انقلاب اسلامی : باوجود این زمینه سازیها و رفتن ولیعهد انگلستان به ایران ، تحریم انتخابات چنان وسیع و شفاف بود که انگلستان و امریکا و اروپا ناگزیر شدند ﺁن را محکوم کنند . از ﺁنجا که نقش رسانه های گروهی غرب در افشای انتخابات مفتضح و ﺁگاه کردن مردم اروپا و امریکا از تحریم وسیع چنین انتخاباتی تعیین کننده بود و سبب شد که غرب بطور رسمی انتخاباتی فرمایشی را محکوم کند و از ﺁنجا که مافیای حاکم بر صدا و سیمای تحت اداره گماشته خامنه ای از قول همین رسانه ها دروغ نبود که نسازد و پخش نکند، نخست گزارشهای رسانه های گروهی غرب را از انتخابات فرمایشی می ﺁوریم :
سه عامل حساس شدن و ﺁگاه شدن وجدان جهانی از تحریم وسیع انتخابات فرمایشی :
انقلاب اسلامی : پیش از انجام انتخابات فرمایشی ، بنی صدر پی درپی توضیح می داد که تنها به یمن یک تحریم وسیع است که دنیای می فهمد ایران ، ملتی دارد که خود می تواند مانع استبداد را از پیش پا بردارد و غرب را از زد و بند بر سر منابع ثروت و حقوق ملی ایران باز می دارد. خامنه ای واقعیت را وارونه می کرد و مردم را می ترساند که اگر انتخابات قلابی او را تحریم کنند، دشمنان در ایران طمع خواهند کرد. اینک مسلم شد که حق با بنی صدر بود و برغم " همکاریها " که ملاتاریا به امریکا در عراق و افغانستان کرد و وعده ها که به اروپا داد و برغم وعده ها که به امریکا داد، تحریم سبب شد که حکومتهای امریکا و اروپا انتخابات فرمایشی را محکوم کنند. سه عامل نقش تعیین کننده در ﺁگاه و حساس شدن وجدان جهانی و در نتیجه مجبور شدن حکومتها به محکوم کردن انتخابات رسوا نقش بازی کردند:
● نخست ایرانیانی که در خط ﺁزادی و استقلال عمل می کنند و بخصوص از زمان حضور نظامی امریکا در افغانستان و عراق ، بطور مداوم ، روابط پنهانی ملاتاریا با امریکا و انگلستان را افشا و معامله ها را بر ملاء و نقشه خامنه ای و همدستان او را برای استقرار استبداد مطلقه فردی ، از راه معامله با سلطه گران، افشا کردند. افکار عمومی جهانی را از نقشه رهبری سازمان ترور - که از فردای "انتخابات مجلس ششم " طرح و به اجرا گذاشته شد - ﺁگاه کردند. در همان حال، از یک سال پیش، به تحریم انتخاباتی پرداختند که در هر حال قلابی بود . زیرا محل رهبری جنبش همگانی بقصد استقرار مردم سالاری ، نه در دولت استبدادی که در جامعه ملی است.
بنا بر این، بیهوده نبود و نیست که ملاتاریا و شاخه تبلیغاتی او در طول سال، دو کتاب بر ضد بنی صدر چاپ و پخش کرد و ارگانهای سازمان ترور بطور مرتب به او ناسزا نوشتند و گفتند و در روزهای پیش و پس از اول اسفند، کیهان مصاحبه با هاشمی رفسنجانی را انتشار داد که بنی صدر محور اصلی ﺁن بود. همراه با ﺁن خبرهای جعلی دیگری نیز بقصد پرونده سازی ، انتشار دادند. تازه ترین نمونه این خبر جعلی است :
* سایت گویا ﺁ (gooyaa )- "شبه گویا " که اداره ﺁن با همسر محبیان سرمقاله نویس رسالت و فاطمه رهبر است که بنا بر لیست خامنه ای باید به نمایندگی از تهران منصوب شود - این خبر را جعل و پخش کرده است:
" حسين انصاري راد نماينده ابوالحسن بني صدر در مجلس ششم خبر از استيضاح رئيس جمهور داد وي در گفتگو با ايلنا مدعي شد : متحصنين و معترضين به رد صلاحيت هاي گسترده نيز در همين راستا طرح سئوالي از رئيس جمهوري را در خصوص چرايي برگزاري اين انتخابات در دستور كار دارند " .
