جنگ بوش با استبدادهای خود کامه افسانه یا واقعیت ؟ نظرهایی که نسبت به جنگ مداری بوش ابراز شده اند :

روش ﺁزادی ﺁزادی است و جنگ پیشگیرانه نیست. از این رو، روبروت پاری از بوش می پرسد: شما و خانواده شما، در امریکا ، مردم سالاری و ﺁزادی را قربانی قدرتمداری خود کرده اید . چه کسی باور می کند مدافع ﺁزادی در جهان باشید ؟ و
◄ نماینده لوموند در واشنگتن ( 27 ﮋانویه 2005 ) در باب " از جهان برانداختن استبدادهای خود کامه "، گزارش کرده است :
* کنفرانس مطبوعاتی پیش بینی نشده 26 ﮋانویه پرزیدنت بوش، روزنامه نگاران را غافلگیر کرد. یک هفته بعد از سخنان او در مراسم افتتاحیه دور دوم ریاست جمهوری و یک هفته پیش از مهمترین سخنرانی او در کنگره امریکا ، در باره وضعیت امریکا، غافلگیر کننده نیز هست. هر روزنامه نگاری از خود می پرسد: چه امر مهمی برپا کردن این کنفرانس را ایجاب کرده است ؟ پاسخ این پرسش این بود که او می خواهد از شدت و حدت قول خود در باب بسط ﺁزادی و برانداختن استبدادهای خودکامه بکاهد. چنین نیز شد : در ﺁغاز سخن، بوش از قاطعیت قول پیشین خود کاست وقتی گفت : " پایان بخشیدن به عمر استبدادهای خود کامه، کار درازمدتی است که نیاز به مبارزه چندین نسل دارد. دموکراسی در دم وجود ندارد. تمامی کشورها، بلافاصله، دیدگاه امریکا را در باره مردم سالاری نخواهند پذیرفت . من این امر را خوب می فهمم " .

* کیسینجر و شولتز هر دو بر این نظرند که تعیین تاریخی برای خروج قوای امریکا از عراق نادرست است و توقع استقرار مردم سالاری از نوع غرب در عراق ، دور از واقع بینی است زیرا استقرار مردم سالاری ، در جامعه هائی که همگون نیستند، نادر است. قرار است کندولزا رایس که سنا وزارت او را تصویب کرد، توضیح بدهد " چه میزان از مردم سالاری می باید در عراق مستقر بشود تا قوای امریکا خاک این کشور را ترک گوید " !

◄ بیل کلینتون ، رئیس جمهوری پیشین امریکا، در 27 ﮋانویه ، در " فروم داوس " گفته است :
* در بسیاری امور ، من با بوش مخالفم . اما اعتراف می کنم که شخص پرزیدنت بوش را دوست دارم. از جمله ، با سیاست او در قبال ایران مخالف هستم . فرانسه و ﺁلمان و انگلستان در حال گفتگو با ایران هستند و این اقبال وجود دارد که مشکل از راه سیاسی حل شود. در ایران امروز، در برابر اقلیت سخت سر که قوای مسلح را در مهار خود دارد، اکثریت بزرگ اصلاح طلب و جانبدار غرب است. اقدام نظامی خون بار سبب می شود که رأی این اکثریت برگردد. تا وقتی راه حلهای دیپلماتیک به شکست نیانجامیده اند، ما نباید دست به عمل نظامی بزنیم. بدیهی است که مجهز شدن ایران به اسلحه اتمی، از این نظر که اسلحه می تواند بدست تروریستها بیفتد، خطر ناک است. اگر سلاح اتمی پیدا کند . ترس از جنگ اتمی بر خاورمیانه حاکم می شود. اما ایرانیها پیش از بکار بردن سلاح اتمی ، می باید مدتی طولانی بیاندیشند. زیرا اگر بمب اتمی بکار برند ، چرا که در ﺁتش جنگ اتمی خواهند سوخت.

