اكونوميست (5 ژوئن 2003)، زير عنوان "چرا يافت نشدن اسلحه كشتار جمعى عراق براى بلر خطرناك است":

در هر كارير سياسى، لحظه‏اى وجود دارد كه از ديد مردم لحظه مرجع است. توضيح اينكه مردم هويت شخصيت سياسى را، با مراجعه به آن لحظه، در خاطر ثبت مى‏كنند. براى مثال، خانم تاچر را به زمان عصيان عمومى بر ضد مالياتى كه وضع كرد و به خشونت كشيده شدن جنبش اعتراضى مردم مى‏شناسند. جورج بوش پدر را به ديدارش از سوپرماركت و پى بردن مردم امريكا به اين امر كه او از زندگى مردم عادى هيچ آگاهى ندارد. بيل كلينتون وقتى لباس را براى آزمايش DNA بردند كه گوياى لاقيدى اخلاقى او بود. آيا براى بلر نيز، لحظه‏اى كه بلر "مدارك" به مجلس عوام ارائه كرد، يكى از اين لحظه هاست؟ برخى اين فكر را بى مبنى مى‏دانند زير كسى فكر نمى‏كند در انتخابات بعدى، حزب محافظه كار برنده شود. آن حزب هنوز رهبر درخورى نيافته‏است . علامتى نيز از به خطر افتادن موقعيت بلر نيست... با وجود اين، خطر در هواست. ضربه اطلاعات جعلى پيرامون اسلحه كشتار جمعى عراق، بر بلر سخت اثرتر است تا بر جورج دبل يو بوش. دليل قوى‏تر اينكه انگليسها بسيار مخالف تز ار امريكائيها با ورود به جنگ بودند. در درون حزب نيز خشم بر ضد بلر رو به افزايش است. بر مخالفان ورود به جنگ، كسانى هم افزوده مى‏شوند كه تنها بخاطر آن با جنگ موافقت كرده بودند كه باور كرده بودند بلر راست مى‏گويد و صدام حسين ظرف 45 دقيقه مى‏تواند اسلحه كشتار جمعى را بكار اندازد. كلر شورت، وزير سابق توسعه بين المللى كه كمى بعد از جنگ استعفاء كرد، مى‏گويد:
"آقاى بلر همه ما را فريب داد". او اين كار را با گزارشهاى دستكارى شده انتليجنت سرويس كرد. روبين كوك كه پيش از جنگ استعفاء داد نيز، با لحنى صريح‏تر و قاطع‏تر، همين را مى‏گويد.
هم اكنون، بنا بر سنجشهاى افكار، از محبوبيت حزب كارگر كاسته شده‏است. بنا بر سنجش افكارى كه ديلى تلگراف هفته پيش انتشار داد، اين حزب تنها يك در صد از حزب محافظه كار جلوتر است.
اين سنجش افكار، به خودى خود، مهم نيست. اما به اين لحاظ كه علامت خطر واقعى است، مهم است. زيرا اگر افكار عمومى بپذيرند كه تونى بلر عالماً و عامداً آنها را فريب داده‏است، كارش ساخته است.
...

توانائى بلر در اقناع كردن كردن است. او حزب كارگر را قانع كرد دست از باورهاى قديميشان بردارند. مردم انگليس را قانع كرد به حزب كارگر، رأى بدهند. همين مردم را قانع كرد كه انگلستان بايد وارد جنگ با عراق شود. اما قانع كردن بستگى دارد به راست گفتن. اگر مردم متقاعد شوند كه بلر به آنها دروغ گفته‏است، بلر توان خويش را از دست داده‏است.
در 13 ژوئن، نيويورك تايمز نوشت كه يكبار ديگر، در حزب دموكرات بر سر بهره بردارى از عمل بوش در استفاده از اطلاعات دروغ براى توجيه جنگ، اختلاف نظر بوجود آمده‏است. بسيارى از رهبران حزب مى‏گويند اميدوارند مسائل مربوط به اسلحه پى آمد سياسى مهمى پيدا كند. برخى ديگر بر آنند كه عموم مردم نسبت به پيدا شدن يا نشدن اسلحه كشتار جمعى بى تفاوت هستند و پيش كشيدن آن مى‏توانند رأى دهندگان بسود سياست جنگ پيشگيرانه او بسيج كند.
برخى از دموكراتها امروز مى‏گفتند حمله به بوش بخاطر اسلحه كشتار جمعى مى‏تواند ضربه سختى به اعتبار او بعنوان فرمانده كل قوا وارد كند. اگر اين اسلحه در عراق پيدا نشوند دموكراتها مى‏توانند اعتبار بوش را در مقام فرمانده كل قوا زير سئوال ببرد. سناتور بوب گراهام، نامزد رياست جمهورى تا آنجا مى‏رود كه بوش و همكاران جمهوريخواه او را با ريچارد نيكسون (افتضاح واتر گيت) مقايسه مى‏كند. بعد از آنكه جمهوريخواه‏ها اعلان كردند مى‏خواهند موضوع اسلحه كشتار جمعى عراق را بطور سرى پيگيرى كنند، گراهام حكومت را متهم كرد كه "بازى خطرناك و شرم آور ديگرى با اطلاعات سرى را شروع كرده‏است". او يا آور مى‏شود كه اين حكومت، اطلاعات ساختگى را دست مايه كرد و جنگ براه انداخت.
سناتور هيلارى كلينتون مى‏گويد:
سئوالهاى جدى بوجود آمده‏اند كه نياز به پاسخ دارند.

