|
|
|
آيا امريكا بنا بر ماندن در بن بست عراق دارد؟:
امروز ديگر بر كسى پوشيده نيست كه امريكا و انگلستان بنا بر ماندن در عراق دارند. با وجود اين، تدابير زير هم گوياى قصد آنها بر ماندن و هم بيانگر بن بستى است كه درآن گرفتارند:
* گفتهاند گروههاى مسلح عراقى مىبايد اسلحه خود را تحويل بدهند. نخست گروههاى شيعه مورد نظر بودند و بعد از كردها نيز خواسته شد اسلحه سنگين خود را تحويل بدهند.
* برمر، حاكم امريكائى عراق اشغالى، ارتش عراق را منحل كردهاست. ارتشيان كه حقوق خويش را دريافت نكردهاند، امريكائيان را به عمليات انتحارى تهديد كردند.
* گزارش عفو بين المللى در باره عراق حاكى از آنست كه تجاوزها به حقوق انسان اندازه نمىشناسد و روزانه، حدود 40 تا 50 تن با گلوله زخمى مىشوند.
* انتقامگيرى از اعضاى حزب بعث كار را بجائى رساندهاست كه سيستانى كشتن افراد حزب بعث و آسيب رساندن به آنها را حرام دانسته و تأكيد كردهاست جرم مجرم در دادگاه مىبايد ثابت شود و پيش از اثبات جرم، نبايد كسى را آزار و اذيت كرد.
* ناامنى همه جائى است اما بيشتر از همه، بر بغداد حاكم است. و
* عمليات مسلحانه بر ضد قواى امريكا و نيز تظاهرات بر ضد حضور اشغالگرانه امريكا در عراق، روزمره گشتهاند.
* به قول اطلاعات استراتژيك (23 مه) بر اين مشكلها افزوده مىشود، مشكل امريكا با سنىهاى عراق. توضيح مىدهد كه امريكائيها كوشيدند به روشى بروند كه در افغانستان رفته بودند. يعنى قبايل عرب سنى را بخرند و با خود موافق كنند. در بدست آوردن موافقت سه قبيله Doulaimi و Joubbouri و Choummar0 ناكام شدند. اين سه قبيله مظنون به پناه دادن به افراد جبهه مقاومتى كه جديداً ايجاد شدهاست و نيز تهسيل جابه جا شدنهاى صدام حسين و دو پسر او عدى و قسى مىباشند . بتازگى، امريكائيها فشار خود را بر تكريت و اطراف آن افزودهاند. طلال الفيصل يكى از رؤساى قبيله Choummar را كه گفته مىشود از نزديكان صدام حسين است، تحت بازجوئى قرار دادهاند. در منطقه موصل و رمادى، عدهاى از افراد دو قبيله ديگر توقيف شدهاند. اما اين توقيفها، واكنش ببار آوردهاست:
اجتماعى سرى از رؤساى چندين قبيله تشكيل شده و تصميم گرفته است الف - بر مبارزه با اشغالگران امريكائى و ب - بر مسلط شدن شيعهها بر دولت عراق.
* در 30 مه، استراتفور، گرفتاريهاى امريكا و انگلستان را در شهر به شهر عراق، فهرست كردهاست:
در شمال عراق شورش شدهاست. در 28 مه، در شهر هيت، با 150 هزار جمعيت، قواى امريكا به روى مردم آتش گشودهاند. علت عصيان ورود به خانه براى يافتن اسلحه ممنوعه بوده و رفتارشان با زنان قابل تحمل نبودهاست. در كركوك، بر سر اداره شهر، ميان عرب و كرد و تركمن كشماكش برجاست، در بصره، انگليسها شوراى اداره شهر را منحل كردهاند تا كميتهاى دهند، در 27 مه، در فلوچه، قواى امريكا زير آتش سنگين قرار گرفتهاند. يك سرباز امريكائى كشته و 7 تن زخمى شدهاند، در 27 مه، تلويزيون العربيه عمليات "فدائيان عرب" را بر ضد قواى اشغالگر گزارش كردهاست، در 3 ژوئن، قواى امريكا دفتر مجلس اعلاى انقلاب اسلامى عراق را در شمال عراق بست و...
موج فزاينده مقاومت امريكا را ناگزير كردهاست قواى جديدى مركب از 18000 نفر به عراق گسيل كند.
در اين موقعيت، الف - خبرى از تشكيل حكومت موقت عراقى نيز نيست. و ب - امريكا نمىتواند عراق را به حال خود رها كند و برود. و ج - اگر بخواهد دستگاه ادارى و نظامى و انتظامى سابق را بر قرار كند، شكست خويش را در استقرار مردم سالارى و... اظهار كردهاست و اگر بخواهد گروههاى مخالف صدام و دست نشاندگان خود را حاكم بگرداند، به قول كيسينجر ، مردم عراق نمىپذيرند. بنا بر اين، ناگزير است بماند و با جلب همكاريها، از بن بست بيرون رود. كيسينجر مىگويد:
همكارى اعضاى ناتو را جلب كند. پيش از سفر بوش به فرانسه، براى شركت در اجلاس سران 8 كشور، او در مصاحبه با فرستاده كانال 3 تلويزيون فرانسه، انكار كرد كه قصد تنبيه فرانسه را بخاطر مخالفت فرانسه با جنگ دارد و زنده باد فرانسه نيز گفت. يعنى اينكه براى بيرون رفتن از بن بست، به همكارى مخالفان جنگ (فرانسه و آلمان و روسيه و چين) نياز دارد. اما تشكيل اجلاس سه روزه وزيران خارجه كشورهاى اسلامى در تهران، اظهار وجودى است كه امريكا نمىتواند آن را ناديده بگيرد. بخصوص نقش كشورهاى همسايه، از جمله ايران و سوريه، در بيرون بردن امريكا از بن بست، چشم پوشيدنى نيست:
|
|
|
روزها بر رئيس جمهور چگونه مى گذرد از 11 تير تا 25 مهرماه 1359