* ایرنا گزارش می کند که کلینتون در سخنرانی 90 دقیقه ای خود، از جمله ، سخنان مهمی در باره کودتای 28 مرداد و برانگیختن صدام به تجاوز به ایران گفته است :
امريكا در سال‌ 1953 فردي‌ آزاديخواه‌ و مردم‌ سالار منتخب‌ مردم‌ آن‌ كشور را سرنگون‌ كرد و شاه‌ را به‌ حكومت‌ باز گرداند. هرچند بيان‌ چنين‌ مطلبي‌ از سوي‌ يك‌ امريكايي‌ مناسب‌ نيست ، ‌ ولي‌ اين‌ یک واقعیت است.
سپس‌ آيت‌الله‌ خميني‌، شاه‌ را سرنگون‌ و ما را مجبور كرد به‌ سمت‌ صدام‌ برويم‌. ‌ اقدامات‌ تجاوزكارانه‌ صدام‌ حسين‌ بر ضد ایران با پشتيباني‌ امريكا صورت‌ گرفتند . بدترين‌ اقداماتي‌ كه‌ صدام‌ حسين‌ دردهه‌1980 انجام‌ داد با آگاهي‌ كامل‌ وحمايت‌ دولت‌ امريكا بود.
هنگامي‌ كه‌ خاتمي‌ انتخاب‌ شد، من‌ از سرنگون‌ كردن‌ حکومت ‌ مصدق‌ پوزش خواستم . اميدوار بودم‌ كه‌ بتوانم‌ روابط‌ حسنه‌يي‌ با ايران‌ بر قرار کنم.

◄ در 28 ﮋانویه ، محمد البرادعی ، رئیس ﺁﮋانس بین المللی انرﮋی اتمی ، در داوس، از امریکا خواست به گفتگوهای اروپا با ایران بپیوندد تا مگر ایران از تولید اسلحه اتمی منصرف شود.

◄ نیویورک تایمز ( 29 ﮋانویه ) سه قول را ﺁورده است :

* البرادعی گفته است : بدون شرکت امریکا در کوشش اروپا، کوشش در منصرف کردن ایران از تعقیب برنامه تولید سلاح اتمی بجائی نمی رسد.

* وزیر خارجه فرانسه، میشل برنیه ، گفته است : امریکا باید بپذیرد که اروپا دارد عمل می کند. بدون امریکا، بیم ﺁن می رود که اروپا شکست بخورد.

* کندولزا رایس ، بهنگام رسیدگی به صلاحیت او برای احراز مقام وزارت خارجه امریکا، در پاسخ این پرسش سناتورها که ﺁیا هدف امریکا سرنگون کردن جمهوری اسلامی ایران است، نگفت نه .

◄ به گزارش ﺁسوشیتد پرس ( 28 ﮋانویه 2005 ) ، گرهارد شرویدر ، صدر اعظم ﺁلمان ، در فروم داوس، گفته است : قطعی است که ایران نباید سلاح اتمی بسازد. ما بیش از پیش مصممیم ایران را از مجهز شده به اسلحه کشتار جمعی بازداریم. اما این از راه دیپلماسی است که می باید به هدف برسیم. قوه نظامی بر ضد ایران نباید بکار رود.

◄ نیویورک تایمز ( 27 ﮋانویه 2005) در باره میزان جدی بودن حمله نظامی امریکا به ایران نوشته است :
* پرزیدنت بوش دور دوم ریاست جمهوری خود را با پیش کشیدن احتمال حمله نظامی به ایران ، ﺁغاز کرد. هفته پیش، دیگ چنی ایران را در اول فهرست کشورهائی قرار داد که در جهان ﺁشوب بپا می کنند. ایران را کشوری توصیف کرد که در کار تجهیز شدن به سلاح اتمی است و اسرائیل می تواند حمله نظامی پیشگیرانه ای به تأسیسات اتمی ایران بکند. پیش از اظهارات رئیس و معاون رئیس جمهوری ، سیمورهرش در نیویورکر از نقشه سری حمله های هوائی به ایران و نیز گسیل کماندوها برای کسب اطلاعات از مراکز اتمی و تجهیزات ﺁن به ایران ، خبر داد.
این اظهارات و ﺁن گزارش همان روشی را به یاد می ﺁورند که پیش از حمله به عراق ، حکومت بوش در پیش گرفته بود. امید که این بار، عاقلترهای حکومت بوش ، پیش از ﺁنکه دیر شود، جلو سخت سران را بگیرند.
* مسئله این نیست که ایران مخفیانه توان ساختن بمب اتمی را بسط داده است و دیپلماسی توانا به جلوگیری از ایران نمی شود. بلکه مسئله شتاب گرفتن امریکا در اقدام نظامی است. با این عمل ، نزدیک ترین متحد امریکا، انگلستان نیز ، موافق نیست. بمبها و موشکهای امریکائی نیز به تنهائی نمی توانند مراکز اتمی سری ایران را از میان ببرند.
اما تصرف کشوری که سه برابر عراق جمعیت دارد از عهده قوای نظامی امریکا خارج است.
تنها وسیله کارﺁمد در اختیار واشنگتن، مجازاتهای اقتصادی بین المللی است. لذا، در صورت همکاری امریکا با دیپلماسی اروپا، اقبال ﺁن وجود دارد که ایران برنامه اتمی خویش را متوقف کند.
* قصد ایران به مجهز شدن به سلاح اتمی ، پیش از انقلاب 1979 ، وجود داشته است. با کمک از پاکستان و کشورهای دیگر، ایران سانتریفوﮋهایی را بدست ﺁورده است که می توانند اورانیوم را تا ﺁن حد که برای تولید بمب اتمی لازم است، غنی کنند ...
انقلاب اسلامی : پیش از انقلاب، رﮋیم شاه از طریق اسرائیل و با سرمایه گذاری در اسرائیل می خواست به اسلحه اتمی دست یابد.

