بن بست، بزرگ ترین اشتباه تاریخ ، پیروزی انسانیت حاصل درماندگی امریکا در عراق :

انقلاب اسلامی : در قسمت اول ، به انتشار عکسهای شکنجه ها و ﺁن هدف می پردازیم که امریکا در عراق تعقیب می کند :" انسان مسلمان دون انسان است و باید موقعیت دون انسان خویش را بپذیرد و در این موقعیت بماند. " در قسمت دوم ارزیابیهای مقامات امریکائی و کارشناسان امریکائی و اروپائی را در باره وضعیتی که امریکا در عراق با ﺁن روبرو است و در قسمت سوم، رفتار رژیم مافیاهای نظامی - مالی و رژیمهای عرب را در قبال تحول وضعیت در عراق و در قسمت مطالعه می کنیم.

شکنجه ها به قصد گرفتن اعتراف نبوده اند، به قصد تحمیل روحیه تحقیر و تسلیم بوده اند ، نه استثنائی که بخشی از یک روش عمومی هستند :
● پرسش اولی که بوش و بلر و فرماندهان نظامی امریکا و انگلستان با ﺁن روبرو بوده اند، اینست : ﺁیا شکنجه ها را انگشت شماری از افراد ارتش خود سرانه انجام داده اند و یا برابر دستور شکنجه کرده اند ؟ ﺁنها پاسخ دادند " محفل خود سری " این کاررا کرده است و مجازات خواهند شد. اما فرستنده تلویزیونی CBS در 29 ﺁوریل عکسهای گزارشگر شکنجه به قصد شکستن غرور انسانی را منتشر کرد . در 30 ﺁوریل، بوش از این شکنجه ها بیزاری جست . دو نشریه ، یکی نیویورکر و دیگری نیویورک تایمز (2 مه 2004) ، گزارشی را منتشر کردند که دروغ بودن این ادعا را ثابت می کند :

* خانم جانیس کارپینسکی، ژنرال فرمانده افراد ذخیره ارتش عراق ، مأمور خدمت در عراق که اداره زندانها را در اختیار داشته اند، میگوید : افراد ذخیره به دستور افسران اطلاعاتی ارتش امریکا عمل کرده اند. برابر گزارشهای رسمی مسئولان نظامی ، شکنجه ها، از جمله شکنجه های جنسی سخت تحقیر ﺁمیز که بر زندانیان عراقی روا رفته اند، طبق دستور به عمل ﺁمده اند:
* ژنرال ﺁنتونیو تاگوبا گزارش کرده است که افراد ذخیره به امر افسران ارتش و مأموران سیا "زندانیان را شکنجه کرده اند تا شرائط بدنی و روانی مساعد با بازجوئی شدن را پیدا کنند " . در 3 مه فاش شد که این گزارش در 53 صفحه به وزارت دفاع امریکا تسلیم شده است.

* مجله نیویورکر (به نقل از نیویورک تایمز) می نویسد که گزارش ارتش بر اینست که از اکتبر تا دسامبر 2003 ، شکنجه ها ، از جمله شکنجه های جنسی با دسته جارو و... ، معمول بوده اند. زندانیان عراقی قربانیان این شکنجه ها بوده اند .

* ژنرال کارپیسنکی که فرمانده 800 تن از افراد ذخیره بوده ، در ماه ژانویه از مقام خود برکنار شده و تحت بازجوئی است. او که اداره 13 زندان را داشته است، در مصاحبه ای تلفنی ، گفته است : سلولها، در زندان ابوغریب، تحت اداره مستقیم افسران اطلاعاتی ارتش امریکا بوده اند و در اداره ﺁنها، به افراد ذخیره دخالتی داده نمی شده است . مأموران سیا نیز اغلب در بازجوئی از زندانیان شرکت می کرده اند .

* در نامه ای که اوائل سال جاری، سرژان فردریک نوشته ، ﺁمده است : من از خود در باره چیزهائی که می بینم ، سئوال می کنم . چیزهائی که می بیند و سئوال بر می انگیزند، زندانیانی هستند که عریان و یا با زیر پوش زنانه در بر، به در سلول بسته شده اند .

* زندانیان را کتک می زنند و به تجاوز جنسی ، به شکنجه با برق و انداختن سگ درنده به جان ﺁنها ، تهدید میکنند . بیشترین شکنجه ها جنسی بوده اند . زندانیان عریان نگاه داری میشوند و مجبور میشوند به نمایش عمل جنسی و یا انجام این عمل که با توجه به فرهنگ عرب و ممنوعیت عریانی و همجنس بازی در اسلام، تحقیر ﺁمیز ترین شکنجه ها است .

