انتخابات عراق پیروزها و شکست خوردها؟ اگر مجلس دست نشانده نشد، امریکا عراق را تحویل منتخبان می دهد یا نمی دهد ؟ و...

انقلاب اسلامی : خبرها و اطلاع ها و نظرهای این فصل را در سه قسمت از نظر خوانندگان می گذرانیم : در قسمت اول ، گزارشهایی از انتخابات عراق را می ﺁوریم و می کوشیم واقعیت ار از مجاز ، جدا کنیم. در قسمت دوم ، پاسخ این پرسش را می جوئیم : بر فرض که مجلس دست نشانده نباشد ، ﺁیا امریکا دولت را تحویل اکثریت مجلس می دهد یا نمی دهد ؟ در قسمت سوم ، پاسخ این پرسش را جستجو می کنیم : ﺁیا یک بار دیگر، رﮋیم مافیاها و ملاتاریا ، در معامله عراق، هرچه را امریکا خواسته ، داده است بدون این که چیزی بستاند یا خیر ؟ :

انتخابات عراق پیروزی یا شکست ؟ پیروزی برای که و شکست برای که ؟:

◄ در 25 ﮋانویه ، وزارت برنامه‌ گذاري و همكاري‌هاي توسعه عراق نتایج نظر سنجی را که انجام داده بود، انتشار داد : 4/72 درصد مردم عراق در انتخابات شركت مي‌كنند.

* طرفه این که ، در 30 ﮋانویه 2005، حکومت موقت عراق و امریکائیها گفتند 72 درصد کسانی که برای رأی دادن اسم نویسی کرده بودند، رأی داده اند. اما چند در صد مردم عراق، برای رأی دادن اسم نویسی کرده اند ؟ پاسخ این پرسش معین می کند که مشارکت در انتخابات زیاد بوده است یا کم ؟ : رئیس کمیسیون نظارت بر انتخابات می گوید: 2/14 میلیون نفر حق رأی داشته اند. اما چند درصد اسم نویسی کرده اند؟ :

* در مورد عراقیهای مقیم خارج از عراق ، به گزارش ﺁسوشیتد پرس ( 31 ﮋانویه ) 93 درصد کسانی که اسم نویسی کرده اند، رأی داده اند.
اما پیش از ﺁن، کسانی را که اسم نویسی کرده بودند، را حدود یک چهارم عراقیهای مقیم خارج گفتند. شرق الاوسط، در 2 فوریه ، نوشت: 30 درصد عراقیهای مقیم خارج از عراق، در دادن رأی شرکت کرده اند. روزنامه پرسیده است : چگونه ممکن است در خود عراق ، با وجود جو نا امن، 70 درصد شرکت کرده باشند ؟
◄ در مورد میزان مشارکت، در انتخابات عراق این گزارشها داده شده اند :

* ، خبرنگار تلویزیون فرانسه ( کانال 2 ) ، در 30 ﮋانویه ، شب هنگام، میزان مشارکت را حدود 50 درصد کسانی دانست که ثبت نام کرده بوده اند.

* لوموند ( 31 ﮋانویه ) ، به استناد گزارشهای فرستاده های خود، میزان شرکت کنندگان را 50 درصد کسانی می داندکه اسم نویسی کرده اند. . در سرمقاله، این اندازه مشارکت را با وجود تهدید به ترور و سابقه طولانی استبداد، یک پیروزی برای مردم سالاری می شمارد. بنا بر گزارشهای فرستاده های لوموند، مشارکت در جنوب عراق که شیعه نشین است وسیع، در کردستان عراق نیز وسیع و در منطقه سنی نشین ناچیز بوده است :
- در نجف ، میزان مشارکت بیشتر از هرجای دیگر بود. چون عبور و مرور خود روها ممنوع بود، مردم از راه های دور، پیاده به نجف می ﺁمدند تا برابر فتوای مرجع دینی ، در دادن رأی شرکت کنند.
شرق الاوسط میزان مشارکت در نجف را 90 درصد خوانده است. در دیگر مناطق شیعه نشین نیز میزان مشارکت تا این حد بالا بوده است.

