از تدارک اجماع بر ضد ایران تا تدارک جنگ با ایران:

انقلاب اسلامی : طرحی که " مؤسسه واشنگتن برای سیاست خاورمیانه ای " تهیه کرده است، همان سیاستی است که هم اکنون در دست اجرا است . ما این سیاست را بطور مداوم شناسائی کرده ایم . بسا نقل این بخش از گزارش واجد نکات تازه ای نباشد اما سندی واجد این فایده است که برای خواننده تمامی جنبه های این سیاست ، در یک سند، در اختیار می گیرد .&npsb       
نظرهای دیگر نیز ابراز شده اند که به این یا آن بعد از ابعاد سیاست در دست اجرا، پرداخته اند . نکات اصلی آن نظر ها را در قسمتهای دوم و سوم این فصل از نظر خوانندگان می گذرانیم :

نه یک تدبیر که مجموعه ای از تدابیر را برای جلوگیری از مجهز شدن ایران به اسلحه اتمی می باید بکار برد : از پدید آوردن اجماع تا حمله نظامی :

◄از سقوط شوروی سابق بدین سو، هدف اول سیاست جهانی امریکا، جلوگیری از انتشار اسلحه اتمی و بخصوص مجهز شدن کشورهای حامی تروریسم با این اسلحه گشته است. بدیهی است که خاورمیانه و کشورهای مجاور این منطقه ، مرکز توجه این سیاست بوده و هست . در حقیقت ، مهمترین تهدیدها از این منطقه متوجه امریکا است . هم به لحاظ خطری که مجهز شدن کشورهای این منطقه به اسلحه اتمی در بردارد و هم بخاطر امکان افتادن این اسلحه بدست سازمانیهای تروریست .

◄ در امر جلوگیری از انتشار اسلحه اتمی ، مناطقی وجود دارند که این کار نیاز به همکاری امریکا با متحدان خود دارد . ایران یکی از این مناطق است . همکاری با متحدان می باید دست یابی به هدفهای زیر را میسر کنند :

* قطعنامه 1540 که شورای امنیت در آوریل 2004 به تصویب رساند، تمامی کشورهای دنیا را متعهد می کند قانون برای تأمین امنیت مواد اتمی را وضع و اجرا کنند . معامله مواد اتمی را جرم بشناسند و مرتکبان را تحت تعقیب و مجازات قرار دهند . فعالیتهای اتمی خویش را تحت کنترل دقیق سازمان انرژی اتمی قرار دهند به ترتیبی که عدم انتشار اسلحه اتمی ، تضمین شود . امریکا و متحدان او می باید اجرای این قطعنامه از سوی کشورهایی را هدف بشناسند و امریکا می باید به پاکستان فشار آورد تا تمامی فعالیتهای عبدالقادرخان را گزارش کند .
* واشنگتن به طرفهای سیاسی خود می باید فشار آورد تا آنها کره شمالی را برآن دارند که از صور تکنولوژی اتمی خود داری کند . بدین منظور ، امریکا می باید با کشورهای دیگر به توافقی دست یابد که بنا بر آن، همگی به کره شمالی اخطار کنند در صورت صدور تکنولوژی اتمی ، بهای سنگینی را باید بپردازد .

* امریکا می باید از پیشنهادهای سودمند، از جمله پیشنهاد فرانسه ، استقبال کند و برای عملی کردن آنها ، همکاری بین المللی را برانگیزد . فرانسه پیشنهاد می کند شورای امنیت سازمان ملل متحد تدابیر دیگری بقصد عملی شدن قرارداد منع گسترش اسلحه اتمی و تقویت آن ، به تصویب رساند . یکی از تدابیر پیشنهادی اینست که شورای امنیت بر این اصل تأکید کند که هر دولتی بخواهد از تعهد موضوع قرارداد خارج شود ، در حکم نقض کننده تعهد بشمار آید . تدبیر پیشنهادی دیگر اینست که شورای امنیت اظهار کند هرکشوری قرارداد منع گسترش اسلحه اتمی را ترک کند، باید آنچه از فایده را که از ناحیه این قرارداد حاصل کرده است، بازپس دهد . حکومت امریکا می باید همکاری آژانس بین المللی انرژی اتمی و امضاء کنندگان قرارداد را با قطع همکاری اتمی خودبه هر کشوری جلب کند که تعهدهای خویش را در قبال آژانس و بنا بر قرارداد، نقض کند و یا به آژانس امکان ندهد فعالیتهای اتمیش را تحت مهار جدی در آورد . جامعه بین المللی نیز می باید مهار جدی تری بر غنی سازی اورانیوم و جدا سازی پلوتونیوم اعمال کند . این تدبیر را هم رئیس آژانس و هم پرزیدنت بوش پیشنهاد کرده اند .