* ژنرال کارپینسکی میگوید او ناگزیر شده است لب به سخن بگشاید زیرا می بینید دارند کاسه کوزه ها را سر نیروهای ذخیره می شکنند . شکنجه را افسران اطلاعاتی داده اند و افراد ذخیره را مقصر می کنند. وقتی در عکس دیدم نظامیان امریکائی از منظره شکنجه لذت می برند، واکنش اولم این بود که اینها مردم بدی هستند . زیرا صورتهاشان نشان میدهد چقدر از دادن این شکنجه ها لذت می برند .
بنا بر قول او، در عراق 16 زندان و نیز مراکزی وجود دارند که ارتش امریکا عراقی ها را در ﺁنها زندانی کرده اند. یکی از عکسهای شکنجه 16 ساق پای سربازان امریکائی را نشان می دهد . بالا تنه های ﺁنها در عکس دیده نمی شوند . بنا بر این ، ﺁشکار است که افراد دیگری نیز در شکنجه دادن شرکت داشته اند. زیرا ما در یک سلول 16 نگهبان نداشتیم .
انقلاب اسلامی : بدین قرار، شکنجه ها به قصد شکستن شخصیت و از میان بردن مناعت طبع در عراقیها و ایجاد روحیه تحقیر و تسلیم بوده اند . و هنوز : عکس دیگری از شکنجه عراقیها توسط ارتشیان انگلیس انتشار پیدا کرد . عکس را دیلی میرور انتشار داد و موجب خشم نخست وزیر انگلیس شد . ساندی تلگراف خبر داد 6 سرباز انگلیسی تحت بازجوئی قرار گرفته اند . ابزور می نویسد که انتشار عکسهای شکنجه زندانیان عراقی نه تنها ضربه اخلاقی بس سختی است بلکه امید به صلح را در خاورمیانه از میان می برد .
برخی روزنامه ها در اصالت عکسی که گویای شکنجه عراقی توسط سربازان انگلیسی است، تردید کرده اند . بر صفحه اول دیلی میرور، عکس یک اسیر عراقی را نشان می دهد که نیمه برهنه است و سرش در گونی است و یک سرباز انگلیسی بر او ادرار می کند. در صفحات داخلی این نشریه، عکسهای دیگری چاپ شده اند : یک جوان 20 ساله که کشته شده است و ﺁثار ضربه های ته تفنگ به ﺁلت تناسلی او دیده می شود . در دو عکس دیگر، اثر ضربه های لگد بر سرهاشان مشاهده می شود . تونی بلر ( در 1 مه ) گفت : اگر این اعمال انجام گرفته باشند، مطلقا غیر قابل قبول است.
تردید در اصالت عکسها موجب شد که اطلاعات دیگری در باره شکنجه ها توسط ارتشیان انگلیس انتشار یافتند . در 3 مه، دیلی میرور نوشت عکسها ساختگی نیستند و مدارکی که روزنامه در اختیار دارد محل تردید باقی نمی گذارند که عراقیها شکنجه شده اند. در این تاریخ معلوم شد که وزارت دفاع انگلیس دستور تحقیق در باره شکنجه ها را صادر کرده است. و خبرگذاریها گزارش کردند که انتشار عکسها و اطلاعات در باره شکنجه ها، ضربه دیگری به موقعیت بلر وارد کرده است. در حقیقت، در ماه مه 2003، یک سرباز تیپ هفتم زرهی انگلیس دستگیر شد . علت دستگیری او عکسهائی از شکنجه شده های عراقی بود: در یکی ، سربازان انگلیسی به زندانیان تجاوز می کردند و در دیگری یک اسیر عراقی دیده میشود که دست و پا و دهانش بسته است ...

● در روزهای 3 و 4 مه، در امریکا ، قال بالا گرفت. بوش که بکار مبارزات انتخاباتی مشغول است، کوشیده است شکنجه ها را کار " معدود افراد خودسر" بخواند که مجازات خواهند شد . اما واقعیتهای جدید از پرده بیرون افتادند :
* ژنرال ریچارد مایر ، رئیس ستاد مشترک ارتش امریکا، در پاسخ چند فرستنده تلویزونی گفت : شکنجه ها جرائمی استثنائی و کار چند تن بوده اند. مدرکی که نشان داده عراقیها بطور سیستماتیک شکنجه می شوند، وجود ندارد. البته او خود گفت : گزارش 53 صفحه ای ژنرال ﺁنتونیو تاگوبا را نخوانده است.