اما بنی صدر تنها نیست . دیگر کوشندگان در افشای نقشه خامنه ای و ملاتاریا نیز زیر " هجوم تبلیغاتی " شاخه تبلیغاتی و شاخه ترور سازمان ترور قرار گرفته اند. امروز همه ﺁنها بر خط خویش استوار ایستاده اند و هرﺁنچه را ﺁزادی و استقلال ایجاب کرده ، بعمل ﺁورده اند ، شاهد اثر کار خود در جنبش مردم ایران بخاطر ﺁزادی و استقلال و مردم سالاری هستند.
● عامل تعیین کننده دوم اقدام شجاعانه ﺁندسته از " نمایندگان" بود که با تحصن در مجلس و افشاگری روزانه ، وجدان جهانی را از فرمایشی بودن انتخابات و هدف ﺁن ﺁگاه کرد. کوشش ایرانیان در افشای لیست خامنه ای و افشای سعی ملاتاریا بر خرید سکوت امریکا و انگلیس و اروپا ، پیشاپیش افکار عمومی جهانی را نسبت به " انتخابات " قلابی حساس کردند و این حساسیت روزنامه نگاران را بر ﺁن داشت راهی ایران شوند و با مشاهده تحریم وسیع انتخابات ، جهانیان را از قلابی بودن انتخابات و رفتار شجاعانه مردم ایران ﺁگاه کنند :
● روزنامه نگاران امریکائی و اروپائی یک صدا جنبش تحریم را وسیع ارزیابی و تقلبهای گماشتگان خامنه ای را فاحش توصیف کردند. از ﺁنجا که صدا و سیمای خامنه ای از قول CNN و ﺁسوشتید پرس و واشنگتن پست و نیویورک قول جعل کردند و به تکرار ، پخش کردند، از گزارشهای این رسانه ها شروع می کنیم :
* CNN گزارش کرد 80 در صد مردم انتخابات را تحریم کردند.
* ﺁسوشیتدپرس و رویتر (20 و 21 فوریه ) : با حذف چند هزار تن از نامزدهای اصلاح طلبان و زیر باران تبلیغاتی رادیو و تلویزیون ایران که روز و شب تبلیغ می کرد و تلیغات گسترده مساجد از طریق بلند گوها که مدام مردم را به دادن رأی دعوت می کردند و با وجود اینکه دعوت کنندگان به تحریم وسائل تبلیغاتی اندکی در اختیار داشتنند (سایتهای انترنتی و تلفنهای دستی و فرستادن اطلاعیه به روزنامه ها و خبرگزاریها ) مردم تهران بطور وسیع انتخابات را تحریم کردند. حوزه های رأی در تهران خالی بودند . اما بنا بر گزارش در اکناف کشور شمار رأی دهندگان بالا بوده است.
انقلاب اسلامی : بدیهی است که گزارش دهنده ای جز صدا و سیما نبوده است .
* نیویورک تایمز (21 فوریه ) : مهمترین سئوال اینست که چه کسانی و چند درصد مردم در دادن رأی شرکت کرده اند. خبرنگار با تهرانیها مصاحبه کرده است. ﺁنها میگفته اند در انتخابات شرکت نمی کنیم زیرا ﺁزادی انتخاب وجود ندارد. بر دیوارها، پوسترها پاره شده بودند. با تلفن دستی پیام می دادند انتخابات را تحریم کنید. از مردم خواسته می شد : با دادن رأی ، در تشییع جنازه ﺁزادی شرکت نکنید. پیش از انتخابات ، نه تنها دو روزنامه اصلاح طلب را بستند بلکه ستاد انتخاباتی حزب مشارکت را نیز مهر و موم کردند. مردم تهران انتخابات را تحریم کردند. می گفتند : نتیجه انتخابات از پیش معلوم است چرا باید در ﺁن شرکت کرد؟
* واشنگتن پست (20 فوریه ) محافظه کاران با رسانه های گروهی خویش به جنگ تحریم انتخابات رفتند. با وجود این ، در تهران ، حوزه های رأی خالی بودند. دو ساعت بر مدت رأی گیری افزودند بدان امید که رأی دهنده ای پیدا شود. اکثریت جمعیت ایران را جوانان تشکیل می دهند و جوانان این انتخابات را تحریم کردند. اصلاح طلبان ارزیابی میکنند که میزان مشارکت در دادن رأی ، در مقایسه با انتخابات مجلس ششم ، نصف شود. در ﺁن انتخابات ، این میزان در کشور 67 و در استان تهران 47 درصد بود. در یکی از حوزه ها، در دیرگاه شب، در مدت نیم ساعت ، 4 نفر برای رأی دادن مراجعه کردند. یکی از ﺁنها گفت : پدرم مرا مجبور کرد بیایم رأی بدهم. روزنامه نگاران ایرانی میگویند تعداد رأی دهندگان کمتر از انتخابات ریاست جمهوری است. تلویزیون دولتی ، بخش انگلیسی ﺁن تقلا میکند روزنامه نگاران خارجی را متقاعد کند رأی دهندگان زیادند. در شمال شرقی ایران که واگنها منفجر شدند و موجب قتل 320 نفر شدند ، تحریم انتخابات بطور خاص وسیع بود.
