شركت در جنبش اعتراضى: اگر نمونه رم در همه جا بعمل درآيد؟:

 

 

  گزارش كميته برگزارى اجتماع همبستگى با دانشجويان ايران و براى آزادى و استقلال و مردم سالارى، در 18 تير، در رم:

      اعضاى كميته از افراد نيروهاى سياسى مستقل ايرانى هستند، با تمايلهاى سياسى گوناگون اما داراى اشتراك در «استقلال و آزادى و مردم سالارى»، همكارى صميمانه‏اى را به نتيجه رساندند:

 * در 8 ژوئيه در برابر غرفه رژيم حاكم بر ايران، در نمايشگاه بين المللى شهر ونيز، تظاهراتى برپا كرد. روزى پيش از 18 تير، به بهانه پيدا شدن نقص فنى، غرفه را تعطيل كرده بود. در اين تظاهرات، يك گروه ايتاليائى ( GlobalNo) شركت داشت و از رژيم خواست با اين نمايشگاه، براى رژيم چهره نسازد. آن را ببندد و بجايش حقوق بشر رارعايت كند.

 * تظاهرات 18 تير (9 ژوئيه) در رم: تظاهر كنندگان، ساعت 10 صبح، در يك راه پيمائى از  RepublicaPiazza della، بسمت سفارت ايران حركت كردند. پليس نمى‏خواست و ايرانيان مى‏خواستند با راه پيمائى و سر دادن شعارها، مردم رم را به حمايت از جنبش دانشجويان و مردم براى آزادى و استقلال و مردم سالارى، برانگيزند. پليس چون ايرانيان را مصمم ديد، ناگزير با راه پيمائى موافقت كرد. در طول راه پيمائى شعارها عبارت بودند از: «نه شاه مى‏خوايم نه رهبر، نه خاتمى نه اكبر»، «دانشجو، دانشجو، حمايتت مى‏كنيم»، «زندانى سياسى آزاد بايد گردد»، رژيم جمهورى اسلامى سرنگون بايد گردد. و...

       در ساعت 30:11 دقيقه، در برابر سفارت رم، تظاهر كنندگان كه از نقاط مختلف ايتاليا آمده بودند، در برابر سفارت، شعارهاى «نه شاه مى‏خوايم نه رهبر، نه خاتمى، نه اكبر» و در حال نشان دادن سفارت با دستهاى خود، «قاتلها، قاتلها، تروريستها، تروريستها» و... را تكرار مى‏كردند.

     بعد، يكى از اعضاى كميته فراخوان براى مبارزه با رژيم را خواند، رژيم و دو رأس ديگر مثلث زور پرست را محكوم كرد و خواستار ادامه مبارزه تا سرنگونى رژيم شد.

      در ساعت 3 بعد از، ايرانيان  از جلو سفارت بسوى ميدان گلها ( deifioriPiazza) به راه افتادند. كميته توانسته بود موافقت شخصيتها و احزاب را براى شركت در تظاهرات در اين ميدان را بدست آورد. جمعيتى بزرگ از شخصيتها و مردم رم و ايرانيان تشكيل شد. در ساعت 6 بعد از ظهر، روزنامه نگاران شروع به مصاحبه با اعضاى كميته كردند. تلويزيون 3 مصاحبه را با گزارش جالبى از تظاهرات پخش كرد. مسعود اسماعيلو، در مصاحبه از غرب خواست «منافع ملى» خود را جانشين حقوق انسانى و ملى ايرانيان نكند.

     خبرنگاران از فراوانى ايرانيان شركت كننده در تظاهرات تعجب كرده بودند. يكى از آنها گفت: براى اپوزيسيون ايرانى در ايتاليا، نيز، اين روز فراموش ناشدنى است. در اين 24 سال، اين اولين بار است كه اپوزيسيون سر خود را بالا گرفته‏است.

     روز 18 تير، «امروز ما همه ايرانى هستيم» نامگزارى شده بود. ابتكارانتهاب نام و دعوت ايتاليائيها به تظاهرات، از روزنامه Riformista بود. كميته نيز همسو مى‏كوشيد.