* بدیهی است مجهز شدن ایران به سلاح اتمی ، با توجه به طبیعت رادیکال رﮋیم و سابقه طولانیش در حمایت از تروریسم بین المللی و خصومتش با امریکا و اسرائیل و رقابت شدیدش با عراق و عربستان سعودی، خطرناک است....
* با وجود این ، مبادلات بازرگانی با امریکا و اروپا ، برای ملاهای حاکم بر ایران سخت جاذبه دارد. با توجه به این امر که احزاب اصلاح طلب به حاشیه رانده شده اند ، نابسامانیهای اقتصادی و میزان بالای بیکاری تنها تهدیدهای برجا مانده ای هستند که می توان بکارشان برد. با اینهمه، بسا ملاها برنامه اتمی خویش را که در میان ایرانیان، از هر تمایل سیاسی ، محبوب است، ادامه خواهند داد مگر این که به ﺁنها گفته شود : ادامه این برنامه، موجب مجازات اقتصادی می شود و این مجازاتها ، بلافاصله ، ایران را به انزوا در می ﺁورد. رهبران اروپا هنوز نخواسته اند پیام قاطعی به ایران بفرستند و برﺁنها است که چنین کنند.
قدم بعدی متحد شدن امریکا و اروپا برای ناگزیر کردن ایران به انتخاب روشنی است . یا چشم پوشی کامل از برنامه غنی سازی اورانیوم و در عوض، بدست ﺁوردن امکانهای اقتصادی و یا ادامه دادن به اجرای برنامه اتمی و گرفتار مجازاتهای اقتصادی شدن. .. وقت ﺁنست که امریکا سیاست یک جانبه خود را کنار بگذارد و امریکا و اروپا در دیپلماسی همکاری کنند.

◄ در پاسخ به روزنامه نگار نیویورک تایمز که می پرسید : بهترین روشی که حکومت امریکا می تواند در پیش بگیرد کدام است، بنی صدر پاسخ داده است : دست کم دو کار. یکی پایان بخشیدن به همدستی با ملاتاریا و مافیاها در بحران سازی و تشدید بحران و ابتکار عمل را به مردم ایران بازگذاشتن . یکبار بوش بر سر عقل ﺁمد و گفت : ابتکار با مردم ایران است و امریکا خواست مردم ایران را محترم می شمارد . اما از نو، همان شد که بود و مشغول بحران سازی گشت. ﺁیا او نمی داند که با تهدید ملتی به بمب و موشک، بمب و موشکی که معلوم نیست چه وقت بر سر ﺁنها فرو خواهد بارید، او را فلج می کند و کارش خدمتی بزرگ به رﮋیم مافیاهای نظامی - مالی است ؟ این رﮋیم ، بخصوص جناح خامنه ای ، فاقد پایگاه مردمی و نیز فاقد پایگاه در خود رﮋیم است. بقای این رﮋیم در گرو شبکه های مافیائی در داخل و بحران سازیها در خارج است. دو دیگر ، رها کردن کامل دو رأس زور پرست ورشکسته است. ﺁن روز که حکومت بوش این دو کار را انجام دهد، مافیاها در می یابند که پایان عمرشان نزدیک است. مردم نیز در می یابند که بدون خطر می توانند از استبداد مافیاها خویشتن را ﺁزاد کنند.

انقلاب اسلامی : با وجود اتفاق نظر مقامهای اروپائی و مطبوعات عمده غرب و سخن رایس ، وزیر خارجه جدید امریکا، به ترتیبی که ﺁمد، سخت سران دو رﮋیم مافیاها ها و بوش ، ﺁتش بحران را تیز تر می کنند. ﺁیا ربطی میان تیز کردن ﺁتش بحران و " انتخابات " ریاست جمهوری وجود دارد ؟ :