- در جنوب عراق، شیعه که 60 در صد جمعیت عراق را تشکیل می دهند، بطور وسیع رأی دادند. اما کدام یک از سه گرایش، مذهبی و طایفه ای و لائیک برنده می شوند و در مجلس با یکدیگر همکاری می کنند یا نه، سئوالی است که در ﺁینده پاسخ خود را خواهد یافت. از هم اکنون ، ولید حسین کتان ، تاجر ثروتمندی که در لیست علاوی و نامزد مورد حمایت امریکا و انگلیس است و تابعیت انگلیسی دارد، با تحقیر می گوید : اگر پیروزی " لیست ایران " اعلام شود، من عراق را ترک خواهم گفت . او ثروت خود را از نزول خواری دارد.

- در مثلث سنی ( شمال و غرب بغداد ) کم بوده اند کسانی که برای دادن رأی به حوزه ها مراجعه کرده اند.

- در مثلث مرگ ( جنوب بغداد ) ، در شهرهای لطیفیه و محمدیه و یوسفیه ، 4 ساعت از زمان شروع رأی گیری گذشته بود و هنوز حوزه های رأی گیری دربهای خود را نگشوده بودند. بعد از ظهر، کارلوس والانزوئلا ، نماینده سازمان ملل در کمیسیون نظارت بر انتخابات، گفت: مشکل حل شد.

- در ایالتهای تمین و نینوی، برغم تهدید به ترور، رأی دهندگان بطور وسیع رأی دادند.

- در موصل ، میزان مشارکت پائین تر از متوسط بود.

- در کرکوک عربها رأی ندادند و در عوض کردها و ترکمنها بطور وسیع رأی دادند.

◄ عدنان پاچه چی که زمانی وزیر خارجه عراق بوده و عضو شورای حاکم نیز می بود، سنی است و در انتخابات شرکت کرده است میگوید: میزان شرکت سنی ها در بغداد ، بیشتر از انتظار بوده است.

◄ در 1 فوریه ، فرید ایار ، رئیس کمیسیون انتخابات عراق گفته است : احتمال می رود 8 میلیون عراقی در انتخابات شرکت کرده باشند.

◄ سرمقاله نویس لوموند ( 31 ﮋانویه ) در باره پیروزها و شکست خورده ها نوشته است :

* مردم عراق گفتند که دوران صدام را پشت سر گذاشته اند.

* " تروریستها از هر قماش "، نشان دادند با ﺁنکه می توانند بدون تمیز ، نظامی و غیر نظامی را بکشند ، اما توانا به جلوگیری از ابراز رأی مردم عراق نیستند. این انتخابات شجاعت مردم عراق را گزارش کرد.

* بوش که مشارکت عراقیها را " پیروزی درخشان " توصیف کرد، از این نظر که تن به تأخیر انتخابات نداد ، پیروز است. روا نیست او را بخاطر این که به عراقیها انتخابات ﺁزاد را پیشکش کرده است، ملامت کرد.

* اما اینک باید کشوری را باز ساخت که نیروهای ضد و نقیض، هریک ، ﺁن را به سوئی می کشد. ﺁشتی دادن سه جامعه شیعه و سنی و کرد ضرور است. می باید یک عراق مستقل فعالیتهای نیروهای مسلحی که از اشغال عراق توسط قوای امریکا تغذیه می شوند، را بی محل بگرداند. اینهمه بستگی دارد به تحول اکثریت شیعه که به لائیک و مذهبی منشعبند. اگر شیعه اکثریت بدست ﺁورد، این سئوال محل پیدا می کند که ﺁیا برخی از ﺁیة الله ها بر ﺁن نمی شوند رﮋیمی از نوع رﮋیم ایران را در عراق برقرار کنند ؟ این همان امری است که امریکائیها و همسایه های عراق را نگران می کند.
از این رو، انتخابات تنها یک قدم است که برداشته شده است. موفقیت نهائی در گرو مقاصد همه صاحب نقشها است.

