|
دانيل ميتران
نامه سرگشاده به دوستان كرد عراق
دوستان عزيز
بار ديگر، منافع قدرتهاى خارجى ، شما را در مركز مسايل جهانى قرار داد.
سالهاست كه در مبارزات شما براى آزادى، صلح و عدالت همراه شما هستم. در مرگ عزيزانتان گريسته ام و سفاكى ها و بيرحمى هاى ديكتاتور و آنها را كه با تقويت و مسلح كردن او، شما را قربانى مىكنند، افشاء كرده ام. براى خاتمه دادن به جنگ و سنيز داخلى تلاش كرده ام و به عنوان كسى كه "مادر كردها" ناميده مىشوم، سعى كرده ام تا مانع برادركشى كردها بشوم.
امروز، من هم ميل داشتم مثل بسيارى از شما كه از جنگ در عراق حمايت مى كنند ، باور كنم كه منافع كردها با منافع ابرقدرت آمريكا همخوان شده است. من مى دانم كه اكنون شما در چه شرايطى از اميد به كسب حقوق و آزادىهاى حقه ى خلق كرد، در عراقى دموكراتيك و فدرال، و بيم از خيانتى مجدد از طرف آنها كه ظاهراً در اين دوازده سال از شما حمايت مى كنند، به سر مىبريد.
من شور و شعف شما را در چهارم اكتبر 2002 ، روز تشكيل پارلمان كرد در اربيل به خاطر مى آورم. "كالين پاول" در پيام شادباش خود به اين مناسبت، خلق كرد را "همراه و شريك" آمريكا، در مبارزه با ترور و استبداد خوانده بود. شما، در اين پيام، به عنوان دوست و همراه آمريكا مورد خطاب قرار گرفته بوديد.
در حالى كه شما، مدت هاى مديدى است كه در اين مبارزه درگير هستيد، بسيار پيش از آن كه منافع آمريكا، اين كشور را وارد چنين مسيرى كرده باشد. از سى و پنج سال قبل، شما با اين رژيم ها مبارزه مىكنيد؛ به بهاى قربانى هاى بسيار، شهرها و دهات سوخته، آوارگى و سرگردانى ، به بهاى دها و هزارها مفقودشده، بيوه و يتيم شده.
دوستان من، مى توانيد معنى اين "همراهى و همدستى " را كه ابرقدرت آمريكا در مورد شما به كار مى برد، براى من توضيح دهيد؟ مى توانيد فقط يك سند رسمى نشان بدهيد كه يكى از مسئولان آمريكايى در چهت برآوردن خواست شما مبنى بر حكومتى دموكراتيك و فدرال در عراق، تعهدى بر دوش گرفته باشد؟ چگونه توضيح مىدهيد آموزش نيروهاى مسلح كرد را در پايگاه نظامى آمريكا در مجارستان، در حالى كه نيروهاى امنيتى شما ثابت كردند كه قدرت رهبرى و حل مسايل منطقه خود را دارند؟
از طرف ديگر چه كسى مى تواند توضيح بدهد كه چرا، اينك، مردم كرد كه بمباران شيميايى حلبچه را ديده اند، توسط "حاميان" انگليسى- آمريكايى خود به ماسك هاى مقابله با بمب هاى شيميايى و سمى ارتش عراق مجهز نيستند؟
پارلمان تركيه اجازه استفاده از حريم فضايى خود را به هواپيماهاى نظامى انگليسى- آمريكايى داده و با عبور نيروهاى زمينى انگليسى- آمريكايى از خاك خود، به قيمت از دست دادن كمك مالى اى در حدود شش ميليارد دلار، مخالفت كرده است. اما در عوض، موافقت آمريكايى ها را براى گسترش نيروهاى ارتش تركيه در خاك عراق، و دقيق تر گفته شود؛ كردستان، به دست آورده است؛ تحت عنوان "كمك هاى انسانى". استفاده دولت تركيه از اين "كمك هاى انسانى " مورد سئوال است. كافى است سركوب آزاديخواهان كرد تركيه توسط دولت اين كشور را به خاطر بياوريم. شما با هرگونه حضور نيروهاى نظامى تركيه در خاك خودتان حتى تحت نظر آمريكايى ها مخالف بوديد. و من با توجه به شرايط، از روزهاى سياهى كه براى كردهاى عراق در راه است، بيمناكم.