اما شخصيتهاى ديگر حزب دموكرات كه برخى نامزد رياست جمهورى هستند، نظير سناتورها جون كرى و جون ادورادس و جوزف ليبرمن، لحن محتاطانه‏ترى را اتخاذ كرده‏اند و از آن بيم دارند كه بر رأى دهندگان دموكرات اثر منفى بگذارد.
چند سنجش افكار كه بعمل آمده‏اند نشان مى‏دهند افكار عموى بطور وسيع جانبدار جنگ هستند و دلمشغول آن نيستند كه هنوز اسلحه كشتار جمعى پيدا نشده‏اند.

برخى برآنند كه بايد به بوش و حكومت او وقت داد تا اين اسلحه را بيابد. زيرا اگر به او و حكومتش حمله كنيم و بعد اسلحه‏ها پيدا شوند، خود عامل قوت هرچه بيشتر او شده‏ايم.
در كنگره امريكا، جمهوريخواه‏ها به دموكراتها پيشنهاد كردند تحقيق محرمانه‏اى در باره اطلاعاتى بعمل آيد كه حكومت در موجه كردن جنگ، مورد استفاده قرارداده‏است. دموكراتها مى‏گويند، بنا بر سنت كنگره، تحقيق مى‏بايد باز و علنى انجام بگيرد.
فيگارو (10 ژوئن) قول بوش را مى‏آورد:
"تاريخ و زمان ثابت خواهند كرد كه امريكا در اشغال عراق برحق بوده‏است. هرچند اسلحه كشتار جمعى هنوز يافت نشده‏اند اما عراق برنامه اسلحه كشتار جمعى را داشته‏است. اطلاعات 10 سال اخير گوياى آنند كه عراق برنامه تسليحات كشتار جمعى داشته‏است."
در واشنگتن، طرفداران حكومت بوش كسانى را كه مى‏گويند اين حكومت به استناد اطلاعات دروغ، مردم امريكا را فريب داده و جنگى را بر پا كرده‏است، "تجديد نظر طلب" مى‏خوانند. اما در امريكا و انگلستان، اعتراض به فريب مردم با اطلاعات نادرست، وسعت مى‏گيرد. در همان حال كه فشار براى تشكيل كميسيون تحقيق بيشتر مى‏شود، پاول و رايس از اين به آن فرستنده تلويزيون مى‏روند تا اظهارات آن زمان خود را، با توجه به وضعيت امروز، توجيه كنند. كلين پاول، در شوراى امنيت، گفته بود عراق صد تا پانصد تن مواد شيميائى و بيولوژيك آماده براى ساختن بمب و گلوله شيميائى و بيوشيميك دارد اما تا كنون، چيزى از آن پيدا نشده‏است. رايس در CBS گفته‏است هنوز هزاران مدرك وجود دارد كه بايد مطالعه شوند.
با وجود اين، مسئله دستكارى در اطلاعات بى جواب مانده‏است. سيا و حكومت با يكديگر احتجاج دارند. رايس ديروز تكذيب كرد كه معاون رئيس جمهورى، ديك چنى به دواير اطلاعاتى فشار آورده‏است تا اطلاعاتى نادرست براى توجيه جنگ بسازند.
انقلاب اسلامى:
اين واقعيت كه به استناد اطلاعات ساختگى، افكار عمومى را فريب داده و جنگى را به راه انداخته‏اند، گوياى واقعيت ديگرى است و آن اينكه، امنيت بين المللى، هيچ وجود ندارد و هر كشور ديگرى مى‏تواند قربانى لشگر كشى قدرتى از قدرتهاى جهانى بگردد. چنانكه در رژيم، اين نظر قوت مى‏گيردكه امريكا قصد حمله به ايران را دارد: