" افشاگریهای " فیگارو : مراکز اتمی مخفی ایران :

انقلاب اسلامی : فیگارو ماگازین ( 30 ﮋانویه ) گزارش دو خبرنگار ، به اسامی ﺁتمن تازاگارت و رونالد جاکارد را انتشار داده است. این دو گفته اند : دو سال است تحقیق می کنند و اطلاعات خود را از سه منبع بدست ﺁورده اند : گزارشهای محرمانه ﺁﮋانس بین المللی انرﮋی اتمی و منابع دیپلماتیک اروپائی و مخالفان ایرانی رﮋیم :

◄ از فوریه 2003 ، ایران این احساس را بر میانگیزد که با ﺁﮋانس بین المللی انرﮋی اتمی همکاری می کند. این همکاری را با در اختیار گذاشتن بخشی از اطلاعات مربوط به سیاست توسعه اتمی خود ، می کند. اما از دید بسیاری از کارشناسان ، این همکاری ظاهری برای پوشاندن برنامه فوق سری دیگری است.

* نیروگاه اتمی بوشهر، قلب برنامه اتمی ایران را تشکیل می دهد. وجودش در سال 2003 ، افشا شد و بلافاصله، ایران به بازرسان ﺁﮋانس اجازه داد که از ﺁن بازدید کنند ( 1) . بازرسان نیز از ﺁن بازدید کردند. اما این نیروگاه که نظر مفتشان بین المللی را به خود جلب کرده بود، جز نمائی که مراکز اتمی دیگر را از چشم مفتشان ﺁﮋانس می پوشاند، نبود.

* بنا بر تحقیق ما، برنامه اتمی ایران ، در سه مرکز اتمی عمده ، در دست اجرا است : - اورانیوم از معدنی استخراج می شود بنام ساغند که واقع در حاشیه کویر ساغند است.
- در مرکز اتمی نطنز غنی می شود .
- ﺁب سنگین برای غنی کردن اورانیوم، در مرکز اتمی اراک تولید می شود.
* مرکز اتمی نطنز در پوشش طرح بیابان زدائی ، مخفی شده است. این مرکز در زمینی به وسعت 11000 هکتار ساخته شده اند و مهندسی ﺁن را اداره می کند که به دانشمندی معروف است.

* معدن اورانیوم در 40 کیلومتری شهر ساغند در استان یزد قرار دارد. در وسط جاده ای که یزد را به ساغند متصل می کند، دست چپ ، تابلوئی نصب شده و بر ﺁن ، نوشته است : " معدن اورانیوم ساغند " .

* در اراک، مرکز اتمی ساخته شاه است که ﺁب سنگین تولید می کند .ساختمان این مرکز ،در پوشش " طرح خنداب " از 1996 شروع و در ﺁوریل 2003 پایان یافته است.

◄ افزون بر این سه مرکز، رﮋیم ایران ﺁﮋمایشگاههای اتمی دیگری نیز ساخته است که اقمار مراکز اصلی خوانده می شوند . ایران که از حمله هوائی اسرائیل به نیروگاه تموز در عراق درس گرفته ، این مرکزها را بدانجهت ساخته است که اگر یک یا چند مرکز اصلی کشف شدند و تحت کنترل ﺁﮋانس درﺁمدند و یا بمباران و ویران شدند، اجرای برنامه اتمی متوقف نشود :

* در میان مراکزه قمر، دو مرکز را در دو منطقه کشاورزی وسیع، در هشتگرد (واقع در اطراف کرج ) ساخته اند : یکی از ﺁنها در روستای لشگر ﺁباد و دیگری در روستای رامنده . فاصله این دو مرکز با یکدیگر، 5 کیلومتر است. هر دو تحت نظر رئیس سازمان انرﮋی اتمی ایران، در پوشش یک شرکت عادی ، اداره می شوند.
مرکز لشگر ﺁباد را مردم محلی " مزرعه رئیس جمهوری " می خوانند . این مزرعه 80 هکتار وسعت دارد و بر الگوی مرکز نطنز ، سالن اصلی ﺁن را ساخته اند. کوچکتر از سالن اصلی مرکز نطنز و 50 در 30 متر است. مرکز نطنز 1000 سانتریفوﮋ دارد اما مرکز لشگر ﺁباد یک چهارم ﺁن سانتریفوژ دارد.
مرکز رمنده در زمین وسیعی ساخته شده و محصور به دیوار است و دهها محافظ مسلح دارد. در درون محوطه، چندین ساختمان با نماهای مشابه ساخته شده اند به ترتیبی که نمی توان تشخیص داد کدامیک مرکز اتمی است. رعایت این احتیاط حاکی از ﺁنست که مرکز رمنده مهمتر از مرکز لشگر ﺁباد است. در این مرکز 500 سانتریفوﮋ نصب شده اند.
این اطلاعات گویای چرائی نگرانی خاطر پرزیدنت بوش از برنامه اتمی رﮋیمی است که به قول کندولزا رایس ، سرﺁمد استبدادهای خودکامه است .