراق ابراز کرده اند . این کشورها جانبدار نظر فرانسه هستند و خروج از بن بست عراق را در گرو تشکیل یک کنفرانس بین المللی بر سر عراق، بعنوان مقدمه تحویل اداره ﺁن به سازمان ملل می دانند . با وجود این ، نگرانی این کشورها بیشتر از بابت عربستان سعودی و ایران است :
* نگرانی بابت عربستان بدین خاطر است که می ترسند رشد گروههای اسلام گرا می تواند به کشور ﺁنها نیز سرایت کند.
* اما ایران دارای ظرفیت تولید اسلحه اتمی است . با وجود برخورداری اسرائیل و پاکستان از سلاح اتمی ، چگونه بتوان گفت ایران حق داشتن این اسلحه را ندارد؟
با وجود این ، در جریان دیدار خرازی از شیراک، او از شیراک خواسته است برای حل مشکل ایران با ﺁژانس بین المللی انرژی اتمی ، شیراک پادر میانی کند. او گفته است : باید به تعادل قوا در تهران توجه شود و روشی در پیش گرفته نشود که محافظه کاران قوت جویند و موضع خویش را سخت تر بگردانند . شیراک به او پاسخ داده است : ایران باید تعهدات خود را بی کم و کاست عملی کند . ایران نباید با مداخله در امور عراق، امریکائیها را عصبانی کند . بخصوص نباید بگذارد گروه مقتدی صدر با حزب الله لبنان محوری را بوجود ﺁورند . بنا بر اطلاعاتی که دوایر فرانسوی گردﺁورده اند، ایران در حوادث اخیر عراق، بطور گسترده مداخله داشته است . نه تنها در منطقه شیعه نشین که در منطقه سنی نشین نیز . همزمان با دیدار خرازی از پاریس، اعلام شد شرکت توتال قراردادی به مبلغ 2/1 میلیارد دلار برای بهره برداری از گاز پارس جنوبی ، با ایران به امضاء رسانده است.

● و لوموند (13 مه به نقل از ایرنا ) از تماسهای غیر رسمی میان دیپلماتهای امریکائی و ایرانی در پلاژ خبر می دهد : در ابوذبی ، در پلاژ، به مناسبت مسابقه فوتبال میان 18 سفارتخانه ، تماسهای غیر رسمی بر قرار کردند. در بازی، تیم سفارت ایران بر یکی از دو تیمی که سفارت امریکا معرفی کرده بود، 6 به دو، پیروز شد . ایرنا نمی گوید غیر از فوتبال، از موضوع دیگری هم گفتگو کرده اند یا نه. اما
● جرمی گرین استاک که انگلیسی و معاون برمر است ، در هفته اول ماه مه ، در کنفرانسی در پاریس، از همکاری رژیم ایران در عراق ، ابراز رضایت کامل کرد ه است.
انقلاب اسلامی: با وجود این اینکه دو خبر اخیر با اطلاعی که اطلاعات استراتژیک می دهد، نمی خوانند و گویای گرم شدن رابطه ها هستند، خبرهای دیگر ، با ﺁنکه همچنان با هم نمی خوانند، بیشتر حاکی از تغییر نظر جمهوریخواهان در باره رفتار با رژیم ملاتاریای در حال تحول به رژیم مافیاهای نظامی - مالی ، هستند :

● سایت رویداد ( 24 اردیبهشت ) بر اینست که حزب جمهوریخواه امریکا در حال تغییر سیاست در قبال ایران است. قول این حزب را اینسان نقل کرده است :
درحال حاضر باید به این سمت رفت که از ایران در منطقه استفاده بیشتری شود. هر چند در جلسه عمومی 2 ماه گذشته سعی شد برخی راه ها برای ارتباط سریع با ایران آزمایش شود، اما در عمل آنچه موردنظر بود، به دست نیامد. در زمان مانده تا انتخابات ریاست جمهوری بهتر است دو راه عمده مورد توجه قرارگیرد. هر چه سریع تر باید با قدرتمندان اصلی ایران واردگفت وگو شد. نتیجه تغییرات سیاسی در ایران نشان داده که چند نقطه قدرت هستند که تمامی تصمیمات را می گیرند و دیگر دفع وقت جایز نیست.باید به سرعت با این افراد-که عمدتا روحانی هستند-باب گفت وگو باز شود. وضعیت فعلی در منطقه به گونه ای نیست که آمریکا بخواهد وارد یک جنگ دیگر شود چرا که به لحاظ هزینه مقرون به صرفه نیست. برآوردهای فعلی نشان می دهد که مقامات عالی رتبه ایران که تصمیم گیری های مهم به عهده آنهاست از پاسگاه های نیروی آمریکایی درعراق نگران هستند. از سویی دیگرگزارش ها نشان می دهد که همین افراد به سرعت برنامه های هسته ای را پیگری می کنند تا ضریب اطمینان امنیتی خود در منطقه را افزایش دهند.
هر چند سیاست آمریکا در این رابطه هنوز اجازه ندادن ایران برای کسب انرژی هسته ای است، اما فشار دیپلماتیک به دفع الوقت منتهی می شود که در حال حاضر به صلاح ما نیست. یک نسخه دستورالعمل در این رابطه دو ماه گذشته به پنتاگون ارسال شد. گزارش های رسیده حاکی از این است که مرز ایران هیچ کنترلی ندارد و نیروهای آمریکایی نیزقادربه کنترل اوضاع نیستند. ضمن این که ایران بهترین مخفی گاه برای القاعده است. دستور العملی که به پنتاگون ارسال شده حاوی دو محورمهم است: کنترل فعالیت هسته ای ایران و بحث القاعده. البته این دو مورد پیش نیاز اصلی ما برای تحقق اهداف آینده در عراق است. توصیه می شود با حاکمیت اصلی ایران وارد گفت وگو شویم تا بتوان مقارن با انتخابات ریاست جمهوری به اهداف مرحله دوم دست یافت.

● در 14 مه ، ایرنا، از دو روزنامه "فايننشال تايمز" و "گاردين " نقل کرده است که سیاست امریکا در ایران در حال تغییر است :

* فايننشال تايمز نوشته است : به دليل اوجگيرى بحران عراق و نياز آمريکا به همکارى با ايران ، در اين عراق، ، حکومت جرج بوش سیاست رويارويي طلبانه خود را در برابر تهران ، تغيير خواهد داد.
با وجود اين تصميم ، جناحهاى تندرو در دولت آمريکا ممکن است در برابر اين تغيير سياست و روى آوردن به شيوه هاى عملگرايانه تر در برابر تهران مقاومت کنند. ريچارد آرميتاژ، معاون وزارت خارجه آمريکا ، می گوید : اين انديشه در ميان دولتمردان اين کشور قوت يافته که حکومت ايران قصد تحريک و افزايش تنش در جنوب عراق و شهرهاى مقدس نجف و کربلا را ندارد. روزنامه پس از اشاره به اختلاف وزارت دفاع و وزارت امور خارجه امریکا بر سر سیاست امریکا در ایران ، اطلاع می دهد که جان نگروپونته ، " ديپلمات ارشد" و سفير آمريکا در سازمان ملل متحد که هم اکنون از سوى بوش براى سفارت آمريکا در بغداد تعيين شده ، به دولتمردان کشورش توصيه کرده است که در شرايط حساس کنوني عراق و با وجود آماده کردن این کشور براى انتخابات ، آمريکا نبايد سياست خصمانه اى در قبال ايران اتخاذ کند. نگرو پونته ، روابط بسيارخوبي را با جواد ظريف ، نماينده ايران در سازمان ملل برقرار کرده و نظر کاخ سفيد را نسبت به اين ديدگاه خود که واشنگتن نيازمند کمک ايران در مساله عراق است ، جلب کرده است .

* روزنامه گاردين نيز گزارش مشابهي را انتشار داده است : با افزايش بي ثباتي در عراق ، دولت آمريکا توجه بيشتری به نقش ايران در عراق پیدا کرده است . در شرايطي که برخي از مقامات آمريکايي ايران را به دخالت در ناآراميهاى اخير عراق متهم مي کنند، در واشنگتن، بسيارى معتقدند که تهران به دليل۹۰۰ مايل مرز مشترک ، تنها نگران وضع کشور همسايه خود و تاثيرات منطقه اى شرايط عراق است . در اين ميان عده اى نيز حقيقت ماجرا را ترکيبي از دو نظر فوق مي دانند.
در گزارش گاردين، از قول رسول نفيسي ، یک ايراني مقيم واشنگتن که از وى به عنوان شخصي داراى ارتباطات منظم با هر دو جناح تندرو و اصلاحگرا در ايران ياد شده ، آمده است که مساله نحوه حضور ايران در عراق تابعي از پيچيدگيهاى سياسي داخلي در ايران است .
گاردين از قول رابرت بير، افسر سابق سازمان سيا، نوشته است : ايرانيان از سرنگوني حکومت صدام حسين و پيروان وى خشنودند و ارتباط محکمي با مردم عراق دارند، ولي خواهان تشکيل يک حکومت غيرمذهبي و استمرار حضور آمريکاييها در دوازده پايگاه نظامي خود در عراق نمي باشند.
ژنرال مارک کيميت يک سخنگوى ارشد نظامي در آمريکا نيز به گاردين گفته است : دقيقا نمي توان تاييد کرد که حاميان صدر مورد حمايت دولتهاى خارجي قرار دارند، ولي مسلماً اشتباه است که وى و پيروانش را مورد حمايت ايران دانست