١٣٨٢- آرشيو روزنامه
انقلاب اسلامى در هجرت شماره ٥۷٥ از ٢١ مرداد تا ٦ شهريور
سايت ابوالحسن بنى صدر
وضعيت در افغانستان:

 

 

  در 21 اوت، لوموند گزارش كرد كه در غزنى، دهها پليس و سرباز عراقى كشته شده‏اند، دو عضو صليب سرخ كشته و 3 تن زخمى شده‏اند. در ولايت بدخشان، دو عضو افغانى يونيسف كشته شده‏اند. در ولايت وردك، 5 كارمند سازمان ملل مأمور يافتن و خنثى كردن مين، كشته شده‏اند. در قندهار، خانه برادر كرزاى منفجر شده‏است. در ولايت كونار، چندين موشك به پايگاه امريكائيان شليك شده‏اند.

      ناامنى هفته‏هاى اخير در ولايات مختلف افغانستان گوياى عزم مخالفان دولت كرزاى، يعنى طالبان و گلبدين حكمتيار و حزب او و سازمان القاعده بر برهم افزودن عمليات و نشانه گرفتن آسيب پذيرترين هدفهاست. قواى افغان و سازمانهاى امداد بين المللى يا محلى آماج اين حمله‏ها هستند.

      طالبان كه تجديد سازمان شده‏اند و از حمايت مناطق ايل و طايفه نشين پاكستان برخوردار هستند، چند هفته‏ايست كه دل و جرأت پيدا كرده‏اند و در گروههاى چند ده نفرى حمله مى‏كنند. هرچند حمله هايشان به قواى امريكائى و ديگر قواى خارجى مستقر در افغانستان، در شليك كم تأثير موشك خلاصه مى‏شود، اما حمله هاشان به قواى افغان كه از حفاظت كمترى برخوردار هستند، مستقيم و مرگبار هستند.

     «شكار تروريستها» كه قواى امريكا در مناطق پشتون نشين جنوب و شرق افغانستان بدان مشغولند، مردم را از امريكائيها بيزار كرده‏است و طالبان از اين بيرازى كمال استفاده را مى‏كنند. بتازگى، تراكتى به امضاى سه تن از مقامات دولت سابق طالبان، به افغانها هشدار داده‏اند كه از همكارى با كفار باز ايستند وگرنه طالبان آنها را، همراه با اربابان امريكائيشان، يك به يك، خواهند كشت.

  استراتفور برآنست كه بفهمد چرا امريكا نسبت به شدت گرفتن حمله‏هاى طالبان و مؤتلفشان حكمتيار و افراد آن، واكنش نشان نمى‏دهد. ممكن است بدين خاطر باشد كه امريكا مى‏خواهد بار مسئوليت را، هرچه بيشتر، به دوش  ناتو (پيمان نظامى اتلانتيك شمالى) بياندازد. در حقيقت، قواى امريكا در وضعيتى قرار گرفته‏است كه راه پس و پيش ندارد: اگر بخواهد با قواى دشمن بجنگد، آنها برق آسا از مرز عبور مى‏كنند و به پاكستان مى‏روند و تعقيب قانونيشان ناممكن مى‏شود. و اگر بى حركت مى‏ماند، دشمن موقع را مغتنم مى‏شمارد و بر حمله‏هاى خود مى‏افزايد.

     در هفته اول اوت، بر اثر حمله‏هاى طالبان و افراد حكميتار، 70 تن كشته شدند. اعتبار امريكا نزد مردم افغانستان به حداقل رسيده‏است. قواى امريكا در افغانستان محدود است و استراتژى انتخابى ربط مستقيم دارد با شمار اين قوا. دولت كرزاى نيز مايل است قواى ناتو به افغانستان برود و امنيت را در سراسر اين كشور برقرار كند.

      بهررو، ناتوانى امريكا از انجام عمليات بموقع، موجب تقويت طالبان و گروه حكميتار گشته است.

 


در اين شماره

صفحه اصلى

تريبون آزاد

آرشيو روزنامه‏

اطلاعيه ها

خبرهايى كه در
مجموعه نخوانده‏ايد

آخرين مصاحبه ها با ابوالحسن بنى صدر