|
خديجه مصدق، تنها فرزند مصدق كه هنوز در حيات بود، در 29 ارديبهشت 1382، در گذشت. زندگى غمبارش نماد زندگى نسل او در استبداد پهلوى بود: هنوز نو جوان نشده، پدر او را، مأموران مختارى، بدستور رضا خان، در برابر چشمانش، بردند. پيش از دستگيرى، اعضاى خانواده در انتظارى جانكاه روزها را مىگذراندند. در انتظار آمدن مأموران رضا خان و بردن مصدق براى كشتن. اين شد كه بردن پدر ضربه روانى غير قابل تحملى بر كودكى وارد كرد كه خديجه بود. او تا پايان عمر، در سوئيس، تحت درمان بود. در روزهاى پيش از مرگ، به فارسى، دو نام را مرتب تكرار مىكرد، مصدق و رضاخان پهلوى. به سخن ديگر، او با تصوير پدرش در حالى كه مأموران رضا خان مىبردند، روزها و لحظات آخر عمر مىگذراند.
|