صدور خشونت و مرگ به چهار گوشه جهان و بى اعتمادى روز افزون به محور دروغ:

 

 

 انقلاب اسلامى: در اين ايام، براى جامعه جوان ايران بسى مهم است كه بداند طبيعت حكومت امريكا چيست. با آنكه بطور پيگير، طبيعت حكومت بوش را شناسانده‏ايم، همچنان، نكات تازه‏اى انتشار پيدا مى‏كنند كه طبيعت بنيادگراى حكومت بوش را آشكارتر مى‏كنند و به ايرانيان امكان مى‏دهند قرابت شگفتى ميان بنيادگراهاى امريكائى و "ايرانى" بيابند. اطلاعات اين فصل را در سه  قسمت از نظر خوانندگان مى‏گذرانيم:

 

 بوش در پى صدور خون و مرگ - دروعهائى كه بوش و بلر ساختند و باستنادشان جنگ كردند:

 

  سر دبير نشريه نيويوركى Harpers مقاله‏اى با عنوان "نور بزرگى كه بر رئيس جمهورى، بوش، ظاهر شد"، انتشار داده‏است. نكات گوياى مقاله عبارتند از:

 * بنا بر سنجش‏هاى افكار، 46 درصد امريكائيها خود را، همچون بوش، مسيحى عامل به دستورات انجيل مى‏دانند. 48 درصد نظريه تحول را كفرآميز مى‏شمارند و 68 درصد تأكيد مى‏كنند كه ديو را ديده‏اند و 50 ميليون نفر خواننده رمانهاى مذهبى هستند. رمانهائى كه بر پايه معجزه بعثت ثانى و پيامبريهاى بابيلون نگاشته شده‏اند.

 * وزير دادگسترى امريكا، جون آشكروفت مى‏گويد: "در امريكا، مسيح شاه ما است". و توم ديلى، رئيس اكثريت جمهوريخواه در مجلس نمايندگان، مى‏گويد: "خداوند او را مأمور كرده است به سياست امريكا، ديدگاه انجيل از دنيا را ببخشد. تنها مسيحيت شيوه‏اى از زندگى را رهنمود مى‏دهد كه با واقعيتهاى اين جهان منطبق هستند". و پرزيدنت بوش تعلق خود را به اين باور، هيچ پنهان نمى‏كند.

 * پرزيدنت دبل يو بوش، بر اين باور است كه به توقاى مسيحى متقى گشته است. بلند گو باز بوده و او، در عالم خود فرو رفته و به خود و يا به آنهائى كه نطقهايش را تهيه مى‏كنند، مى‏گفته است: "آزادى كه ما بدان دلبسته‏ايم، هديه امريكا به دنيا نيست بلكه هديه خداوند به انسانيت است." و يا "ما بر آن نيستيم كه همه راه‏ها به خداوند را مى‏شناسيم اما مى‏توانيم بخود بباليم كه هدايت جسته‏ايم و بر اعتماد خويش به خداوندى بيفزائيم كه  همه عشق است و بر تمامى زندگى و همه تاريخ راهبر است". و يا "رويدادها گنگ و حاصل تغييرهاى كور تصادف فرموده نيستند بلكه فرآورده دست خداوند عادل و وفادارند". و يا

     "ما خشونت و مرگ به چهار گوشه دنيا صادر مى‏كنيم بخاطر دفاع از ملت بزرگ خود".

      در جائى از تگزاس و يا در كنار درياچه من Maine نور بزرگى بر رئيس جمهورى ظاهر شده‏است.