* پرده بر افتادن از یک واقعیت قول بوش و رئیس ستاد مشترک را از اعتبار انداخت : سرجان ایوان فردریک فاش کرد که بازجوئیها را " لباس شخصی " ها انجام می دهند که نه به دستگاه قضائی نظامی و نه به دستگاه قضائی غیر نظامی پاسخگو نیستند. این افراد که توسط شرکتهای خصوصی و برای حفظ امنیت در عراق استخدام شده اند ، بازجوئیهای توأم با شکنجه را بر عهده دارند. انقلاب اسلامی : در قسمت دوم این فصل، باردیگر، "لباس شخصی ها " را معرفی کرده ایم. نقش لباس شخصی ها در رژیم ملاتاریای در حال تحول به مافیاهای نظامی - مالی، به خواننده گرامی یادﺁور می شود که قانون زور یکی است و میان بنیادگرای مسیحی امریکائی و ملاتاریا فرقی نیست .

* سازمان دیده بانان حقوق بشر به رفتار خفت ﺁور و پست کننده که به زندانیان ابوغریب رفته است ، اعتراض کرد و نوشت : بسا این رفتار را باید جنایت جنگی محسوب کرد .
* سناتور ژوزف بیدن از حزب دموکرات گفت : مطمئن نیستم که ﺁقای بوش متوجه فوریتی که رسیدگی به این شکنجه ها ایجاب می کند، هست. رئیس ستاد بجای تکذیب باید دستور تحقیق در تمامی سلسله مراتب نظامی را می داد تا که تمامی مسئولان شناخته و تنبیه می شدند . این شکنجه ها خسارتی عظیم به اعتبار امریکا در این بخش از جهان وارد کرده است.
* جان کری، نامزد ریاست جمهوری از حزب دموکرات گفته است : مدارک گویای رفتار زشتی که با زندانیان عراقی شده است، خاطرم را مشوش کرده است. این شکنجه ها نباید بر " کار عالی " سربازان امریکائی ، سایه افکند !
● در 3 مه، نیویورک تایمز از گزارشی خبر داد که بنا بر ﺁن، در زندانهای عراق، سلسله مراتب نظامی رعایت نمی شده است . افسران رده متوسط اطلاعات اجازه یافته اند جانشین فرماندهی شده و درجه داران و سربازان ذخیره را موظف به اجرای اوامر خود کنند .
شکنجه خاص زندان ابوغریب نبوده و در تمامی زندانهای عراق معمول بوده است. ارتش امریکا تحقیق در این باره را ﺁغاز کرده است. سرتیپ ژرژ . اف. فی Fay ، معاون اداره اطلاعات ارتش امریکا، مشغول روش تحقیق افسران اطلاعاتی در تمامی زندانهای عراق است.

● در 4 مه ، واقعیت دیگری از پرده بیرون افتاد : تا کنون ، 27 تن زیر شکنجه ها کشته شده اند .

● اما تحقیر کردن به قصد تسلیم کردن ملتی به تقدیری که سلطه گر مقرر می کند، یک رفتار عمومی قوای اشغالگر است :

