●پیشنهاد نامه 8 وزیر خارجه سابقه امریکا و کانادا و چند کشور اروپائی :

خانم ﺁلبرایت به اتفاق 7 وزیر خارجه سابق کشورهای دیگر، پیشنهاد نامه ای، زیر عنوان چگونه باید به ایران نزدیک شد، را امضاء کرده اند که در واشنگتن پست (13 دسامبر 2004 ) انتشار پیدا کرده است. غیر از ﺁلبرایت ، روبین کوک ، وزیر خارجه سابق انگلستان و هوبرت وردین، وزیر خارجه سابق فرانسه و لامبرتو دینی ، وزیر خارجه سابق ایتالیا و لوید ﺁکسورثی ، وزیر خارجه سابق کانادا و نیلس هلوگ پترسن ، وزیر خارجه سابق دانمارک و ﺁنا پالاسیو ، وزیر خارجه سابق اسپانیا و جوزیاس وان ﺁرتسن ، وزیر خارجه سابق هلند، امضاء کنندگان این متن هستند. ترجمه پیشنهاد نامه را می ﺁوریم :
وزرای خارجه فرانسه و ﺁلمان و انگلستان با مقامات ایرانی گفتگو کننده در باره اتم، در این هفته، دیدار می کنند. این لحظه واجد پی ﺁمدی مهم است. امریکا در این گفتگوها حضور نخواهد داشت. با وجود فاصله، اگر علائم دقیق و ظریف بفرستد در حاصل گفتگوها اثر خواهد گذارد. هستند کسانی که انتظار می کشند و امیدوارند گفتگوها به شکست بیانجامند. اما اگر امریکا و اروپا در جلوگیری از مجهز شدن رژیم رادیکال ایران به سلاح هسته ای موفق شوند ، نزدیکی و همآهنگی بزرگ طرفی میان امریکا و اروپا میسر خواهد شد.
ما وزیران خارجه سابق اروپا و کانادا و امریکا سخت نگران وضعیت کنونی روابط میان امریکا و اروپا و اثری که بر توانائی ما در مقابله با مسائل مبتلی به دارد، هستیم . یکی از این مسائل، منصرف کردن ایران از مجهز شدن به سلاح اتمی است. به همت مؤسسه ﺁسپن، چند نوبت با یکدیگر دیدار کرده ایم تا برای این پرسش : چرا روحیه همکاری میان دو طرف جای خود را به روحیه رقابت و کشماکش داده است ؟ ، پاسخ بیابیم. بنظر ما همکاری واقعی دو طرف تنها راه یافتن راه حلها برای مشکلها است.
حاصل کار وزرای خارجه انگلستان و فرانسه و ﺁلمان این شد که ، در ماه گذشته، ایرانیها پذیرفتند برنامه اتمی خود را به حال تعلیق درﺁورند. تا زمانی که گفتگوها به قصد همکاریهای اقتصادی و فنی به نتیجه بیانجامند. این توافق پیشرفت به حساب است. اما زمانی موافقیت بشمار می ﺁید که ایران بطور دائم برنامه تولید سلاح اتمی را معلق بگرداند. بمثابه ملتهائی که در بکار بردن تهدید و تحبیب، در این گونه گفتگوهای ظریف و حساس ، تجربه مندیم، برای بدست ﺁوردن همکاری کامل ایرانیان، ایده های زیر را پیشنهاد می کنیم :
1 - امریکا و اروپا می باید در باب پیشنهاد دستجمعی خود، شفاف باشند. ایرانیان اختلاف میان امریکا و اروپا را ، دستمایه کرده اند و امیدوارند با عدم توافق میان دو طرف ، زمان لازم را برای پیش بردن برنامه اتمی خود تا نقطه بازگشت ناپذیر، بدست می ﺁورند. برای خنثی کردن این استراتژی، سیاستگزاران اروپا و امریکا می باید به تکرار، با هم بگویند که برﺁنند که ایران باید تعهدات خود را ، که بنا بر قرارداد منع گسترش اسلحه اتمی پذیرفته است، محترم بشمارد و اسلحه اتمی نسازد. در همان حال، امریکا و اروپا می باید تأکید کنند که غرب بر ﺁن نیست که حق ایران را در استفاده صلح ﺁمیز از انرژی اتمی ، تحت مراقبتهای ضرور، انکار کند.
2 - عرضه کنندگان عمده تجهیزات اتمی ( روسیه و امریکا و اروپا ) می باید تضمینی محکم در باب تأمین سوخت نیروگاه اتمی برق ، در ازای چشم پوشی دائمی ایران از استفاده از توانائیهای خویش در تولید سوخت اتمی ، متضمن غنی سازی اورانیوم و تولید ﺁب سنگین، به ایران بسپارند.
3 - حکومت بوش می باید از موافقت نامه اخیر اروپا با ایران، بمثابه قدم اول و مهم ، حمایت کند. با وجود این روشن نیست که ﺁیا این توافق ایران را از پی گیری برنامه اتمی خویش باز می دارد یانه. تنها اتحاد امریکا و اروپا می تواند موجب رسیدنشان به مقوصد که منصرف کردن بالمره ایران از تولید اسلحه اتمی است، بگردد. واشنگتن می باید از کوشش دیپلماتیک اروپا حمایت کامل کند و در پی مذاکرات اقتصادی و دیپلماتیک با ایران شود. رهبری سیاسی و فرهنگ این کشور طی دو دهه سخت تغییر کرده است و بسیار بیشتر از ﺁن بغرنج شده است که بسیاری گمان می برند. درک عاملان سیاسی درون ایران و انگیزه هاشان ایجاب می کند که امریکا با ﺁنان، رودر رو ، تعامل کند. با در پیش گرفتن چنین روشی، منافع مستقیم برای امریکا در بر دارد. از ﺁن جمله اند به توافق باز ﺁوردن عدم توافقها در باره اتم و همکاری در زمینه مبارزه با قاچاق مواد مخدر، مسئله عراق ، تروریسم و صلح خاور میانه .
اگر امریکائیها نیاز به بیشتر شدن حمایت از کوششهای دیپلماتیک را پیدا کردند، اروپائیان می باید به ایرانیان ثابت کنند که گرفتار عواقب سیاسی و اقتصادی جدی خواهند شد اگر از تولید سلاح اتمی چشم نپوشند. در صورت به نتیجه نرسیدن روش دیپلماسی ، اروپائیان باید ﺁماده عمل بدیل ، از جمله بردن پرونده ایران به شورای امنیت . ﺁنها باید، به تکرار، اراده خویش را به اقدام گوشزد کنند. غرب نباید در پی برخورد با ایران باشد ، اما اگر ضرورت جلوگیری از ورود یک قدرت اتمی دیگر به صحنه خاورمیانه مستعد ﺁتش گرفتن، اقتضا کرد، نباید از ﺁن ، بیمی به خود راه دهد .
منافع هر ملت می باید حفظ شود. توافق می باید به ایران عملی کردن برنامه اتمی غیر نظامی را که می خواهد و به جامعه بین المللی اعتمادی را که نیاز دارد، بدهد . با هم، با شکیبائی و عزم راسخ ، اروپا و امریکا می باید هرچه سخت تر بکوشند تا به این نتیجه برسند. در صورتی که کوشش ﺁنها نتیجه نبخشید، همچنان می باید متحد بمانند.

