|
مسعود اسماعيلو
گزارش سفر آقاى ابوالحسن بنىصدر به ايتاليا
آقاى بنىصدر در يك سفر 5 روزه به ايتاليا، در سه جلسه سخنرانى و يك نشست تلويزيونى شركت جستند.
اولين سخنرانى را در دانشگاه معمارى شهر ونيز كرد: روز دوشنبه 12 آوريل 2003، زير عنوان "خمينيسم و ريگانيسم و جنگ".
نكته درخور توجه اين بود كه آقاى بنىصدر، يكبار ديگر، در همين دانشگاه، در همين سالن Aula Magna، در سال 1978، در روزهاى 19 و 20 و 21 نوامبر، چند ماه پيش از انقلاب ايران، در بحثى آزاد، شركت كرده بود. آن بحث كه با ايرانيان مبارز، گروههاى مذهبى و چپ بعمل آمد، ضبط شد و موجود است:
* در يك روز بارانى، در ساعت 11 و 40 دقيقه صبح شنبه، جلسه آغاز شد. نخست پروفسور ماريمو فولين Marimo Folin، رئيس دانشگاه ونيز سخن گفت. او، پس از خوش آمد گفتن به آقاى بنىصدر، خاطر نشان كرد كه سفر و حضور بنىصدر در دانشگاه ونيز، بسيار پراهميت و پر معنى است. چرا كه از يك سو، بعد از 25 سال، باز بعنوان يك مبارز سياسى در اين دانشگاه سخن مىگويد و از سوى ديگر، حضور او، براى تاريخ مبارزه دانشگاه ونيز، نقطه عطفى است. اين حضور در خاطر مبارزه اين دانشگاه خواهد ماند.
دانشگاه ونيز يكى از مراكز مبارزاتى جنبشهاى دانشجوئى بوده و هست. پروفسور پولين در پايان سخنان خود، از موضوع سخنى كه انتخاب شده بود، اظهار خشنودى بسيار كرد و بحثها پيرامون موضوعهائى از اين نوع را، در شرائط كنونى جهان، بخصوص در جامعههاى غرب، بسيار مفيد ارزيابى و اظهار اميدوارى كرد كه ايران هرچه زودتر آزادى و استقلال خويش را باز يابد.
پروفسور فولين، در صحبتى دو به دو، به من اظهار كرد كه شوقى شگرف در من بود بدين خاطر نتوانستم جلو جارى شدن اشكهايم را بگيرم. از روحيه خستگىناپذير و شاد بنىصدر براستى جا خوردم. عجب شخصيت جالبى است.
در خور يادآورى است كه پروفسور فولين از مبارزان چپ مترقى ايتاليا است و در دهه 60، در جنبش دانشجوئى شركت داشتهاست.
* بعد از سخنان پروفسور پولين، من، به كوتاهى، براى دانشجويان - كه بگفته رئيس دانشگاه برخى از آنان بهنگام انقلاب ايران هنوز بدنيا نيامده بودند - و ديگران، از شخصيت بنىصدر سخن گفتم و منظرهاى از زندگى علمى و سياسى و مبارزه پيگير او، ترسيم كردم. از نقش او در انقلاب و مبارزه او با رژيم ملاتاريا بعد از كودتاى خرداد 60 سخن گفتم. از نقش او در داگاه ميكونوس و افشاى دولت تروريستى كه دولت ملاتارياست، سخن گفتم و سخن را با اين جمله بنىصدر، در روز اول ورود به فرانسه، در تابستان 1981، به پايان بردم: من براى افشاى روابط ارگانيك ميان خمينيسم و ريگانيسم، ايران را ترك گفتهام.
* پس از آن، بنىصدر مشخصات "انتگريسم دينى" را آنطور كه در ايران تجربه شد را با خاصه هائى كه در غرب براى آن قائل شدهاند، مقايسه كرد و گفت: اى كاش غرب، آن روز، هشدار را جدى گرفته بود و امروز گرفتار حاكميت بنيادگراها بر دولت امريكا نمىشد.
* در همين جلسه مهندس رحمت خسروى، روزنامه نگار و منقد سياسى، قول و فعل حكومت بوش را، در باره عراق و جنگ با آن كشور، تشريح و با يكديگر مقايسه و تضادهاشان را آشكار گرداند.
* پس از سخنرانيها، بنىصدر به پرسشها پاسخ داد. از اهميت "بيان آزادى" سخن گفت و بار ديگر هشدار داد كه اگر بيان آزادى در ميان نباشد، در بحران، از ميان بيانهاى قدرت، آن بيان كه خشونت گراتر است، برندهتر است. شگفتا كه برغم تجربه نازيسم و فاشيسم و...، از اهميت بيان آزادى همچنان غفلت مىشود.
يك شنبه 13 آوريل، آقاى بنىصدر در جمع ايرانيان حاضر شد. در اين جمع سخن گفت و به پرسشها پاسخ داد. با آنكه طرز فكرها يكى نبودند، جوى انسانى و صميمى پديد آمد و بيانگر اين واقعيت شد كه اختلاف در دوستى، ممكن و پايه آزادى و رشد است.