* روزنامه ایتالیائی کوریه دلا سرا (21 فوریه ) : بیشتر از 80 درصد مردم ایران انتخابات را تحریم کردند.
* خبر نگار رپوبلیکا (21 فوریه ) گزارش می کند : ايرانيان ديروز با خروش سرودهای ميهنپرستانه كه در دوران قبل از انقلاب پخش ميشد و تا چندی پيش خواندن آنها ممنوع بود و سرايندگان آنها به زندان میافتادند از خواب بيدار شدند. سرودهايی همچون "ای ايران" از آرشيوها بيرون كشيده شدند و بعنوان محركی جهت شركت در انتخابات در سراسر روز از راديو و تلويزيون پخش ميشدند. مجری برنامه راديويی تكرار ميكرد: "بايد سيلی ديگری به آمريكا زد و ايران را از طوفانهای سهمگينی كه دشمن تدارك ديده است محافظت كرد". بالاترين مقام تئوكراسی يعنی رهبر نظام آيت الله خامنهای در تلويزيون بطور مكرر اعلام ميكرد: "دشمنان كشور و انقلاب اسلامی از هيچ اقدامی در جهت بازداشتن مردم از شركت در انتخابات دريغ نميكنند."
حوالی صبح ، تهران بسيار خلوت بود و حوزههای رای گيری خالی بنظر ميرسيد. هنگاميكه مترجم من آدرس حوزههای رای گيری نزديك را از عابرين ميپرسيد جواب میشنيد: "چرا ميخواهيد برويد رای بدهيد؟" كافی بود توضيح دهم كه برای تهيه خبر به اين حوزهها مراجعه ميكنيم تا شكوههای مردم بصورتی طبيعی آغاز شوند. يكی از كارمندان صنعت نفت فرياد زد: "بنويسيد ، بنويسيد كه تمام ايرانيان از اين رژيم نفرت دارند. من ٢٥سال پيش در انقلاب شركت داشتم ، همه عمر تاوان آن اشتباه را دارم ميپردازم". يكی ديگر از عابران بعد از ملحق شدن به او اظهار داشت: "ما عدالت اجتماعی را ميخواستيم و ميبينيد كه چه چيزی نصيبمان شد". در پارك دانشجو ، محلی كه شبها مملو از بينوايان ، معتادين ، روسپيان و جوانانی كه فاقد هرگونه اميدی در زندگيشان ميباشند، بوديم. در دكه روزنامهفروشی نزديك ، راديو اعلام ميكرد: "اقيانوسی از مردم در حال رای دادن است و به اين ترتيب مشاركت عظيم مردمی در جمهوری اسلامی بار ديگر به نمايش گذاشته شد."