* حکومت امریکا می باید مراقبت تمام کند که اسلحه اتمی بدست سازمانهای تروریست نیفتد. بدین منظور، آژانس بین المللی انرژی اتمی می باید مهار اطمینان بخشی بر فعالیتهای آزمایشگاهها و نیروگاهها و سیکل سوخت اتمی پیدا کند . مراقبت از کشورهای عضو شوروی سابق ، برای آنکه تکنولوژی ، تجهیزات و مواد اتمی موجود در این کشورها، به کشورهای دیگر برده و فروخته نشوند ، ضرورت تمام دارد . قرار برهمکاری که در سال 2002 ، در اجتماع سران 8 کشور ثروتمند جهان ، برای جلوگیری از نقل و انتقال تکنولوژی و مواد و تجهیزات اتمی ، گذاشته شد، باید با دقت اجرا شود .

* صلح در سطح منطقه خاورمیانه بقصد ایجاد منطقه آزاد از اسلحه کشتار جمعی ، مهمترین تدبیر است. این صلح وقتی مستقر می شود که تمامی کشورهای منطقه، حق اسرائیل را به حیات و زندگی در صلح بپذیرند . پیش از آن نیز، امریکا می باید یک رشته تدابیر را در منطقه عملی کند : امریکا می باید دولتهای دوست و سازمانهای غیر دولتی را تشویق کنند که تحقیقات و گفتگوها را در جهت ایجاد منطقه آزاد هدایت کنند . کنترل متقابل کشورهای منطقه و نیز کنترل جامعه بین المللی به ترتیبی که خالی شدن منطقه از اسلحه کشتار جمعی تضمین شود ، هدفی است که امریکا می باید در پی تحقق آن شود . در این میان، اسرائیل که قرارداد منع گسترش سلاح اتمی را امضاء نکرده است ، در موقع مقتضی ، در حدی که ملاحظات امنیتیش اجازه می دهد، می تواند در این جهت قدم بردارد . یک پیشنهاد اینست که اسرائیل بگوید دست از تولید اسلحه اتمی بر می دارد اگر تمامی دیگر کشورهای منطقه نیز چنین کنند .

* تنها چشم پوشی کشورها از تولید اسلحه اتمی کافی نیست . این کشورها برای آنکه بتوانند با امریکا روابط کامل پیدا کنند، می باید از حمایت مستقیم و غیر مستقیم از تروریسم ، دست بردارند .
الگوی قذافی می تواند در رابطه با کشورهای دیگر نیز بکار رود : قذافی پذیرفته است از مجهز شدن به سلاح اتمی دست بشوید. این عمل، پایه گذاری روابط جدید با امریکا هست اما بمعنای رابطه کامل با امریکا نیست. چرا که رژیم قذافی یک رژیم استبدادی است و امریکا نمی تواند بر این استبداد چشم بندد . برای رفتن بسوی روابط کامل، لیبی می باید قدمهای جدی در سه زمینه بردارد : اصلاحات در زمینه های سیاسی و اجتماعی و اقتصادی و خودداری از مداخله در امور کشورهای دیگر ( از نوع توطئه چیدن برای قتل ولیعهد عربستان ) و پایان بخشیدن به مخالفت خود با صلح عرب و اسرائیل .