در مورد شرايط و موقعيت آينده منطقهء شما، آمريكاييان شما را به دوستانتان در بين مخالفان دولت عراق حواله مى دهند و مى گويند مسايل شما، مسايل داخلى عراق است و بايد در همين كادر حل و فصل شود. البته، در كنفرانس 29 نوامبر گذشته، در مجلس ملى فرانسه، همه نمايندگان مخالفان دولت عراق، كه حاضر بودند، بر تأسيس يك حكومت فدرال براى كردها تأكيد داشتند.
آرزوى ما ايناست ك شمابتوانيد با برادران خود، يعنى بامخالفان دولت عراق به تفاهم برسيد و بتوانيد با هم، كشورى دموكراتيك و فدرال، بر پايه تثبيت و تضمين حقوق و آزاديهاى عمومى بناكنيد. اما با ابهامى كه در مورد شرايط بعد از جنگ وجود دارد، "حاميان" انگليسى- آمريكايى شما چه تعهدى در اين مورد دادهاند؟
در آخرين سفرى كه به كردستان داشتم، در اكتبر گذشته، مسئول برنامه كشف و خنثى كردن مين در آن منطقه، برايم توضيح داد كه كارش چقدر مشكل و حساس است و چطور با كندى پيش مىرود چون بغداد از دادن نقشه مناطق و مكان هايى كه توسط ارتش عراق مين گذارى شده خوددارى مى كند. به عبارت ديگر، بغداد اجازه نمى دهد، حتى در كادر برنامه "نفت در برابر غذا"، متخصصان خنثى كردن مين كارشان را انجام دهند. و در همين حال، همانطور كه مى دانيد، آمريكاييان مشغول مين گذارى مجدد سرزمين شما و برنامه ريزى براى استفاده از بمب هستند.
شما مى گوييد با توجه به اينكه ابرقدرت آمريكا از شما حمايت مى كند، قادر به مخالفت در برابر او، در جنگى كه مىخواهد به عراق تحميل كند نيستيد. آيا شما نمىتوانيد به اين حامى خود بگوييد كه يك سرزمين مين گذارى شده و بمباران شده، همانقدر براى شما خطرناك است كه براى بقيه مردم اين كشور و براى تمام بشريت؟
هيچ ترديدى نيست كه شما شايسته صلح و آزادى و احترام به حقوق و فرهنگتان هستيد. مى دانيد كه چقدر شادمان بودم از اين كه مى ديدم سرزمينتان دوباره ساخته مىشود، كودكان به مدرسه مى روند، جوانان به دانشگاه مى روند و زنان در نهادهاى گوناگون مشغول فعاليت براى بازسازى وطنشان هستند. چقدر خوشحال بودم از اين كه محل استقرار نيروهاى نظامى عراق به پاركى وسيع براى مردم تبديل شده است. و از دست دادن اين همه، نااميدى و سرخوردگى عظيمى براى دوستان شماست.
شما قربانى جريانى هستيد كه به نظر مى آيد با تار و پود هستى تان درهم آميخته و زندگى و آزادى شما را هزينه مى كند، شما فكر مىكنيد با پذيرفتن نيروهاى مثلاً آزادكنندهء " آمريكايى در وطنتان، شانسى براى رهايى از چنگال ديكتاتورى صدام حسين داريد، همانگونه كه فرانسويان در سال 1944 فكر مى كردند. مى پرسيد كه كردها حق برخوردارى از حمايت و پشتيبانى ندارند؟
البته كه دارند. اما مى توانيد به كشورى چون آمريكا اطمينان كنيد كه دوبار به نحوى دردناك به اعتماد شما خيانت كرده، در سالهاى 1975 و 1991؟
اگر چاى شما بودم بسيار تأمل مى كردم.
دانيل ميتران رئيس نهاد:
"فرانس ليبرته"
اين نامه در صفحه انترنتى فرانس ليبرته، روز 25 مارس 2005 منتشر شده كه شيدا نبوى آنرا ترجمه كردهاست وما آنرا از سايت "عصر ما" گرفتهايم.
|
| 
روزها بر رئيس جمهور چگونه مى گذرد از 11 تير تا 25 مهرماه 1359