در درون حوزههای خالی ، صفهايی از زنان "چادری" نشسته بودند، زنانی كه خود را در درون چادر خويش بشدت محفوظ ميكنند چنين ناميده ميشوند، و در سكوت منتظر آمدن رای دهندگان بودند. "چند نفر تا كنون رای دادهاند؟" هيچگاه موفق به شنيدن جوابی نشدم. از من معذرت ميخواستند. ميگفتند كه آن حوزه ،حوزهای پرت است و بهتر است كه به مساجد رجوع كنيم. به مسجد زيبای سپهسالار رسيديم كه به عقيده همه بايد مملو از رای دهندگان ميبود. در واقع كاميون تلويزيون دولتی كه فيلم تهيه ميكرد نيز در آنجا مستقر شده بود. حضور جمعيتی از زنان مسن با چادر مشكی ، همچون ردیفی از كلاغان سياه صف كشيده ، به چشم ميخورد. آنان در همان موقع از اتوبوسی كه در بيرون پارك شده بود پياده شده بودند و به ما توضيح دادند كه هم اكنون از سفر زيارت كربلا در عراق باز گشتهاند. بمحض خروج از مسجد دختر جوانی كه پالتويی بلند بر تن داشت و روسری بسته بود خود را به ما رساند و گفت: "بايد بدانيد كه تمام اينها يك دروغ است. من رای دادم ، و شناسنامه مهر خورده خود را به ما نشان داد، اما برای اينكه مجبور بودم. در مدرسهای كه تقاضای ورود را كردهام به من گفتند كه بايد در رایگيری شركت كنم و گرنه مرا نخواهند پذيرفت. پدر و برادرم نيز به اجبار رای دادند. پدرم در يكی از شركتهای حمل ونقل وابسته به بنياد رهبری كار ميكند و او را در صورت عدم شركت در انتخابات تهديد به اخراج كرده بودند. برادرم نيز خدمت سربازی را طی ميكند و مجبور بود كه در رای گيری شركت كند. اما همه اين نمايش دروغ بزرگی بيش نيست. باور كنيد هيچكس اين رژيم را نميخواهد." سوار ماشين ميشويم و از راديو ميشنويم كه ميگويد: "كشور بزرگمان مصمم است كه در انتخابات شركت كند".
خاتمی رئيس جمهور با چهرهای غمگين ، در ساعت ٩ صبج در وزارت كشور رای خود را به صندوق انداخت. او روحيه كسی را داشت كه آخرين عمل قبل از شهادتش را به فرجام ميرساند. خاتمی به روزنامهنگاران گفت: "اين ملت بارها شكست خورده است اما هر بار راهش را پيدا كرده و شگفتيهای جديدی را خلق كرده است". با اين سخنان بارقهای از اميد هنوز در او مشاهده ميشد. برادرش محمدرضا ، يكی از رهبران بايكوت انتخابات به دفاع از او ميپردازد و ميگويد:" رئيس جمهور واقعا اصلاح طلب بود اما از توان و انرژی لازم برخوردار نبود".
غروب، مدت زمان رای گيری (با وجود حوزههای خالی رایگيری) تمديد شد و اين مسئله از اولين نشانههای تلاش جهت تقلب برای افزايش درصد مشاركت مردم خبر ميداد. قبلا شورای نگهبان تعداد افرادی را كه واجد شرايط شركت در انتخابات بودند ٤٣ ميليون اعلام كرده بود در حاليكه اين رقم از سوی وزارت كشور ٤٦ ميليون اعلام شده بود.
* گزارشگر الپائیز ، روزنامه معتبر اسپانیائی (21 فوریه ) : رأی دهندگان واقعی 15 درصد واجدین شرائط رأی دادن هستند.
* تلویزیون دولتی اسپانیا (20 فوریه ، شب هنگام) تحریم کنندگان انتخابات بالای 80 درصد هستند.
* خبرنگار دیلی تلگراف (21 فوریه ) گزارش میکند که در تهران ، رأی دهنده نادر بود . خبرنگار حوزه خیابان فردوسی را مثال می ﺁورد. این خیابان از نقاط پرجمعیت و پر رفت و ﺁمد تهران است. روزنامه نگار مینویسد حوزه بسته بود. نیمساعت دیر باز کرد. چون رأی دهنده ای نبود. بعد از نیم ساعت ، یک تن ﺁمد و رأی داد. دوساعت از رأی دهنده خبر نبود . بعد از دو ساعت، چند نفر برای دادن رأی شرکت کردند. در حوزه دیگری ، شیرینی و شربت نیز می داند اما رأی دهنده ای نبود.
* لوموند (21 فوریه ) در شهرهای ایران 80 درصد از دادن رأی امتناع کردند.
* لیبراسیون (21 فوریه ) : مردم ایران به صندوقهای رأی پشت کردند . مردم ایران جای تردید باقی نگذاشتند که خامنه ای ، رهبر رژیم ، فاقد پایگاه مردمی است.
* فیگارو (21 فوریه ) : مردم ایران انتخابات را تحریم کردند.
* غیر از رسانه هائی که گزارشهاشان بعنوان نمونه نقل شدند، تلویزیونها و رادیوهای فرانسه و انگلیس و ﺁلمان و سوئد و روزنامه های معتبر این کشور ها تحریم وسیع انتخابات را نه بزرگ به استبداد خامنه ای ارزیابی کردند. نتیجه این شد که حکومتهای اروپائی و امریکا ناگزیر از اعتراض به انتخابات فرمایشی و محکو کردن ﺁن شدند :
