"نیاز امریکا به روحانیان" برای بیرون رفتن از عراق و "اثر عراق" :
انقلاب اسلامی: بوش مسافرتی سری به بغداد کرد . این مسافرت را بقصد اثر آن بر امریکائیان و استفاده از این اثر در انتخاب مجدد بعمل آورد. غافل از اینکه بر جهانیان آشکار کرد نه تنها مردم عراق او را آزاد کننده نمی دانند که متجاور میشناشند و این متجاوز کمترین امنیت را نیز ندارد. "آزاد شوندگان" نه تنها "آزاد کننده" خود را ندیدند، بلکه آن عده از اعضای شورای حکومتی را هم که محل خلوت بوش با نظامیان امریکائی دستچین شده بردند، از پیش نمیدانستند در آنجا ، به حضور بوش بار خواهند یافت. در پی این سفر، نظامیان امریکائی در سامره کشتار کردند (54 کشته از مردم عادی و آنها که مسلحانه با قوای اشغالگر میجنگند). از حمله وحشیانه امریکائیان حرم دو امام (ع) نیز مصون نماند. پیش از این کشتار، آیة الله سیستانی صدا به اعتراض برداشت . ناظران غرب بر این نظر شده اند که امریکا چاره ای جز ترک عراق ندارد و برای ترک عراق نیاز به روحانیان دارد. در قسمت اول این فصل سفر بوش به عراق - که روز بعد از او، هلاری کلینتون، همسر رئیس جمهوری پیشین و سناتور از نیویورک نظیر این سفر را انجام داد - و پی آمدهای آن و در قسمت دوم "اثر عراق" را از نظر خوانندگان میگذرانیم. در این قسمت، نقش ملاتاریا را در تروریسم از یاد نمی بریم:
سفر سری بوش، "کسی که چون یک دزد آمد و رفت" و پی آمدهای ژئوپلیتیک آن:
● لوموند (29 نوامبر) گزارش فرستاده ویژه خود به عراق را انتشار داده است: دغدغه خاطر بوش بخاطر انتخابات ریاست جمهوری امریکا، چه بکار عراقیها می آید؟ شیعه و سنی عراق شاهد آمدن و رفتن بوش در 28 نوامبر شدند. آمدن و رفتنی که کسی از آن آگاه نشد. حتی آن چهار عضو شورای حکومتی که به فرودگاه احضار شدند نمی دانستند چرا باید در آنجا حاضر شوند. آنها نیز به این سفر دو ساعته اعتراض دارند. یکی از آنها، محمود عثمان از آن بیم دارد "که این دیدار از عراق که در دیدار از یک پایگاه نظامی امریکا خلاصه شد، آنهم در موقعیتی که شکاف میان "آزاد کننده" و "آزاد شونده" روز بروز بیشتر می شود، برای عراق، اثرات منفی ببار آورد".
اما مردم سنی این آمد و رفت را "آمدن و رفتنی چون آمد و رفت یک دزد" میشمارند . یک بازرگان اطمینان میدهد که همان شب، حمله ای انجام گرفته است. نه به فرودگاه بغداد که به پایگاهی در کویت. و یک روحانی سنی اطمینان میدهد شکست از آن آنها است که بدون اینکه دعوت شوند، می آیند و از وحشت بخود می لرزند . آنها هم که از امریکا پیروی میکنند، سرنوشتی جز شکست ندارند. او سخن خویش را صریح میکند: شکست در انتظار بوش و همه کسانی است که طرح امریکا را برای انتقال قدرت به "عراقیها" بپذیرند. در حقیقت، سنیهای عراق متقاعدند که امریکا میخواهد دولت عراق را به متحدان شیعه و سنی خود بسپارد. هرچند برای سنیها، در طرحی که امریکا، در 15 نوامبر، اعلان کرد و، بنا بر آن، در ماه ژوئن آینده ، دولت انتقالی برگزیده یک مجلس قانونگذاری انتقالی، تشکیل می شود، موقعیت ویژه ای در نظر گرفته شده است. امری که شیعه عراق را نگران کرده است.
از این رو، آیة الله سیستانی، رئیس روحانیت عراق خواستار تجدید نظر در طرح امریکا شد. هرچند نگرانی او از بابت کاهش موقعیت شیعه در دولت است، اما چون نمیخواهد اختلاف مذهبی را مبنای اعتراض خود کند، اعتراض خود را به ناکافی بودن رجوع به اسلام در قانون اساسی و نبود انتخاباتی برای انتخاب اعضای مجلس انتقالی میکند. یک دلیل دیگر اعتراض او و میانه روهای نجف، فشار شیعه هااست. جوانان شیعه از مقتدا صدر که رادیکال است، حمایت میکنند.
اعتراض او اثر خویش را بخشید: از چهار عضو شورای حکومتی که به فرودگاه فراخوانده شدند و با بوش دیدار کردند، 3 تن - یکی از آنها، زن بود - شیعه بودند و رئیس جمهوری به آنها اطمینان داد که تجدید نظر در طرح را خواهد پذیرفت. یک مقام امریکائی نیز گفت: انتخابات حالا یک امکان است و پیش از ماه ژوئن میباید راه حلی برای آن پیدا کنیم.
