انفجارها در عراق و معناى آن و فعال شدن طالبان
در افغانستان و اعتبار باختن امريكا و دولت كرزى:
وضعيت در عراق:
در 19 اوت، انفجارى عظيم هتلى را ويران كرد كه
محل كار سازمان ملل متحد در عراق شده بود. دو روزنامه امريكا، واشنگتن پست و نيويورك
تايمز قصد سازمان دهندگان اين انفجار را نشان دادن ناتوانى امريكا در استقرار امنيت
در عراق ارزيابى كردند. واشنگتن پست (20 اوت) توضيح مىدهد كه اين حمله تروريستى، دومين
حمله از اين نوع بر ضد دو هدف غير نظامى متعلق به خارجيان بود. اولى انفجار در برابر
سفارت اردن و دومى انفجار در برابر محل سازمان ملل متحد.
انقلاب اسلامى: از آن پس، سومين انفجار در خانه
آيةالله محمد سعيد حكيم روى داد.
غير از نشان دادن ناتوانى امريكا در استقرار
امنيت، جلوگيرى از بازسازى عراق نيز هدف است. خرابكارى در سيستم آب و انفجار لولههاى
نفت، چند روز بعد از جريان نفت عراق از طريق تركيه به بازار جهانى، گوياى هدف دوم هستند.
ضربه انفجار بر اعتبار امريكا شديد است. زيرا،
اولاً، مقر سازمان ملل در بغداد، تحت حفاظت قواى امريكا بودهاست. عمده بدين خاطر كه
حكومت بوش نمىخواهد سازمان ملل و قواى ديگر در امر عراق دخيل شوند. ثانياً به اين
دليل حضور هزاران سرباز امريكائى - كه حضورشان نفرت روز افزونى را در مردم عراق بى
مىانگيزد - كافى براى حفظ پايتخت كشور از تروريسم و يا تشخيص هويت كسانى كه از پشت
عمليات ترور را رهبرى مىكنند، نبودهاست.
با وجود اين نبايد از ياد برد كه طى يك دهه،
سازمان ملل نفرت عميقى در مردم عراق نسبت به خود برانگيخته بود. زيرا از ديد اين مردم،
سازمان ملل يعنى تحريم اقتصادى و فقر غذائى و داروئى و...
در 20 اوت، كارشناسان گفتند ميزان مواد منفجرهاى
كه در انفجار سازمان ملل بكار رفتهاست و سازماندهى آن، جاى ترديد باقى نمىگذارد كه
ترور كار بقاياى حزب بعث باشد. تحقيق كنندگان متوجه شعبه منطقهاى القاعده شدهاند.
چنانكه گروه انصار الاسلام، مستقر در شمال عراق،
در مرز ايران، مظنون به انجام ترور 7 اوت، در برابر سفارت اردن است.
لوموند (21 اوت) گزارش - تحليلى در باره انفجار
مقر سازمان ملل در بغداد، انتشار دادهاست:
* كوفى عنان، دبير كل سازمان ملل متحد، فرداى انفجار،
گفت: قواى اشغال كننده عراق مسئول رعايت قانون و نظم و امنيت در عراق، از جمله كاركنان
سازمان ملل متحد است. اشتباهها از هر طرف انجام گرفتهاند. او توضيح نداد كدام اشتباههارا
كداميك از طرفها انجام دادهاند. پل برمر، حاكم امريكائى عراق واكنش نشدن داد: سازمان
ملل قواى تأمينيه خاص خود را داشت. و ستوان پتر ركرس گفت: سازمان ملل يك شركت خصوصى
را براى حفظ امنيت اطراف هتل كانال، مقر سازمان ملل در بغداد، اجير كردهبود. مأموران
اين مؤسسه را سه سرباز امريكائى تقويت مىكردهاند و مأموريت داشتهاند مانع از توقف
خودروها بيشتر از چند ثانيه بشوند. كوفى عنان مىگويد: من نمىدانم آيا نمايندگى سازمان
ملل از پذيرفتن حمايت امريكا امتناع مىكردهاست يا نه؟ اگر راست باشد كه امتناع مىكردهاست،
اشتباهى را مرتكب شدهاست و نبايد به صرف امتناع، از حفاظت مقر خوددارى مىشد.
در 22 اوت ، بوش در واكنش به انفجار بغداد گفت:
تروريستها به درون عراق نفوذ كردهاند و به اعمال خشونتآميز دست مىزنند.
كوشش امريكا براى استقرار مردم سالارى در عراق،
بجاى رژيم استبدادى صدام حسين، اينك به جنگ مداوم با ترور بدل شدهاست. تروريستها تركيبى
هستند از اعضاى حزب بعث كه به صدام وفادار ماندهاند و اعضاى القاعده كه وارد عراق
شدهاند.
انقلاب اسلامى: اما همين سخنان بيانگر الف - ناتوانى
امريكا، از جلوگيرى از ورود «تروريستها» به عراق و عمل در اين كشور و ب - ناتوانى امريكا
از مهار «وفاداران به صدام» و ج - ناتوانى امريكا از حفظ امنيت در عراق است. بخصوص
كه
در 24 اوت، در خانه محمد سعيد حكيم در نجف انفجار
رخ داد. به خود او آسيب مختصرى رسيد اما سه تن از كاركنان دفتر او را كشت و 10 تن را
زخمى كرد.
مجلس اعلاى انقلاب اسلامى عراق انگشت اتهام
را متوجه مقتدى صدر و حزب الدعوه او كرد. اما صدر دست داشتن در اين انفجار را تكذيب
كرد.
استراتفور (25 اوت) مىنويسد: كارشناسان تروريسم،
براى اين ترور، از جهتى ديگر، بهمان درجه ترور مقر سازمان ملل، اهميت قائلند و آن را
معنى دار مىدانند: بر سر رفتار با امريكا و قوايش، در ميان روحانيان شيعه، در عراق
و ايران، اختلاف نظر وجود دارد. گرايشى از آنها كه ضد حاكميت سنيها بر عراق هستند،
حضور قواى امريكا را بسود شيعه ارزيابى مىكنند. گرايشى ديگر امريكا را دشمن اصلى مىشمارد.
و اين گرايش با رژيم صدام نيز سخت در مبارزه بود. مجلس اعلا انفجار خانه حكيم را كار
اين گرايش مىداند.
منظور برمر از حضور و عمل تروريستهائى كه از
خارج به عراق نفوذ كردهاند، وهابيها و گروههاى ديگرى هستند كه مسلمانان را به جهاد
در عراق بر ضد قواى امريكا فرا مىخوانند. اينها از همه جاى عراق، بخصوص از عربستان
وارد عراق مىشوند و انفجارهاى اخير اثر بخشى روش آنها را نشان مىدهد. بنا بر اين،
وهابيها نيز ممكن است عامل اين انفجار بوده باشند.
برمر و ديگر مقامات امريكائى اميدوارند انفجار
كار سنىها باشد. زيرا موجب تشديد تنش ميان دو جامعه شيعه و سنى عراق و نزديكى شيعه
به امريكا مىشود. از جهتى ديگر، واشنگتن اميدوار است كه انفجار كار شيعهها نباشد
زيرا مىتواند موجب درگيرى جنگ مسلحانه ميان سازمانهاى شيعه بگردد و عراق را از آنهم
كه هست، بى ثباتتر كند.
بدين قرار، اهميت انفجار در خانه محمد سيعد
الحكيم بسيار است. از هم اكنون، مسئله شمار لازم از قواى امريكائى را براى حفظ امنيت
در عراق مطرح كردهاست. اما مشكل ناامنى عراق با افزودن بر تعداد نظاميان امريكائى
حل نمىشد. زيرا دشمنان اين قوا شناخته نيستند. از اين رو، كسى نيز نمىداند چه اندازه
نيرو لازم است. وزير دفاع مىگويد قواى حاضر در عراق كافى هستند. اما معناى سخن او
اينست كه استراتژى مشخصى وجود ندارد. زيرا هويت دشمن نامعلوم است.
در 26 اوت، شمار سربازان امريكائى شته شده ، بنا
بر آمار رسمى، 139 تن شد و بيشتر از كشتههاى امريكا در خود جنگ گشت. بدين خاطر، نخست
رامسفلد گفت: در صورت لزوم، قواى ديگرى را روانه عراق خواهد كرد و بوش گفت: در برابر
تروريسم، عقب نشستن، ميدان را به تروريستها سپردن است. از عراق بيرون نخواهيم آمد.
انقلاب اسلامى: عقل قدرتمدار بوش متوجه نمىشود
كه وقتى مىگويد عقب نخواهيم نشست، مىپذيرد كه موضع تهاجمى را از دست دادهاست و اينك
دارد موضع تدافعى را توجيه مىكند.