      ميدان از جمعيت شركت كننده پر بود. با اين تظاهرات، بيشتر از 180 نماينده مجلس در نامه‏اى به روزنامه ريفورميستا، موافقت كرده بودند. شخصيتهاى فرهنگى و هنرى بسيارى از دانشجويان ايران حمايت كرده بودند. شهردار رم، ولترونى Veltroni و نخست وزير سابق ايتاليا، مسيمو دالما و رئيس حزب مارگريتا، بنام Rutelli، از شخصيتهاى چپ بودند كه در اجتماع شركت و سخنرانى كردند. بدينسان، اجتماع رم بخاطر شركت شخصيتها و مردم ايتاليا، نمونه‏اى شد كه اگر در كشورهاى ديگر، نيز، بكار رود، به حساس شدن وجدان جهانى و حمايتش از جنبش مردم ايران براى آزادى و استقلال و مردم سالارى، كمك مى‏رساند.

       دالما گفت: به دولت ايران انتقاد شديد مى‏كند و در آينده نزديك به تهران سفر مى‏كند. ايرانيان حاضر فرياد مى‏زدند: شما سياسيون غرب شريك جرم هستيد و بخاطر «منافع ملى» خويش است كه مى‏خواهيد بهر قيمت خاتمى را اصلاح طلب بخوانيد. روتلى نيز از جنبش دانشجويان حمايت كرد اما خواستار فرصت دادن به اصلاح طلبان بود.

      دكتر محسن حمزه‏ئيان، در سخنان خود، ولايت فقيه را عامل اصلى و پايه واقعى اين رژيم توتاليتر خواند و گفت: چنين رژيمى چگونه مى‏تواند اصلاح بپذيرد؟

      مسعود اسماعيلو در سخنان خود، خاطر نشان كرد كه برابر آمار ايتاليا، 98 درصد ايرانيان مقيم اين كشور، تحصيلات عالى دارند و مدارك تحصيلى بالاتر از ليسانس دارند. سياسيون ايتاليائى بايد بدانند كه اين ايرانيان فاقد شعور سياسى نيستند. آنها كه مى‏گويند هنوز بايد با خاتمى راه رفت و به اصلاحات او اعتماد كرد، با كدام تئورى و محك آكادميك بر اين نظر هستند كه مى‏توان از درون يك رژيم توتاليتر، دولتى اصلاح شده را بيرون آورد؟ غرب مى‏داند كه اصلاح اين رژيم در نبود آنست. اما «منافع ملى» نمى‏گذارد به دانسته خود عمل كند.

      در ساعت 30:10، تظاهرات پايان پذيرفت. از آن پس، ايتاليائيها، مشغول گفتگو با ايرانيان شدند. ايرانيان را تشويق مى‏كردند و از آنها مى‏خواستند به مبارزه خود ادامه دهند.

      شنيده شد كه خرازى، «وزير» خارجه، به سفير ايران در ايتاليا اعتراض كرده‏است كه چرا نتوانسته است سياستمداران ايتاليائى را از پشتيبانى و شركت در اجتماع 18 تير، منصرف كند.

      تظاهرات رم بازتاب وسيعى در رسانه‏هاى ايتاليا يافت. كميته برآنست كه به اين موفقيت اكتفا نكند و شركت هرچه بيشتر ايرانيان را در مبارزه‏اى پايدار، بدست آورد.

  شوراى شهر ونيز نيز، در يك نشست، رژيم ايران را محكوم و خواستار آزادى زندانيان و مطبوعات و رعايت حقوق بشر شد.

  به دعوت كانون پناهندگان سياسى ايرانى در برلين و كميته دفاع از زندانيان سياسى ايرانى - برلين، ميتينگى در برابر پارلمان فدرال آلمان، انجام گرفت. حدود 400 تن در آن شركت كردند. شعارهاى اصلى اين آكسيون، آزادى زندانيان سياسى در ايران، آزادى دانشجويان دستگير شده در وقايع اخير، جدائى دين از دولت و استقرا آزاديهاى اجتماعى در ايران بود.