* تحقیر صدام حسین و انتشار صحنۀ تحقیر نیز انزجار عمومی را بر انگیخت. همین رفتار ضد انسانی با جنازه های پسرهای او شد . امریکائیها از ﺁن تحقیرهای ناقض حقوق انسان و منزلت و مناعت انسان، ابراز تأسف نیز نکردند. ﺁن عمل شرم ﺁور را توجیه نیز کردند : قصد شکستن اسطوره صدام بوده است . اما
● به گفته سازمان ملل، آفريقای جنوبی پس از ايالات متحد و بريتانيا، در نظر شرکت های امنيتی خصوصي، مطلوب ترين جا برای استخدام است . گمان ميرود که 10000 نفر به طور قراردادی در عراق کار می کنند و از اين عده دست کم 1500 نفر از آفريقای جنوبی هستند :
متن زير گزارشی است از Gavin du Venage در کیپ تآون با عنوانAparthied assassins meets match in Iraq، که در روزنامه The Australian در تاریخ 27 آوریل منتشر شده است ( ترجمه جمشید مهاجر ) : شماری از بدترين ناقضان حقوق بشر دوره آپارتايد و در ميان آنان، مردی که 14 غير نظامی در حال خواب به دستیاری او کشته شده اند، به عنوان مأمور امنيتی قراردادی در عراق استخدام شده اند.
يک آفريقای جنوبی که دو هفته پيش در عراق کشته شد، زمانی برای جوخه مرگ مخفی آپارتايد به نام "اداره همکاری شهري" "Civil Cooperation Bureau" (CCB) کار می کرد. تخصص CCB در کشتن غير نظاميان بود که با جنبش های آزادی خواهی سياهان احساس همدردی می کردند.
Gray Branfield 55 ساله، يکی از آخرين کشته شدگان اهل آفريقای جنوبی با پيشينه نقض حقوق بشر است که با دستمزد بالايی به استخدام يکی از بسیار شرکت های خصوصی امنيتی که در عراق عمل می کنند، درآمده بود. بدن خرد شده او در حالی که سر از تنش جدا شده بود، پس از تبادل آتش که بين شيعيان راديکال و نيروهای اکرايينی در کوت ، در 195 کيلومتری بغداد در گرفت، پيدا شد. به گفته er StiffteP ِ نويسنده، برنفيلد، بيشتر عمرش را به کار کردن برای واحد های مخفی گذرانده و آوازه ترسناکی بهم زده بود.
او کارش را به عنوان يک پليس در رودزيا، زيمبابوه کنوني، در يک واحد شبه نظامی ويژه شروع کرد. همکارانش او را به خاطر توانايی هايش در رديابي، "سگ شکاري" می خواندند. دشمنانش او را به خاطر سرسختی هايش در يافتن چريک ها در سخت ترين ناحيه ها، "مرد جنگل" می ناميدند.
بعدها، پس از آن که رودزيا که تا آن وقت با يک حکومت سفيد پوست اداره می شد، به نام زيمبابوه استقلال يافت، برنفيلد مهارت های مرگبارش را به آفريقای جنوبی آورد که آن ها را برضد چريک های آزاديبخش که با دولت تبعیض نژادی می جنگيدند، بکار بندد. او نشان داد که مهارتهایش بسيار مؤثر بودند.
در سال 1981، زمانی که يک تکاور آفريقای جنوبی در يک حمله ناگهانی به زيمبابوه به اسارت گرفتار شد، برنفيلد رهبری يک گروه نجات را به عهده داشت که با موفقيت تکاور را نجات داد. برنفيلد يک پليس ارشد زيمبابوه را ربود، بدنش را بمب پيچ کرد و خانواده اش را به گروگان گرفت و به اين ترتيب آزادی تکاور را تضمين کرد.
بعد از آن، برنفيلد در اجرای نقشه حمله به Botswana، همسايه آفريقای جنوبی ، شرکت کرد، که در آن 14 نفر از مردم و در بين آن ها يک کودک، کشته شدند. حمله به يک خانه امن که محل زندگی تبعيدی های کنگره ملی آفريقا بود، صورت گرفت. بيشتر کشته شدگان در خواب به گلوله بسته شدند.
برنفيلد نخستين عامل اجرای آپارتايد نيست که در عراق کشته می شود. در نخستين روز های امسال، Francois Strijdom، در حمله ای که به هتل شاهين شد، کشته شد. Francois Strijdom عضو نيروی پليس ويژه "(Koevoet (Crowbar" بود. در اين حمله همچنين يک آدم کش حرفه ای عضو جوخه CCB به نام Deon Gouws کشته شد.
می Stiff می گويد، "بيشتر اين مردان 15 تا 20 سال از عمرشان را در جنگ گذرانده اند و چيز ديگری نمی دانند". پس از پايان يافتن دوره تبعیض نژادی و منحل شدن واحدها، سربازان از کار بيکار شدند و بسياری از آنان مزدور شدند. وقتی در عراق جنگ درگرفت، و شرکت های خصوصی امنيتی شروع به استخدام کردند، اين سربازان با اين پنداشت که کار ايمن و دستمزد خوب خواهد بود، برای استخدام شدن با عجله به اين شرکت ها روی آوردند، اما با مردمی روبرو شدند که پاسخ گلوله را با گلوله می دهند.
انقلاب اسلامی : بدین قرار، غیر از ارتش رسمی ، ارتشی از ﺁدمکشان حرفه ای به تعداد 10 هزار تن، در عراق مشغول جنایت هستند. افراد این ارتش تنها در جنایت تخصص ندارند بلکه در مؤثر ترین روشهای ایجاد روحیه تسلیم و تحقیر و قانع شدن به موقعیت و وضعیت دون انسان نیز تخصص دارند . اینک نه از بوش و بلر که از ﺁندسته از عرب و ایرانی و... که مدعی بودند امریکا و انگلیس برای استقرار مردم سالاری به عراق رفته اند، باید پرسید : با قشون ﺁدمکشان و به روش کشتن و ویران کردن خانه ها بر سر ساکنان و انواع روشهای تحقیر و تحمیل نوکران خویش به عنوان حکومت موقت است که امریکا و انگلیس میخواهند در عراق مردم سالاری بر قرار کنند ؟