در 14 آوريل، آقاى بنىصدر و همراهان در دانشگاه پادوا، حضور يافتند. آقاى دكتر Milanesi، رئيس دانشگاه خوش آمد گفت و كتابى درباره دانشگاه و مدال ياد بود دانشگاه را اهدا كرد. پس از آن، از سالن تاريخى اين دانشگاه ديدن شد. مسئول سالن تاريخچه 800 ساله اين دانشگاه را گفت. او راهنما شد و آقاى بنىصدر و همراهان را به محل تدريس گاليله برد و كرسى تدريس گاليله را بنمود و در بارهاش توضيح داد. سپس آنها را به سالن تشريح و جراحى تاريخى اين دانشگاه برد تا اين اثر دوران حاكميت كليسا بر علم ببيند.
در ساعت 30/11 دقيقه، در يكى از سالنهاى بزرگ داشكده علوم سياسى، مملو از دانشجويان و استادان - كه ايرانيان نيز در ميان آنان بودند -، رئيس دانشكده، در سخنانى كوتاه، از اينكه بنىصدر دعوت داشگاه را پذيرفته و در اين دانشكده در باره نقد "حق مداخله" ادعائى صحبت مىكند، ابراز خوشوقتى كرد. آنگاه بنىصدر "حق مداخله بنام حقوق بشر، آزادى، مردم سالارى" را تكرار همان "جنگ بنام عقيده" دانست و توضيح داد چرا اينگونه جنگها به هدفى عكس هدف ادعائى مىانجامد. او 12 پيشنهاد را براى مبارزه با رژيمهاى استبدادى پيشنهاد كرد.
معرفى و ترجمه سخنان بنىصدر را پروفسور انسو پاچه Enzo Pace بر عهده داشت و در پايان سخن بنىصدر، پروفسور معروف ايتاليائى، پاپيسكا Papisca، آن را نقد كرد و اهميت انديشه بنىصدر و پيشنهادهايش و اهميت حضور اين شخصيت تاريخى را، در دانشكده علوم سياسى پادوا، خاطر نشان كرد. پس از آن، بنىصدر به پرسشها پاسخ گفت. جمعيت حاضر با علاقه بسيار بحث را دنبال مىكرد.
بر سر ميز نهار با آقايان پروفسور پاپيسكا و پروفسور Marco Masciaو پروفسور انسو پاچه و چند شخصيت روشنفكر ايتاليائى، بحثى جالب در باره بحران انديشه و "جنگ عادلانه" و... بعمل آمد.
در ساعت 30/17، در يكى از سالنهاى زيباى دانشگاه مركزى پادوا، بنىصدر در باره "خشونت زدائى" بعنوان موضوع گفتگو در درون هر فرهنگ و در گفتگوى فرهنگها سخن گفت. مقدمهاى در باره زمان پيشنهاد گفتگو ميان فرهنگها و كنگرهها كه نخستين آنها در 1994 تشكيل شد و خود در آن شركت كرد، گفت. اين بار نيز پروفسور پاچه ترجمه سخنان بنىصدر را برعهده داشت و پرفسور پاپسكا نقد و جمع بندى را انجام داد. او از جمله گفت: جملههاى پايانى سخنان بنىصدر، زيبا و آن لحظهها زيباترين لحظهها بودند. راستى اينست كه مردم جهان مىبايد شادى را روش خشونت زدائى كنند و با شوق و شور به مبارزه با بى عدالتى قدرتهاى جهانى و استبدادهاى حاكم بر كشورها برخيزند.
در اين جلسه نيز، جمعيت بسيار بود و بسيارى فعالانه در بحث شركت كردند. مهندس رحمت خسروى و دكتر محسن حمزئيان نيز سخن گفتند.
پيش از دو سخنرانى و در فاصله آنها، بنىصدر چند مصاحبه با روزنامهها و تلويزيونها بعمل آورد.
برنامه تلويزيونى شبكه سوم ايتاليا در رم: سه شنبه شب، 15 آوريل 2003، بنىصدر در برنامه معروف Balaro كه از پربينندهترين برنامه هاست، شركت كرد. موضوع برنامه جنگ امريكا با عراق و پى آمدهاى آن بود. در اين برنامه، Massimo Dalema، نخست وزير چپ ايتاليا پيش از تشكيل حكومت برلوس كنى و Rocco Botiglione وزير حكومت برلوس كنى و نيز روزنامه نگار ايرانى، بيژن زرمندى شركت داشتند.
در اين برنامه، بنىصدر هشدار داد كه امريكا دارد مردم سالارى را مساوى مىكند با ملت خوار و تسليم شده و دولت دست نشانده و خطر آن وجود دارد كه واكنش عمومى، طرد مردم سالارى بگردد. آنچه از آن روز ببعد، در عراق، جريان دارد، محلى براى ترديد در درستى نظر بنىصدر و بجا بودن هشدار او باقى نمىگذارد.
در اين سفر، آقايان نجات بخش و پاكنژاد آقاى بنىصدر را همراهى كردند.
|
| 
روزها بر رئيس جمهور چگونه مى گذرد از 11 تير تا 25 مهرماه 1359