 * اما چگونه كار به اينجا رسيد كه امريكا خود را مأمور جنگ در عراق بگرداند و ميان بهشتى كه رؤياى گروندگان به انجيل است و آرمان شهر مرد سياسى، رابطه بر قرار كند؟ يافتن پاسخ اين پرسش، كوششى مى‏طلبد:

    ديدگاه بوش ياد آور جناتان ادوارس است وقتى خطاب به صيادان ماسوچست مى‏گفت: "كمان خشم خدا كشيده شده‏است و قلب شما آماج تيرى است كه دست عدالت آماده رها كردن آن است." و نيز به سخنان حجاج يوسف، حاكم عراق در 694 هجرى مى‏ماند. او گفته بود: "امر مردم عراق... به خدا سوگند همانطور پوست شما را مى‏كنم كه پوست درخت را مى‏كنند. چنان درهمتان بپيچم كه تركه‏ها بهم مى‏پيچند. چنان شما را بزنم كه شترهاى  سرگردان را مى‏زنند... به خدا قسم آنچه را به شما وعده مى‏دهم، خواهم كرد آنچه را مى‏گويم، مى‏كنم و آنچه را اندازه مى‏گيريم مى‏برم".

 انقلاب اسلامى: صدور خشونت و مرگ به چهار گوشه دنيا، همان "صدور انقلاب = صدور خشونت خمينى و ملاتاريست. بيان زور يكى است. پس نبايد تعجب كرد از يكسانى بيان كشتارگرى كه حجاج بود با بيان بوش.

 * از ياد نبريم جنگهاى مذهبى، كشتار سنت بارتلمى، آتشهائى كه بدان‏ها، در دوران تفتيش عقايد، انسان را بسوختند، صليب خونين جنگهاى صليبى قرون وسطى را. جفرسون قدرت دين را همانند مى‏دانست با استبدادى كه "بشريت گرفتار چنان تيره روزى ساخت و تاريخ 10 و يا 20 قرن را خشونتهاى بى رحمانه بيش از اندازه انباشت تا آنجا كه ناگزير دخالتش در دولت ممنوع شد".

      پرزيدنت بوش بنام پيش از تاريخ امريكا، سخن مى‏گويد. بر منبر "پاك دينى" نشسته است و سخت بر اين باور است كه "جريان رويدادها در تاريخ در دستان خدا، خداى عادل و وفادار است". او نادانى خود را تقوى و فقدان كنجاويش را علامت قوت اخلاقى مى‏انگارد. شيوه انديشيدن او ابتدائى است (آميخته‏اى از ترس و نادانى و كشش به سحر و جادو). بدين انديشه او خرد كسانى را تيره مى‏كند كه نقشه‏هاى جنگى وزارت دفاع را براى جنگ با شرارت و بدى و پيروزى بر آن، آماده مى‏كنند. اين انديشه مى‏گويد چرا رئيس جمهورى و وزير دادگسترى مجازات پاك كننده و كنگره و دادگاه عالى امريكا بر جامعه امريكائى وضعيتى را تحميل كرده‏اند كه اينك در آنست.

      اين بازگشت دستجمعى به تاريكيهاى گذشته ساده شده، بيانگر زوال آن حالت روحى است كه بر تهيه كنندگان قانون اساسى  و دو قرن تجربه آزادى مردم امريكا، حاكم بوده‏است. ژئوپوليتيسين‏هاى ما تصور مى‏كنند جنگشان بر ضد تروريسم، "برخورد تمدنها" است و از اين جنگ به خود مى‏بالند. اما حقيقت اينست كه اين جنگ خرافه‏ها است.

 انقلاب اسلامى: اگر بازگشت به تاريكيهاى گذشته در امريكا ممكن شده‏است، پس سكولاريسم و لائيسيته نگهبان مردم سالارى و مانع از تصرف دولت توسط بنيادگراها نيست. چنانكه مانع از رسيدن نازيسم به قدرت نيز نشد. تجربه تاريخ، بخصوص در قرن بيستم، مسلم مى‏كند كه در رقابت ميان بيانهاى قدرت، آن بيانى غلبه مى‏كند كه ظرفيت تخريب را به حد اكثر مى‏رساند. حافظ مردم سالارى از فسادهاى سياسى و اقتصادى و فرهنگى و اجتماعى، بيان آزادى است.