سرمقاله اين شماره از ابوالحسن بنى‏صدر

نوروز جشن معرفت بر کرامت انسان و همه آفریده ها است : ایرانی ! باز گویم که جشن نوروز ما - که بر شما مبارک باد - ، جشن پیروزی در جنگ ملت ما با ملتی دیگر نیست. آن را جشن پیروزی بر ضحاکیان و به بند کشیدن ضحاک ، گفته اند. پیروزی بر ضحاکیان ، بنا بر این که خارجیان سلطه گر که در استبدادگری اندازه نگه نمی داشتند، جشن بازیافت استقلال و آزادی است. نوروز جشنی ماندگار شد چرا که زندگی ملتی در کشوری که محل برخوردها در مقیاس جهان است، بازجستن استقلال و وطن آزاد، هر زمان که تهدید می شد، جهاد پیگیر ملتی بوده است و هست. اما نوروز ، جشن معرفت انسان به کرامت خویش و همه آفریده ها و برقرار کردن رابطه با هستی آفریده ، بر میزان کرامت ، جشن همان انقلاب بزرگ است که، هم امروز، جهان بدان نیاز دارد ، هم امروز، روز زیندگان را نوروز می کند، هم امروز ، بازگشتن از بیراهه مرگ، در ویران شدن و ویران کردن، به راه رشد کردن و رشد دادن است . ادمه مطلب

---

مقالات و تحليل ها

بمناسبت 14 و 29 اسفند-2 5 - به علاء گفتم : ... در گفتگوهایم با مصدق، من هیچگاه از وی پنهان نکرده بودم که به نظر من وی ایران را در راستای خطرناکی هدایت می کند. برای مدتی است که من متقاعد شده ام که با توجه به رویه انگلیس و شیوه مصدق، تا زمانی که مصدق به عنوان نخست وزیر بر سرکار باشد، هیچگونه راه حلی برای مسئله نفت یافته نمی شود... 6 - علاء، ضمن تحسین از "صراحت من " ، اظهار نمود : شاه تصمیم گرفته بود زمانی که دولت بایستی تغییر یابد نزدیک است ولی او مایل نبود بدون مشورت با من دست به اقدامی بزند... ( صفحات 598 و 599 کتاب ) . ...