مقتدی صدر نیز در نماز جمعه گفت: آنها که مدعیند عراق باید مستقل باشد، حق ندارند بدون اجازه گرفتن از مردم عراق، وارد این کشور شوند. اینگونه دیدارها غیر قابل قبول است.
● استراتفور (28 نوامبر) بر اینست که سفر سری بوش - دوایر اطلاعاتی با آن مخالفت کرده اند - گویای این امر است که او به اشتباههای خود در ماههای بعد از انتخابات، پی برده و در کار اصلاح آنها است. این اشتباهها که بوش میخواهد تصحیح کند، هم سیاسی و هم استراژیک هستند و هم به روابط عمومی مربوط می شوند.
جالب است بدانیم که وزیر دفاع همراه او نبود اما کندولزا رایس، مشاور امنیتی، همراه او بود. علت اینست که او مسئول اصلی خیزش و گسترش جنبش چریکی و در حال حاضر، محبوب رئیس جمهوری نیست.
سیستانی خواستار انجام انتخابات و نیز قید شدن اسلام بمثابه دین رسمی در قانون اساسی است. جلال طالبانی که رئیس دوره ای شورای حکومتی است، به دیدار آیة الله سیستانی رفت و پس از بیرون آمدن از نزد او گفت: نظر آیةالله "منطقی و معقول است". از نظر واشنگتن، دیدار و نتیجه آن، خبر خوشی است زیرا خواهان همکاری کرد و شیعه است. و به شورای حکومتی بمثابه مدیریت دوران انتقالی، مشروعیت می دهد.
امریکا می خواهد انتخابات را به تأخیر بیاندازد. اما شیعه ها و کردها خواهان جلو انداختن انتخابات هستند. امریکا این باور را که بتوان مانع از استقرار یک دولت اسلامی شد، از دست داده است. بنا بر این، دیر یا زود شدن تشکیل چنین دولتی اهمیت خود را از دست داده است.
آنچه بیشترین اهمیت را برای امریکا دارد، اینست که ائتلاف شکننده میان کردها و شیعه ها از دست نرود. در منطقه، اوضاع در حال از دست رفتن از مهار امریکا هستند. بنا بر این، امریکا می باید تا می تواند به تحول وضعیت در عراق، شتاب بخشد. قطعاً به مصلحت امریکا نیست که سیستانی را عصبانی کند. آنچه قطعی است اینست که در زمان اندک اقامت بوش در فرودگاه بغداد، برمر وضعیت را برای او تشریح کرده است.
● استفراتفور (29 نوامبر)، بار دیگر، وضعیت سیاسی عراق را مطالعه کرده و از جمله به این نتیجه رسیده است که هم شیعه و هم کرد میدانند که امریکا میخواهد مقاومت مسلحانه هرچه زودتر پایان بپذیرد. هر دو جامعه کرد و شیعه از رودر روئی با جنبش مسلحانه سنی ها خودداری می کنند. زیرا نمیخواهند زمینه برخوردها در آینده را فراهم آورند. هر دو جامعه میدانند زود یا دیر امریکا عراق را ترک خواهد گفت و آنها باید با جامعه سنی عراق زندگی کنند. بنا بر این، فرصت کنونی را یک فرصتی تاریخی تلقی میکنند برای پیشرفت بسوی یک آینده سیاسی دیگری. بنا بر این، زیر بار آن نمی روند در سرکوب جنبش مسلحانه، با قوای امریکا همکاری کنند. بجای رویاروئی، برآنند که فرصت را برای گفتگو با سنی ها مغتنم بشمارند. این دو در کار آنند که مخاطبان سنی که از مقبولیت برخوردار باشند، بیابند و از راه گفتگو با آنها بر سر دولتی که باید تشکیل شود، به مبارزه مسلحانه، پایان بدهند. و نیز با طوایف عرب گفتگو می کنندکه از مبارزه مسلحانه حمایت میکنند، به این گمان که امریکا نمیخواهد در آینده عراق به آنها نقشی بدهد، در گفتگو هستند. شیعه و کردها مصمم به وارد کردن سنی ها در روند تشکیل دولت جدید هستند. زیرا میدانند که از بیرون و توسط قوای امریکا، نمیتواند مقاومت مسلحانه را از میان برداشت. بنا براین، راه حل را شرکت دادن سنیها در روند تحول عراق و پایان بخشیدن به مبارزه مسلحانه از درون می بینند.
● واشنگتن پست (1 دسامبر 2003) ارزیابیهای مطبوعات کشورهای دنیای اسلام را از سفر سری بوش به فرودگاه بغداد انتشار داده است. این مطبوعات عمل او را نمایشی و در همان حال، بیانگر نبود امنیت و ترجمان ناتوانی امریکا از حفظ قوای خود در عراق ارزیابی کرده اند: افراد قوای بوش آیا می توانند دل به دوام آوردن در عراق بسپارند وقتی میبینند رئیس جمهوری و فرمانده کل قوایشان شبانه و وحشت کننان می آید و دو ساعت و نیم در فرودگاه میگذراند و باز میگردد؟
انقلاب اسلامی: شکست امریکا به استقرار نظم دلخواهش در عراق، بدست ارتش خویش و افتادن ابتکار عمل بدست شیعه و کرد، با نقش پیدا کردن سازمان ملل متحد در عبور عراق از وضعیت کنونی به وضعیت انتقالی و از آن به وضعیت دائمی همراه است:
