پیش بینی ذخایر  نفت کشورهای نفت خیزو  مرگ چند میلیارد انسان با پایان عمر نفت؟! :

 

● ذخایر نفتی کشورهای دنیا بنا بر برﺁوردهای شرکت نفت ب پ و ASPO

 

 

   با توجه به  ذخایر دنیا و بر فرض که تمامی نفت قابل استحصال باشد و میزان مصرف روزانه 80 میلیون بشکه بماند ، ذخایر نفتی ، بنا بر بیشترین برﺁورد ، برای 39 سال ﺁینده نفت وجود دارد.  و بنا بر کمترین برﺁورد، برای مصرف  27 سال  دنیا، نفت وجود دارد. اما می دانیم که تا وقتی قیمت نفت  ناچیز است و نقشی که در اقتصاد غرب دارد عظیم، مصرف نفت بالا می رود و بنا بر این، عمر ذخایر نفت کوتاه می شود. همه نفت نیز قابل استحصال نیست. بنا بر این ، کشورهای نفت خیز ، از هم اکنون می باید وضعیت اقتصادی خود را در پایان ذخایر نفتی ببینند. اگر به جای رشد، توسط مافیاها غارت شدند، دوران بعد از نفت، دوران فقری سیاه تر از فقر امروز و مرگ در این فقر است. بر هر ایرانی است که ارزیابیهای زیر را  بخواند و در ﺁنها تأمل کند :

● ویلیام استانتون ، مؤلف کتاب رشد سریع جمعیت بشر از 1750 تا 2000 (ISBN O - 906522-21-8 )  می نویسد: پیش از 1750 ، یعنی تاریخی که سوخت ذغال سنگ و نفت در کار ﺁمد، جمعیت دنیا 600 میلیون نفر بود. با توجه به سطح زندگی ما، بیشترین این جمعیت در فقر بسر می برد. من تردید بسیار دارد که در سال 2100 ، تکنولوژی پیشرفته ما، انرژی جدیدی را جانشین کند و سطح زندگی راحتی را برای 600 میلیون انسان فراهم ﺁورد. از این 600 میلیون، 300 میلیونش سطح زندگی پائین تری خواهد داشت. امروز، انرژی نفت برای 1 میلیارد انسان زندگی سطح زندگی خوبی را فراهم ﺁورده است . وقتی نفت تمام شود، تنها بخش کوچکی از این یک میلیارد انسان ، زندگی مرفهی خواهند داشت.

     اگر معجزه ای روی ندهد و انرژی اتمی و انرژیهائی که به رؤیا می ﺁیند ، واقعیت پیدا کنند قرن حاضر ، شاهد کاهش جمعیت از 7 تا 8 میلیارد نفر به 1 میلیارد نفر خواهد شد. نمی توانم باور کنم که کاهش جمعیت از 7 تا 8 میلیارد به 1 میلیارد، در صلح و ﺁرامش انجام بگیرد. با توجه به سوابق تاریخی، این کاهش با جنگ و خون ریزی انجام خواهد شد. کشورهای قوی کشورهای ضعیف را پامال خواهند کرد.

    اگر تا وقت هست ، کاری کنیم ، بسا بتوانیم از گسترش دامنه فاجعه جلوگیری کنیم.

●  « واپسین قرن ما» نام کتابی است که بتازگی ، سرمارتین ریس، ستاره شناس انگلیسی ، نوشته است. ارزیابی او اینست : در چند سال ﺁینده ، نیمه اول عمر نفت به پایان می رسد. نیمه اول 150 سال طول کشید . اما عمر دوره دوم بسیار کوتاه تر است. در نیمه اول، اقتصادها رشد  با میزان بالا کردند. صنعت، کشاورزی،  بازرگانی، بحر پیمائی  رونق گرفتند. پا به پای افزایش میزان مصرف نفت، جمعیت بشر نیز بیشتر شد . مراکز مالی بزرگ پدید ﺁمدند. این مراکز اختیار پول و بازی با ﺁن را در دست گرفتند. توضیح اینکه بانکها ، بسیار بیشتر از  سرمایه و سپرده هائی که داشتند ،  با استفاده از اعتبارات و بهره،  پول ایجاد کردند . به ترتیبی که برای ادامه حیات نظام بانکی ، می باید اقتصاد رشدی بیشتر می کرد . بنا براین، مصرف نفت بالا می رفت و جمعیت بیشتر می شد.

   در نیمه دوم  عمر نفت کوتاه است. خاصه این نیمه اینست که تولید نفت کاهش می پذیرد. بنا بر این ، همه فعالیتهای وابسته به ﺁن نیز کاهش می پذیرند. حتی نظام مالی و پولی . در حقیقت، با کاهش تولید نفت بنیادهای نظام اقتصادی ، بسا بسیار زود تر از پایان نفت فرو خواهند ریخت. رکود سخت اقتصاد جهانی در سال 1930 ، 10 سال پیش از جنگ جهانی دوم، ﺁن جنگ را تدارک کرد. موضوع این نیست که با توسعه انرژی اتمی و انرژیهای دیگر ، حیات نظام اقتصادی کنونی را طولانی کنیم. بلکه موضوع اینست که تا وقت باقی است ،  واقعیت را بپذیریم. پذیرفتن پایان این اقتصادها  بسا اثر بزرگ تری از کاهش میزان تولید نفت خواهد داشت. بزرگی خطر و نیز بزرگی مشکل به ما میگویند چرا دولتها نمی توانند پیش از سقوط، برای پرهیز از ﺁن، برنامه گذاری کنند. بسا برای گریختن از برابر واقعیت، چاره را در دست زدن به جنگ می بینند. می بینیم که سیاستمداران جرأت بیان واقعیت را به مردم ندارند. هر بار که انتخابات ﺁغاز می شود، ترجیح می دهند بیان حقیقت را  تا انتخابات بعدی به تأخیر اندازند.

     احتمال می رود در این قرن، 2 میلیارد از انسانها زنده بمانند. تازه این جمعیت دو برابر جمعیتی است که کره خاکی ما، پیش از نفت ، تحمل می کرد.

انقلاب اسلامی : توجه به این برﺁوردها ، خواننده ایرانی را باید به فکر در باره این پرسش ها بر انگیزد: استبداد مافیاهای نظامی - مالی گورکن هائی نیستند که گور خود و هموطنان خود را می کنند وقتی شتابان ، ذخایر نفتی ما را بر باد می دهند؟ وقتی امکان مانع از ﺁن می شوند که تا وقت است، الگوی رشد دیگری، جز الگوی رشد قدرت سرمایه که غرب در پیش گرفت و حیات انسان و طبیعت را به خطر انداخته است ؟  ﺁنها که خود را « متخصص » می خوانند و رسانه های گروهی که « نظر» اینگونه کسان را پخش می کنند، دروغگویان خطر ناکی نیستند وقتی میگویند : هدف لشگر کشی بوش به عراق، نه نفت که خلاص کردن این کشور از استبداد رژیم صدام بوده است ؟ نادانی خطر ساز را ببین که نفت عراق را در 12 میلیارد درﺁمد این کشور از نفتی که می فروشد، ناچیز می کند ! و...      

●  در نیمه اول عمر نفت، بتدریج، از میزان منابع نفتی که کشف می شد، کاسته شد. اما از 1964، ببعد، از میزان کشف منابع جدید کاسته شد بطوری که از   1981بدین سو،  در ازای هر 5 بشکه نفتی که مصرف می شود، یک بشکه نفت پیدا می شود. در غرب، امریکا افزون بر 60 درصد نفت مصرفی خود را وارد می کند. کری قول می دهد در صورت انتخاب شدن به ریاست جمهوری، از وابستگی امریکا به نفت خاورمیانه می کاهد بدون اینکه بگوید چگونه. بلر در جنگ عراق شرکت کرد بدین خاطر که تولید نفت شمال که در 1999 ، روزانه 9/2 میلیون بشکه بود، تا 2007 ،   نصف خواهد شد. بنا بر این، انگلستان نیز در عداد وارکنندگان نفت قرار گرفته است.

● مرکز تحقیقات  پیو مانزو Pio  Manzu  اعلام کرده است که در سال 2005، کنفرانسی جهانی در باره وضعیت نفت و بقصد تنظیم و تصویب  پروتکل برای مصرف نفت در حال ته کشیدن، ترتیب خواهد داد. در این کنفرانس سران کشورها و کارشناسان تراز اول  نفت شرکت خواهند کرد.     

انقلاب اسلامی : در این وضعیت، مافیاهای نظامی - مالی ، در داخل سرگرم زمینه سازی برای به ریاست جمهوری رساندن عضوی از اعضای سازمان ترور ، ولایتی یا احمدی نژاد یا ...  و، در خارج،  داد و ستد سیاسی بر سر « برنامه اتمی » و القاعده هستند :