◄ خبرگزاری فرانسه ( 31 ﮋانویه ) ، از قول مقامات امریکائی ، گزارش کرده است که در انتخابات عراق، ائتلافی که ﺁیة الله سیستانی از ﺁن حمایت کرده است ، از 100 تا 160 نماینده در مجمع ملی عراق پیدا خواهد کرد.
◄ در 3 فوریه، از 6/1 میلیون ﺁرای قرائت شده، لیست ائتلاف 1/1 میلیون و لیست علاوی 360 هزار و 500 رأی داشته اند.
انقلاب اسلامی : زیر 140 نماینده اکثریت مجلس نمی شود. اگر این ائتلاف اکثریت را بدست نیاورد، حق با ﺁنهائی می شود که می گویند حکومت بوش بنا ندارد عراق را تحویل شیعه بدهد. بدین خاطر، از هم اکنون،
◄ گروه مقتدی صدر گفته است : انتخاباتی که تحت اشغال قوای بیگانه انجام شده است ، مجلسی را پدید می ﺁورد که نماینده مردم عراق نیست .

◄ لوس ﺁنجلس تایمز ( 31 ) ارزیابی محطاطانه ای از انتخابات عراق بعمل ﺁورده است :

* انتخابات عراق نادر خبر خوشی است که به حکومت بوش می رسد. همزمان، بیشتر از نیمی مردم امریکا حمله به عراق را نادرست می دانند . و در خارج از امریکا ، مخالفت وسیع با رویه امریکا وجود دارد و هدف این انتخابات، از جمله، بدست ﺁوردن مشروعیتی است که حکومت بوش سخت بدان نیاز دارد.

* با وجود این ، زود، از نقطه عطف خواندن انتخابات عراق بازایستادند . شاید بدین خاطر که به یاد ﺁوردند دستگیری صدام حسین در دسامبر 2003 را پایان کار خواندند اما بعد از ﺁن، شورش مسلحانه وسعت یافت. از این رو بود که پرزیدنت بوش گفت : تا استقرار دموکراسی در عراق هنوز راه درازی باقی است.

* انتخابات عراق حمایت بین المللی ناچیزی را از سیاست امریکا بر می انگیزد. ﺁیا موجب استقرار دولت دوست امریکا در بغداد می شود یا سبب جنگ داخلی می گردد، پرسشی است که پاسخ ﺁن معلوم نیست.

