|
محافظه كاران جديد مىخواهند رضا پهلوى را چلبى ايران بكنند؟:
انقلاب اسلامى:
در شماره 566، فهرست محافظه كاران جديد امريكائى و همدستان آنها را در خاورميانه، از جمله رضا پهلوى، از نظر خوانندگان گذرانديم. اينك خبر فاينشال تايمز را مىآوريم:
فايننشال تايمز (9 مه 2003) نوشتهاست:
دونالد رامسفلد به ديپلماسى نمىپردازد اما بعضى از رفقاى او كه از محافظه كاران جديد هستند، از پيروزى در عراق، غره و بر آن شدهاند در ايران نيز رژيم را تغيير بدهند.
اداره دفاع پنتاگون حامى مجاهدين خلق و رضا پهلوى، پسر شاه سابق است. شاه سابق پيش از سقوط، مجاهدين خلق را با خشونت از ميان برداشت.
تصميم پنتاگون به گفتگو كردن بر سر آتش بس با مجاهدين خلق در عراق، - كه پيش از آن، از سوى حكومت امريكا يك سازمان تروريستى خوانده شده بود - ضربه هشدار دهندهاى بود به وزارت خارجه امريكا و وزارت خارجه انگلستان.
...
نه تنها آتش بس اعلان خطر به آيةاللهها بود بلكه شوكى بود كه بر كلين پاول، وزير خارجه، وارد شد. وزارت دفاع به او اطلاع نيز نداده بود. حال، محافظه كاران جديد در پنتاگون كه اجازه متاركه با مجاهدين حلق را دادهبود، حامى مجاهدين خلق و رضا پهلوى شدهاند.
حاميان رضا پهلوى بر اين باور هستند كه او بايد همان نقش را در ايران بازى كند كه چلبى در عراق بازى كرد.
يك تحليل گر آگاه توضيح مىدهد كه هدف مشترك تغيير رژيم در ايران است. بنا بر اين تناقضى وجود ندارد.
انقلاب اسلامى:
وقتى قدرت هدف و به قول ميخائيل لودين "خشونت دائمى" روش شد، ديگر چه فرقى ميان دو زور پرست، مسعود رجوى و رضا پهلوى مىماند؟ با وجود اين،
سلطنت طلبان ايرانى تبعيدى به امريكا، در حال ائتلاف با محافظه كاران جديد و نيز لابى اسرائيل در واشنگتن هستند.
اعضاى مؤسسه اينترپرايز كه متعلق به محافظه كاران جديد است، به حكومت امريكا فشار مىآورند از رضا پهلوى حمايت كند. ميخائيل لودين، كه عضو مؤسسه اينترپرايز است، گفتهاست:
آقاى رضا پهلوى رهبرى مناسب براى انتقال مسالمتآميز از ديكتاتورى به دموكراسى در ايران است و او را "على رغم بى ميلى تحسين برانگيز به پول و قدرت، مردى با محبوبيت گسترده در ايران" توصيف كردهاست.
يكى از سياستمداران كه نخواسته نامش برده شود، به ما گفتهاست:
"در واشنگتن، محافظه كاران جديد سخت مىكوشند گروهى از ايرانيان را براى مقابله با وضعيت در ايران، بكار گيرند. آنها بر آنند كه تا هنوز بوش به وضعيت اقتصادى امريكا نپرداخته و پيش از انتخابات رياست جمهورى سال آينده، ايران را در دستور كار حكومت او قرار دهند.
شاهزاده تبعيدى ايران، همانند چلبى، كوشيدهاست نطر مساعد لابى اسرائيل در واشنگتن، از جمله "مؤسسه يهودى امور امنيت ملى" را به خود جلب كند.
سام براون، سناتور جمهوريخواه ايالت كانزاس، پيش نويس طرحى را تهيه كردهاست كه خواهان دهها ميليون دلار كمك به ايستگاههاى راديوئى و تلويزيونى مستقر در لوس آنجلس است كه براى ايرانى برنامه پخش مىكنند و خواستار شورش عمومى بر ضد رژيم ايران هستند.
انقلاب اسلامى:
مىتوان اندازه سقوط يك انسان را از نامزد ميخائيل لودين بشدن راى حكومت بر ايران شدن تصور كرد. بدين قرار، آنها كه مدعى بودند رضا پهلوى غير از پدر و جد خويش است و جرائم و خيانتهاى آنها را به پاى او نبايد نوشت و او در محيط دموكراسى بار آمدهاست، اينك ببينند كه از پدر و جد خود نيز پيشى گرفتهاست. و نگون بخت آنها كه تحت رهبرى امثال ميخائيل لودين "وحدت جمهوريخواه - مشروطه طلب" مىسازند. اگر رضا پهلوى از سرنوشت چلبى پند مىگرفت:
بردن چلبى به بغداد را، حكومت بوش از اشتباهات بزرگ خود مىشمارد. كار تشكيل حكومت موقت را به تأخير انداخت و قرارش اينست كه چلبى را از سر باز كند:
اطلاعات استراتژيك (9 مه) توضيح مىدهد كه امريكائيها محمد الزبيدى، يكى از نزديكان احمد چلبى كه خود را شهردار بغداد خواندهبود، توقيف كردهاند. بنا بر اطلاعاتى كه جنبش سلطنت مشروطه به رياست شريف على بن حسين در اختيار مىگذارد، امريكائيها اينجا و آنجا رفتنهاى احمد چلبى را محدود كردهاند. اطرافيان چلبى از بالا رفتن روز افزون قدر و منزلت عدنان پاچه چى نزد امريكائيها نگرانند. از او، بعنوان كسى نام برده مىشود كه رياست حكومت موقت را بر عهده خواهد گرفت. مشكل چلبى تنها آنچه آمد نيست. او با برخى از مسئولان اسرائيلى نيز نزاع پيدا كردهاست. بخصوص با اپرائيم هالوى، رئيس موساد در پايان سالهاى 90 كه با چلبى در لندن (در جريان جنگ ايران و عراق) آشنا شده بود. از زمانى كه به بغداد بازگشته، زير قول خود مبنى بر عادى كردن روابط عراق با اسرائيل و خط لوله نفت از عراق به حيفا در اسرائيل زدهاست.
