در ميان تهديد كنندگان صلح جهانى، اسرائيل اول و كره و ايران دوم و امريكا سوم است - هم مذاكره و هم بلر و برمر بخود مىبالند كه حاصل جنگ عراق در ايران بدست آمد:
لوموند (31 اكتبر 2003) نتايج سنجش افكارى را منتشر كردهاست، كه در سطح اروپا، بعمل آمدهاست:
بنا بر سنحش افكار از 7515 تن، در 15 كشور عضو اتحاديه اروپا، از 8 تا 16 اكتبر 2003، كه بخواست كميسيون اروپائى، به قصد سنجش اندازه تغيير در افكار عمومى اروپائيان، انجام گرفته است، در ميان كشورهائى كه صلح جهانى را به خطر مىاندازند، امريكا مقام ششم را يافتهاست. مقام اول از آن اسرائيل و مقام دوم از آن كره شمالى و مقام سوم از آن ايران و مقامهاى چهارم و پنجم از آن عراق و افغانستان هستند.
اما وقتى نتايج بطور رسمى منتشر شدند، معلوم شد اسرائيل، بعنوان كشورى كه صلح جهان را بخطر مىاندازد، با 59 درصد، مقام اول و كرده شمالى و ايران مقام دوم را يافتهاند.
وقتى از اروپائيان پرسيده مىشود اداره بازسازى عراق به چه كس بايد سپرده شود؟ به ترتيب، 58 درصد مىگويند به سازمان ملل متحد و 44 درصد پاسخ مىدهند به حكومت موقت عراق و 25 درصد جواب مىدهند به اروپا و تنها 18 درصد موافق سپردن كار بازسازى به امريكائيان هستند.
و وقتى از آنها مىپرسند: چه كسى مىبايد پول باز سازى را بپردازد، به ترتيب، 65 درصد مىگويند امريكا و 44 درصد برآنند كه سازمان ملل و 29 درصد پاسخ مىدهند حكومت موقت عراق و 24 در صد جواب مىدهند اتحاديه اروپا.
82 درصد اروپائيان برآنند كه اتحاديه اروپا مىبايد كمكهاى انسانى خود را به عراق افزايش دهد.
دو سوم اروپائيان (68 درصد) برآنند كه حمله نظامى به عراق موجه نبودهاست. 29 درصد آن را موجه دانستهاند. 81 درصد فرانسويان و بلژيكيها و اتريشيها و آلمانها كه با جنگ مخالف بودند، گفتهاند حمله نظامى موجه نبودهاست. حتى مردم كشورهائى كه حكومتهاشان قوياً از حمله امريكا به عراق حمايت مىكردند، مثل اسپانيا (79 درصد)، بر اين نظرند كه حمله موجه نبودهاست. برغم حمايت حكومت برلوس كنى، 60 در صد ايتاليائيها نيز بر اين نظر هستند. بازهم گوياتر نظر مردم انگليس است: 51 درصد برآنند كه جنگ موجه نبودهاست و تنها 44 درصد مىگويند موجه بودهاست.
و بالاخره در پاسخ اين پرسش: چه كسى بايد صلح را، در عراق، تأمين كند؟، اروپائيان پاسخ مىدهند: سازمان ملل متحد و نيروهاى حافظ صلح آن 43 درصد و سازمان ملل 19 درصد و يك نيروى چند مليتى، بنام سازمان ملل متحد و زير فرماندهى امريكا 11 درصد و حكومت موقت عراق 8 و امريكا 6 درصد.
انقلاب اسلامى: نتايج منتشر شده سنجش افكار بسيار گويا هستند: اسرائيل مقام اول را دارد بخاطر جنايات جنگى روزمره حكومت شارون كه حتى رئيس ستاد ارتش اين كشور را نيز ناگزير به اعتراض كردهاست. كره شمالى مقام دوم را دارد بخاطر آزمايش بمب اتمى و مجهز بودن به موشكهاى دوربرد. اما ايران مقام دوم را يافتهاست، بخاطر دروغ سازى ملاتاريا و چرب كردن دروغش توسط حكومتهاى شارون و بوش به ترتيبى كه افكار عمومى غرب باور كردهاست ايران بزودى مجهز به سلاح اتمى شود.
در آنچه به عراق مربوط مىشود، 6 ماه بعد از جنگ، در محكمه افكار عمومى اروپا، محكوميت حمله نظامى امريكا به عراق، قطعى شدهاست. تنها 6 درصد اروپائيان حاضر است به امريكا در برقرار كردن صلح در عراق، باور كند. و بحق، دو سوم اروپائيان مىگويند هزينه باز سازى را امريكا مىبايد بپردازد. در حقيقت، ويران كننده مىبايد هزينه باز ساختن را بپردازد.
در 1 نوامبر، تونى بلر، نخست وزير انگلستان گفته است: جنگ عراق آزمايشى بود كه ميوههاى آن را بايد در ايران و كشورهايى مثل آن چيد.
وى با اشاره به نتايج جنگ عراق بر سياستهاى انگليس در قبال كشورهاى ياغى و سركوبگر، افزودهاست: فكر مىكنيد چرا ايران پس از سالها اكنون براى نخستين بار آماده همكارى با آژانس بينالمللى انرژى اتمى شده است؟ قطعا به اين خاطر كه دنيا الان فهميده كه ما در اين مسائل بسيار جدى هستيم.
اگر چون من باور كنيد كه تركيب تروريسم با اين كشورهاى سركوبگر و ياغى تهديدى براى امنيت هستند، به اين نتيجه خواهيد رسيد كه جنگ در عراق حالت هشدار را داشت.
اين جنگ هشدارى بود به كشورهاى مانند عراق كه آنها بايد جلوى حمله به ما را بگيرند.
اگر ما با صدام اينگونه معامله نمىكرديم، هيچ راهى براى تعامل با ديگر كشورهاى مشابه آن در برابرمان باقى نمىماند.
جنگ برضد عراق جنگى عادلانه و مشروع بود. زيرا عراق تهديدى براى امنيت جهانى بود.
* روزى پيش از او، برمر، حاكم امريكائى عراق، مشابه اين اظهارات را بر زبان آورد.
در 10 آبان (1 نوامبر) رحيمپور، مديركل اروپاى غربى وزارت امور خارجه، سفير انگلستان در تهران را احضار كرد و نسبت به اظهارات تونلى بلر اعتراض كرد: آقاى بلر نبايد براى رهايى از مشكلات سياست داخلى خود و فرار از پاسخگويى به افكار عمومى جهانيان در خصوص مشروعيت اشغال عراق، اقدام به فرافكنى نموده و دلايل نامرتبط ارايه نمايد.
در 2 نوامبر، از گزارش ايران به آژانس بين المللى انرژى اتمى، ابراز رضايت شد: ابراز رضايت را آژانس بعمل آورد بخاطر گزارش فعاليت اتمى ايران در 20 سال گذشته. محمد البرادعى گفت: ايران براى حذر كردن از گزارش منفى آژانس، بقدر كفايت به قطعنامه عمل كردهاست. پيشرفت ما خوب بودهاست. گزارش مفهوم است. با وجود اين، هنوز كارهائى هستند كه بايد انجام بگيرند.
در 1 نوامبر، 5 مفتش آژانس در تهران بودند. آنها در باره برنامهاى از ايران سئوالها دارند كه مظنون است برنامههاى توليد سلاح اتمى باشد.
خرازى درباره زمان امضاى پروتكل الحاقى گفت: اين پروتكل در 20 يا 22 نوامبر امضا خواهد شد.
ايران و روسيه بر سر پروتكل بازپس گيرى سوخت مستعمل نيروگاه اتمى بوشهر كه يكى از موانع تكميل اين نيروگاه توسط روسيه است، به توافق نرسيدند. به گزارش خبرگزارى فرانسه، مذاكرات يكى از مقامات عاليرتبه ايران با وزير انرژى اتمى روسيه الكساندر روميانتسف در اين باره به شكست انجاميد. روسيه كه مشغول تكميل نيروگاه اتمى بوشهر در جنوب ايران است مى گويد تا زمان دريافت تضمين براى برگرداندن سوخت مستعمل نيروگاه، سوخت مورد نياز براى راه اندازى نيروگاه را به ايران ارسال نخواهد كرد. به اين ترتيب، نيروگاه بوشهر به علت طولانى شدن روند امضاى پروتكل الحاقى و تداوم غنى سازى اورانيوم توسط ايران نمى تواند زودتر از سال 2005 راه اندازى شود.