      طى مراسمى، يكى از برگزار كنندگان، يك نامه شامل اسامى دانشجويان زندانى، به رئيس دفتر رئيس مجلس آلمان تقديم كرد. همچنين به سكوت دولت آلمان در قبال حوادث اخير ايران، اعتراض نمود. اين آكسيون در راديوهاى فارسى زبان ايرانى و همچنين تلويزيونها و راديوهاى آلمان انعكاس بسيار وسيع داشت. از جمله تلويزيون ARTE برنامه مفصلى در اين باره پخش كرد. پس از آن، شركت كنندگان، همگى در ميتينگ ديگرى كه از طرف بخش دانشجوئى سازمان ATTAC، در مقابل سفارت جمهورى اسلامى، به حمايت از دانشجويان ايرانى برگزار كرده بودند، شركت كردند.

  همبستگى ايرانيان خارج از كشور و احزاب و روشنفكران دموكرات جهان با جنبش دانشجويى در ايران، در شهرهاى ديگر كشورهاى جهان ابراز شد:

    اين تجمعات باشكوه از طرف ايرانيان در سالروز 18 تير در شهرهاى گوتنبرگ، استهكلم (سوئد)، بروكسل (بلژيك)، برلين، كلن، اشتوتگارت (آلمان)، اورلاندو (آمريكا)، و پاريس (فرانسه) بر پا شدند.

    در استراليا و نروژ و نيز رم ( ايتاليا ) اجتماعات برپا شد.

     در پايان اين تجمعات، قطعنامه‏هائى قرائت شده‏اند كه در آنها، شركت كنندگان از مبارزات دانشجويى حمايت كرده و ضمن محكوم كردن جنايات نظام ولايت فقيه، خواهان آزادى دانشجويان و در اصل كليه زندانيان سياسى شده‏اند.

 انقلاب اسلامى: در زير، شرحى بس گويا و حاوى اطلاعات درخور پيرامون دستگاه ولايت فقيه به قلم امير فرشاد ابراهيمى را مى‏خوانيد:

 

 امير فرشاد ابراهيمى تشكيل «حزب الله» و جدائى از آن و زندان و شكنجه را اينسان شرح مى‏كند:

 

 انقلاب اسلامى: امير فرشاد ابراهيمى عضو يك گروه 9 نفرى بوده‏است كه 8 تن از اعضاى آن گرفتار و عضو نهم، به ترتيبى كه خود توضيح مى‏دهد، گريخته‏است:

  من يكى از 9 عضو شوراى مركزى مراسم 18 تير هستم. در اين تشكل 16گروه، از جمله، شوراى تهران دفتر تحكيم وحدت (طيف علامه) و انجمن هاى دانشجويى از شيراز، اصفهان، تبريز و مشهد و همچنين گروه دانش آموختگان ملى و مذهبى ائتلاف كرده اند.

   حسن زارع زاده، مهدى شيرزاد، دكتر حميد فرزاد، عبدالله مومنى، پيمان عارف و احسان سازگارا از اعضاى شوراى مركزى هستند كه هم اكنون در بازداشت در مكانهاى نامعلوم به سر مى‏برند.

    طى چند روز اخير، روى تلفن همراه خود تلفن هاى مكررى از افراد مختلف داشتم. سعيد مرتضوى («دادستان» تهران و «دادستان انقلاب») از جمله آنها بود. او ميخواست من خود را معرفى كنم. در عين حال، چندين پيام تهديد به مرگ نيز جزء آنها بود.»

     فردى به نام همت پور كه از اعضاى معاونت ويژه اطلاعات دانشجويى و عضو بسيج دانشجويى است با مراجعه و تماس با پيام فضلى نژاد و فرهنگ لاريجانى گفته است: «اين بار براى وى از محاكمه و دادگاه خبرى نيست او را در دم مى‏زنيم.»