رحمت خسروی مبارز پیگیر چشم از جهان فرو بست

در 22 دسامبر 2004، رحمت خسروی ، عمری را که در مبارزه گذرانده بود، به سر ﺁورد : در 15 سالگی ، هوادار جنبش ملی ایران به رهبری مصدق بود. بعد عضو سازمان جوانان حزب توده شد. در 1956 ، برای ادامه تحصیل به رم رفت. با همسرش، خانم روحی خسروی، ازدواج کرد. تحصیل خود را در معماری با درجه دکترا به پایان برد.
در 1958 با سازمان ملی دانشجویان ایتالیا همکاری کرد و از 1960 ببعد، عضو کنفدراسیون دانشجویان ایرانی بود . در سال 1963 ، از مؤسسان " مرکز کار و ﺁموزش " شد که مدت 6 سال فعالیت داشت. در 1965 ، با شرکت برخی از نمایندگان دو مجلس شورا و سنای ایتالیا ، " کمیته دفاع از زندانیان سیاسی ایران " را تشکیل داد که ریاست افتخاری ﺁن با سناتور فرکولو پاری بود. این کمیته ناظرانی را برای حضور در محاکمه های نظامی ، به ایران می فرستاد.
از عضویت حزب توده استعفاء کرد. در 1966 ، دبیر فرهنگی کنفدراسیون شد. در سال 1970، کمیته وحدت برای دموکراسی در ایران را با همکاری دوستان ایرانی خود و شخصیتهای ایتالیائی و سندیکای کارگری C.G.I.Lتشکیل داد و مبارزه با سلطنت پهلوی را گسترش داد. در سال 1979، بعد از پیروزی انقلاب ، همراه نمایندگان سه سندیکای بزرگ ایتالیا C.G.I.L و U.I.L و C.I.S.L به ایران بازگشت. در تهران، با بنی صدر و مقامهای دیگر دیدار کرد.
به دنبال کودتای خرداد 60، باتفاق یاران خود و نمایندگان مجلس ایتالیا، " جامعه بین المللی دفاع از حقوق مدنی و دموکراتیک در ایران " وابسته به بنیاد للو باسو Lello Basso را تأسیس کرد. این جامعه بیش از 2000 درخواست پناهندگی سیاسی ، از جمله درخواست پناهندگی زهرا کاظمی از کانادا، را تحت حمایت قرار داد.
در سال 1988 همراه با مهاجران مبارز غیر اروپائی، " فدراسیون تشکیلات خارجیان مقیم ایتالیا " را تشکیل داد . بیش از 17 سازمان در ﺁن عضو بودند. سال بعد، سازمان وسیعتری بنام " همبستگی نوین " را تشکیل داد که خواستار تصویب قانونی شد که حقوق خارجیان را تضمین کند. در سال 1990، این قانون، بنام قانون مارتلی ، به تصویب رسید. و او بنمایندگی خارجیان مقیم شهر رم، به عضویت شورای ایالتی انتخاب شد.
در کنار این فعالیتها ، روزنامه نگاری کار همه روز او به مدت 30 سال بود. بطور مداوم با مجله سندیکای C.G.I.L و یک چند از روزنامه های ایتالیائی همکاری می کرد.
در سال 1979 ، باتفاق G. Leuzzi کتاب " ایران بعد از انقلاب " را منتشر کرد. در دسامبر 1984 ، مصاحبه طولانی را که با بنی صدر انجام داده بود، در کتابی ، زیر عنوان Banisadr Racconta L'Iran انتشار داد.
در مهاجرت، در دعوتها که مؤسسات علمی ایتالیا و نیز ، در دعوتها برای شرکت در کنگره ها، از بنی صدر بعمل می ﺁوردند، خسروی او را همراهی می کرد. ﺁخرین بار، حضور در دانشگاه پادوا و در پی ﺁن ، شرکت در برنامه تلویزیون ایتالیا بود.
او در گردهمآئی جمهوریخواهان در برلین شرکت کرد. نقدی بر روش کار ﺁن کنگره نوشت و برای بنی صدر ارسال کرد.
در نوامبر 2004 ، در همان حال که برای شرکت در محاوره تلویزیون ایتالیا و برملاء کردن برنامه تخریب چهره یاسر عرفات، یادداشتهای خود را تهیه می کرد، بیماریش شدت کرد و سر انجام او را از پا در ﺁورد.
یاد او گرامی باد .