* کوفی عنان، دبیر کل سازمان ملل ، می گوید : ﺁنها برای ﺁن رأی داده اند که سرنوشت خود را در دست بگیرند. اینگونه ارزیابیها بکار کاستن از مخالفت با حضور امریکا در عراق ، از سوی اروپائیان و مردم خاورمیانه می آید. مقامات امریکائی نیز می گویند برﺁنند که رفتار اروپائیان را تغییر بدهند. این مقصود را بوش در صدر هدفهائی قرارداده است که در دور دوم ریاست جمهوری می خواهد به ﺁنها تحقق ببخشد. اما دیپلماتها می گویند : این احتمال که اروپائیان و دنیای عرب متقاعد شوند و به حمایت امریکا بیایند بسیار ضعیف است. به قول سناتورجمهوریخواه، ریچارد لوگار ، رئیس کمیسیون روابط خارجی سنا بیشتر مردم دنیا امید اندکی دارند از عراق خبر خوشی بشنوند . ما اعتبار ناچیزی داریم . پاتریک کلاوسون ، مدیر مؤسسه مطالعات سیاسی خاورمیانه ، اثر انتخابات عراق بر قوت جستن دیپلماسی امریکا ناچیز است.
◄ نیویورک تایمز ( 31 ﮋانویه ) ﺁیةالله سیستانی را پیروز انتخابات عراق ارزیابی می کند:
اگر روز انتخابات به کسی متعلق باشد ، ﺁن کس ﺁیة الله سیستانی است. رأی دهندگان عکسهای او را بدست داشتند و برای عمل به فتوای او به پای صندوقهای رأی رفتند . پلیسی که نزدیک حرم علی ، مقدس ترین زیارتگاه شیعه، به مراقبت ایستاده بود، می گفت: مردم چنانکه گوئی به عروسی می روند، به پای صندوقهای رأی می روند. بنا بر ارزیابی ها، 85 درصد شیعه های عراق رأی داده اند. موصل عزیز، روحانی 36 ساله می گوید: دموکراسی حکومت اکثریت است با این حال، بنای ما بر اینست که سنی ها و کردها را در حکومت شرکت دهیم.
در واقع، این سیستانی بود که حکومت بوش را ناگزیر کرد انجام انتخابات و برای تشکیل مجلس ملی تدوین قانون اساسی را بپذیرد و سازمان ملل را بر ﺁن داشت انتخابات را سازمان دهد و مردم عراق را فراخواند در انتخابات شرکت کند.
انقلاب اسلامی : همان نقشی که خمینی قرار بود بعد از انقلاب ایران ایفا کند. می توان تصور کرد وضعیتی را که ایران امروز و خاورمیانه امروز می یافت اگر او به عهد خود وفا می کرد. و نیز می توان تصور کرد سرنوشتی را که عراق پیدا خواهد کرد اگر سیستانی و روحانیان عراق برﺁن شوند که دولت را تصرف کنند .

◄ اما کنترپونچ ( 31 ﮋانویه ) اموری را دیده است که لوموند و روزنامه هائی نظیر لوس ﺁنجلس تایمز و نیویورک تایمز ندیده اند :

* ماجرای شگرفی است ! از زمان حمله امریکا و انگلیس به عراق و سرنگون کردن رﮋیم صدام ، میان واقعیتهای سیاسی در عراق و تصویری که حکومتهای امریکا و انگلیس ارائه می کنند، اختلاف این اندازه نبوده است. چنان تصویری از انتخابات دیروز ارائه کردند که پنداری هدف از اشغال عراق همین بوده است و سرانجام امریکا و انگلیس به هدف خود رسیده اند.

* حال ﺁنکه به دنبال ساقط کردن سریع رﮋیم صدام ، امریکا دو کشف ناخوشایند کرد :

1 - شورش مسلحانه در بخش سنی نشین رو به توسعه دارد و این منطقه که " مثلث سنی نشین " خوانده می شود، بزرگ تر از انگلستان است.

2 - واقعیت دومی که پل برمر ، حاکم امریکائی عراق دیر بر ﺁن واقف شد، که در شهر مذهبی نجف مقام روحانی هست که بسیار بیشتر از همه عراقیهای تبعیدی دوران صدام، نفوذ دارد. در ﮋوئن 2003 ، ﺁیة الله العظمی سیستانی ، با نفوذ ترین مرجع دینی ، فتوائی صادر کرد که بنا بر ﺁن، قانون اساسی عراق را منتخبان مردم عراق باید تدوین کنند و نه شورای حکومتی برگزیده امریکا . در نوامبر 2003، او فتوی دیگری صادر کرد مبنی بر این که دولت انتقالی می باید منتخب باشد.