● در 13 دسامبر، مذاکرات هیأت ایرانی به ریاست حسن روحانی با وزیران خارجه اروپائی، در سطح عالی به پایان رسید و بنا بر پیش نویس بیانیه مشترک: "تضمين‌هايي عيني مبني بر آن است كه برنامه‌ي هسته‌يي ايران منحصرا براي مقاصد صلح‌آميز است" و نيز جهت نيل به "تضمين‌هايي قاطع درباره‌ي همكاري هسته‌يي، فني و اقتصادي و هم‌چنين تعهدات قاطع در خصوص موضوعات امنيتي" مذاکرات ادامه خواهند یافت.
● در 25 ﺁذر ، روزنامه شرق نوشته است : بر اساس‌ قراين‌ و اخبار رسيده‌ محور مذاكرات‌ اين‌ بار هم‌ از جانب‌ اروپايي‌ها تعيين‌ شده‌، يعني‌ همان‌ چهار محور اصلي‌ كه‌ يكي‌ پرونده‌ هسته‌يي‌ ايران‌، ديگري‌ مساله‌ حقوق‌ بشر، سپس‌ گفت‌وگوهاي‌ صلح‌ خاورميانه‌ و دست‌ آخر بحث‌ تروريسم‌ است‌ يعني‌ باز اين‌ چهار محور به‌ نظرم‌ دستور كار اصلي‌ مذاكرات‌ بروكسل‌ است‌ و اگر ما سقف‌ گفت‌وگوها در مذاكرات‌ در اين‌ چارچوب‌ را بپذيريم‌، اگر هم‌ توافقي‌ از اين‌ مذاكرات‌ به‌ دست‌ آيد، در اين‌ چهار محور خواهد بود و پرسیده است : پس مطالبات ایران در کجای برنامه گفتگوها قید شده اند ؟

●در 14 دسامبر، خرازی گفته است : ایران ﺁماده گفتگو با امریکا بر سر مسئله اتم است بشرط اینکه امریکا ، ایران را با خود برابر بنشاند!
و مقام وزارت خارجه امریکا پاسخ داده است : امریکا هیچگاه مخالف گفتگو در باره مسائل ، وقتی نتیجه مطلوب ببارﺁورد، نبوده است. اما در قضیه اتم، کاری که سبب باور به نتیجه بخش بودن گفتگو باشد، نکرده است.
انقلاب اسلامی : 1 - خرازی صورت سازی می کند و گمان می کند عقلها را می فریبد و نمی پرسند : وقتی شما حاضر می شوید در مسئله اتم ایران با امریکا گفتگو کنید ، پس می پذیرید نابرابرید. وگرنه چرا امریکا در باره برنامه اتمی و موشکی خود با شما گفتگو نمی کند؟ 2 - در رابطه با اروپا نیز ، تا این زمان، جز تعارفهای زبانی استرو، وزیر خارجه انگلستان، چیزی به " ایران " نداده اند.
.