|
|
|
طرفهاى "ايرانى" مذاكره با امريكا در باره هدفهاى آن مىگويند:
آصفى، سخنگوى وزارت خارجه گفت:
اخبار برخى رسانههاى گروهى خارجى به نقل از يك منبع ديپلماتيك ايرانى مبنى بر مذاكرات مخفيانه ايران و آمريكا در خصوص روابط دوجانبه كاملا بىاساس است. هيچگونه مذاكرهاى بين "مقامات رسمى" دو كشور در خصوص روابط دوجانبه صورت نگرفته و جمهورى اسلامى ايران به طور جدى معتقد است، مذاكره زمانى مفيد خواهد بود كه بر اساس احترام متقابل باشد و چنين شرايطى با توجه به رويكرد دولت آمريكا در حال حاضر وجود ندارد. اما
در 14 مه، خبرنگار روزنامه لبنانى اللواء پرسيدهاست:
حقيقت گفتوگوهاى ايران و آمريكا در ژنو كه منجر به معامله و خلع سلاح سازمان مجاهدين خلق، در برابر عدم دخالت ايران در عراق شد، چيست؟ خاتمى پاسخ گفتهاست:
هيچ مسأله تازهاى در مورد آمريكا روى نداده است و آنچه كه در ژنو از دو سال پيش تاكنون و زير نظر سازمان ملل در جرياناست، به ويژه در مورد مسائل افغانستان، همچنان اين گفت وگوها ادامه دارد. طرح چنين موضوعاتى كه ايران و آمريكا در حال مذاكره هستند مرا شگفتزده مىكند. مذاكره از دو سال پيش آغاز شده و ارتباطى به برقرارى روابط سياسى ميان دو كشور ندارد. شما مىدانيد كه اختلافهاى ايران و آمريكا بسيار ريشهاى است و سياستهاى آمريكا به گونهاى است كه توافق با آن مشكل است.
سازمان ملل:
نشست هاى ايران و آمريكا در ژنو" بسيار محرمانه" است
يك سخنگوى سازمان ملل، در 13 مه، گفتهاست:
گفتوگوهاى سرى بين آمريكا و ايران در چارچوب گروه ژنو، گروهى متشكل از هشت كشور براى نظارت بر امور افغانستان، صورت پذيرفته است.
مارى هيوز سخنگوى اصلى سازمان ملل در ژنو به خبرنگاران گفت:
من براى آنچه كه اتفاق افتاده، لفظ مذاكره را به كار نمىبرم، بلكه اين كار بيشتر در زمينه تسهيل امر گفتوگو بوده است.
گروه ژنو، در سال 2000 و به عنوان اجلاسى غيررسمى در زمينه مسائل افغانستان تشكيل شد. كشورهاى ايران، تاجيكستان، تركمنستان، پاكستان، ازبكستان و نيز آمريكا و روسيه در اين گروه عضويت دارند. فرستاده ويژه سازمان ملل در امور افغانستان و يا چهرههاى افغانى نيز گاهى در نشستهاى اين گروه شركت مىكنند.
در 23 ارديبهشت، خامنهاى به دانشگاه ملى رفته و در باره رابطه با امريكا گفتهاست:
امريكا به مقابله نظرى در مقابل ايران برخاست .تا زمينهاى را براى تحقق اهداف خود فراهم بياوردو تنها راه علاج را در برابر زياده خواهى و زورگوئيهاى آمريكا مستحكم كردن ساخت داخلى نظام كشور دانست. وى افزود:
كشورهاى مهم خاورميانه منجمله ايران بدلايل مختلف در حوزههاى زيادهطلبى واشنگتن قرار دارند. علاوه بر اين، ويژه گيهاى عدالتطلبى، استقلال خواهى و نفى هرگونه استبداد و اتكاى عميق و اعتقادى نظام اسلامى به مردم و نفوذ تفكر بيدارى اسلامى از ايران به جهان اسلام باعث شده است كه آمريكا بر اساس سياست راهبردى خود به مقابله و خصومت با جمهورى اسلامى ايران اقدام كند. خامنهاى به تقابل عملى آمريكا با ايران از ابتداى انقلاب تا حدود 10 سال قبل پرداخت و افزود ازآن تاريخ تقابل نظرى با نظام اسلامى به موازات تقابل عملى مورد توجه بيشتر زمامداران آمريكا قرار گرفت. و مبارزه نظرى - اعتقادى و اخلاقى با ملت ايران بصورت گسترده آغاز شد. و هدف اصلى اين تقابل گسستن پيوند نظام با مردم بود و امريكا در تلاش است با ايجاد ترديد و شبهه در اذهان مردم در مورد مبانى اعتقادى، ارزشى اخلاقى و انقلابى پيوند مستحكم ملت - نظام را سست كند و سپس با آماده سازى افكار عمومى جهانى به اقدام نظامى يا شبه نظامى مورد نظر خود دست بزند. هدف آمريكا از ماجراجويى و بحران آفرينى تثبيت اقتدار ابر قدرتى اوست و هر گونه ناكامى، اقتدار امريكا را در هم مىشكند. بنا بر اين امريكائيان براى ماجراجويى در هر كشور ديگر نيز به دو عنصر جدايى مردم از حكومت و داشتن مجموعهاى مرعوب و تسليمپذير نيازمندند. اما آنها خوب مىدانند كه ماجراجويى در ايران به نتيجهاى نمىرسد چرا كه مردم برغم نارضائى از برخى امور به مسئولان نظام اعتماد دارند و جوانان پر شور در دفاع از نظام اسلامى تا پاى جان ايستادهاند. شرط موفقيت دشمن درچالش با ملت ايران القاى تصويرى نادرست از نظام اسلامى است. القاى نا كارامدى نظام و ترديد افكنى در ارزشها و مبانى اعتقادى و انقلابى از جمله نيازهاى دولت امريماست و متاسفانه برخى عناصر دانسته يا ندانسته به تامين اين نيازهاى دشمن كمك مىكنند. و عملاً زمينه را براى اقدام نظامى يا شبه نظامى او بوجود مىآورند. عدهاى در مقابل ماجراجويىهاى امريكا نسخه تسليم را براى ملت تجويز مىكنند. اما تسليم در مقابل دشمن به هيچ وجه كار ساز نيست و ضمن تقويت روحيه دشمن او را در زياده خواهى و ماجراجويى، جرىتر مىكند. آيا تسليم شدن در برابر دشمن از دست ندادن فرصت است؟ كسانى كه در بخشهاى مختلف جامعه از جمله مطبوعات مؤثرند هنگامى كه سخن ازتسليم مىگويند در واقع از لزوم تسليم كشور و مسلط شدن دشمن بر ايران سخن مىگويند اما مگر كسى حق دارد و يا مىتواند كشور را تسليم دشمن كند؟
در 30 ارديبهشت، خرازى در پاسخ 15 نماينده، در مجلس ملاتاريا گفتهاست:
"بعد از قطع ارتباط رسمى ميان دو كشور از طريق دفاتر حفا ظت از منافع ،دوكشور مسائل خود را از طريق سفارتخانههاى الجزاير و سويس دنبال كردند و در مورد مسائل مورد علاقه خود به تبادل نظر پرداختند و ارتباطات و مبادله پيام وجود داشته است. در طول سالهاى گذشته دوطرف در رابطه با افغانستان و عراق و مسائل مربوط با القاعده و انصار الاسلام و منافقين و مساله مرتبط با كانالهاى ارتباطى كه وجود آن ضرورى بوده است مسائل خود را حل و فصل كردهاند."
|
|
|
روزها بر رئيس جمهور چگونه مى گذرد از 11 تير تا 25 مهرماه 1359