* رهبران شیعه بر این باور شده اند که بهنگام جنگ اول جهانی که قوای ترکیه عثمانی از ارتش انگلیس شکست خورد و عراق را اشغال کرد، این شیعه بود که، در 1920، بر ضد قوای انگلیس عصیان کرد . انگلیسها که خود را ناگزیر می دیدند خاک عراق را تخلیه کنند، دولت را تحویل اقلیت سنی دادند. از ﺁن زمان سنی ها ، در اشکال سلطنت و جمهوریت، با استبداد، بر عراق حکم راندند.
بنا بر این ، علت ﺁنکه دیروز در عراق انتخابات انجام گرفت ، اینست که امریکا از سوئی خود را با مخالفت 5 میلیون سنی روبرو می بیند و نمی تواند با تن ندادن به خواست شیعه ها، 15 تا 16 میلیون شیعه را نیز ناگزیر از شورش مسلحانه کند. بهائی که امریکا باید می پرداخت، تن دادن به انتخاباتی بود که، در ﺁن، اکثریت نمایندگان را شیعه ها بدست ﺁورند.

* اما ﺁیا انتخابات دیروز عراق سبب انتقال واقعی قدرت به شیعه می شود ؟ در ﮋوئن گذشته ، اداره عراق به حکومت موقت سپرده شد اما سرابی بیش نبود و این حکومت بطور کامل وابسته به امریکا و ارتش 150 هزار نفریش بود و هنوز هم هست. تبلیغاتی که رسانه ها در باره انتخابات دیروز براه انداخته اند، از جمله، بقصد پوشاندن واقعیتهای زندگی سیاسی عراق از دید جهانیان است :

1 - مجلس ملی که انتخاب شده است، قدرت محدودی دارد. این مجلس ترکیبی را پیدا می کند که هیچ جماعتی بر جماعت دیگر مسلط نشود. اما همانند لبنان می تواند وضعیت فلج بوجود ﺁورد. مجلس می باید یک رئیس جمهوری و دو معاون او و یک نخست وزیر و وزراء را برگزیند. کسانی به این مقامها خواهند رسید که کمترین دشمن را داشته باشند.
2 - برخی از مفسران امریکائی گفته اند چرا امریکا نتواند با اتکای به کردها و شیعه ها در عراق بماند. این دو 80 درصد جمعیت عراق را تشکیل می دهند . با اتکا به این 80 درصد ، امریکا می تواند با شورشیانی که متکی به 20 درصد سنی هستند، وارد معامله شود .
این ارزیابی حاصل وارونه دیدن واقعیت است. واقعیت اینست که سنی ها مسلحانه با اشغالگری می جنگند که امریکا است . اما شیعه به عصیان مسلحانه نپیوست . مقتدی صدر و ارتش المهدی او ، در ماه اوت، در نجف ، با قوای امریکا جنگید. امریکا، غیر از کردستان، در بقیه عراق بیش از پیش مغضوب شد و هست. هم نزد سنی ها و هم نزد شیعه ها مغضوب است. زوگبی انترنیشنال شو، بتازگی، سنجش افکاری در عراق انجام داد. بنا بر ﺁن، 82 درصد عراقیهای سنی خواستار ﺁنند که قوای امریکا خاک عراق را ترک گویند. از شیعه ها ، 69 درصد خواهان بیرون رفتن قوای امریکا از عراق هستند. رهبران شیعه به مردم گفته اند : رای دادن زود رس ترین راه به پایان اشغال عراق است .
شور و شعفی که شیعه ها بهنگام رأی دادن ابراز کرده اند شمشیر دو دمی است : انتخابات می باید دولت را به اداره نمایندگان ﺁنها درﺁورد و قوای امریکا و انگلیس خاک کشور را ترک کند. حاصل شدن این دو نتیجه، یا حاصل نشدنش ، هر دو برای امریکا درد سر ایجاد می کند.
و انتخابات موجب ﺁن نمی شود. که اداره دولت در دست منتخبان قرار گیرد. چرا که دولت در جای دیگر است .

◄ در 2 فوریه ، جامعه روحانیان اهل سنت عراق مشروعیت انتخابات در عراق تحت اشغال و بدون مشارکت مردم سنی مذهب زیر سئوال برد و گفت : در عین احترام به ﺁراء داده شده ، مشروعیت دولت را نمی پذیرد.