انقلاب اسلامى:
رضا پهلوى ممكن است زير قولش نزند و به روش جد و پدر خود، خدمتگزار اربابان خويش بماند. اما ضربه بيدار باش، براى ايرانيان، اينست كه بلحاظ ضعف روز افزون امريكا بمثابه تنها ابر قدرت و بدين خاطر كه بنيادگرائى فرآورده "بحران دائمى" و "خشونت دائمى" و "بى ثباتى دائمى" است، اينطور كسان مىتوانند آلت فعل "بى ثباتى دائمى" و "خشونت دائمى" در ايران بگردند و موجوديت آن را به خطر اندازند.
اما "واقعيت گرائى سياسى" بوش و حكومت او را بر آن داشت، كه با رژيم ملاتاريا معامله كند و گروه رجوى وجه المصالحه شد. بنا بر اين، پهلوى طلبها، "بازوى نظامى" را كه انتظار داشتند ميخائيل لودين به آنها ببخشد، از ميان رفت. غير از اطلاعاتى كه در دو فصل پيشين خوانديد، قسمتى از گزارش واشنگتن پست را، حاكى از اختلاف نظر در حكومت بوش و سرانجام تصميم به خلاء سلاح گروه رجوى، مىآوريم. در اين گزارش، زمان مصالحه نيز معين شدهاست:
واشنگتن پست (9 مه 2003):
حكومت جرج دبليو بوش تصميم گرفته است تسليم كردن اعضاى سازمان مجاهدين خلق در عراق را با جديت دنبال كند.
اين تصميمگيرى درست سه هفته پس از آن صورت مىگيرد كه فرماندهى مركزى امريكا بر وفق توافق آتش بس با اين گروه، به آنها اجازه داد بسيارى از سلاح ها و اردوگاههاى خود را حفظ كنند.
تصميم در هفته گذشته توسط مشاوران ارشد سياست خارجى دولت بوش اتخاذ شد و بخشى از كشمكشى گسترده تر در داخل دولت آمريكا پيرامون سياست آن در قبال ايران است:
برخى از مقامهاى وزارت خارجه آمريكا به گرم شدن روابط با ايران اشتياق نشان مىدهند، اما پنتاگون و ساير مقامهاى حكومت معتقدند دولت ايران در داخل با فشارهاى شديد ناشى از نارضايتى عمومى روبروست، بنابر اين دليلى براى مذاكره با رهبران اين كشور نمىبينند.
سرنوشت سازمان مجاهدين خلق درگرو نتيجه اين كشمكش هاست. برخى مقامات پنتاگون برآنند كه سازمان مجاهدين، مىتواند به عنوان يك نيروى فشار برضد قواى ايران "كه از مرز وارد جنوب عراق شده اند" به كار گرفته شود. يا حداقل وجود آن باعث نگرانى و اضطراب دولت ايران نسبت به نيات آمريكا در منطقه خواهد بود.
در برابر، مقامهاى وزارت خارجه آمريكا معتقدند كه موافقت نامه آتش بس در ماه گذشته با سازمان مجاهدين خلق، ناقض توافقهاى صورت گرفته با ايران پيش از جنگ داير بر خلع سلاح اين گروه بود.
بنابر اين گزارش، در ديدارى ميان مقامهاى آمريكا و ايران در ماه ژانويه و همچنين پيامهاى متعاقب آن از طريق ديپلماتهاى سفارت بريتانيا در تهران، مبادله شدهاند، آمريكا اشاره كرده بود كه در مقابل همكارى ايران براى مراقبت از مرزها و يارى رساندن به خلبانان هواپيماهاى ساقط شده آمريكايى، سازمان مجاهدين خلق را هدف خواهد گرفت...
|
ابتداى صفحه
در اين شماره
سرمقاله
تريبون آزاد
جواب به سوالها
آرشيو روزنامه
آرشيو سرمقاله ها
تماس با ما
اطلاعيه ها
خبرهايى كه در
مجموعه نخواندهايد
آخرين مصاحبه ها با
ابوالحسن بنى صدر
| 
روزها بر رئيس جمهور چگونه مى گذرد از 11 تير تا 25 مهرماه 1359