انقلاب اسلامی : تحصن " نمایندگان " ادامه یافت و بر آن ، استعفانامه نیز افزوده گشت . در همان حال که رهبری سازمان ترور همچنان بی اعتناء به مردم ایران و خواست آن بی اعتناء مانده است ، مأموران خود را بر کسب سکوت غرب در برابر انتخابات قلابی ، گمارده است.
و زمان آن موقعیت را پدید آورد که در آن، حقیقت بر زبان کسانی جاری میشود که حق را فدای مصلحت می کنند : قرارداد الجزیره خیانتی نظیر خیانت وثوق الدوله در امضای قرارداد 1919 بوده است. اما وثوق الدوله واقعی نه بهزاد نبوی و رجائی که خمینی بوده است. این دو مأمور آن خیانت بوده اند. عقل قدرتمدار به تخریب خود شروع میکند ، اینک که در مقام رفع اتهام از خود برآمده اند، بار خیانت را به گردن خمینی می اندازند. بدیهی است راست میگویند زیرا بدون دستور او ، ممکن نبود بتوانند مرتکب چنین خیانتی بشوند اما گویا از یاد برده اند که به قول علی (ع) ، در اسلام ، مأمورم و معذورم ، نداریم . بنا بر این، آنها نه تنها حق نداشته اند اطاعت کنند بلکه مسئول بوده اند خیانت را افشا و برای جلوگیری از انجامش اقدام کنند. امروز نیز ، نه بخش کوچکی از حقیقت، که تمام حقیقت را باید به مردم ایران گزارش کنند و از این مردم پوزش بخواهند. باری، در این مجموعه، در یک فصل ، فصل دوم ، یافته ای دیگری از یافته های جدید در بارۀ اکتبر سورپرایز و بخشی از حقیقت را که بر قلم فرزند رجائی آمده است و سندی را می آوریم که نامه بنی صدر به خمینی است در باره خیانت آمیز بودن قرارداد الجزیره .
و بطور مستمر خاطر نشان کرده ایم که خمینی عقده رضا خان را داشت و خامنه ای عقده پسر رضا خان ، محمد رضا پهلوی را دارد. و حالا او خود را با شاه مقایسه می کند . در فصل اول ، خبرهای گویای تقلای او را برای قبولاندن استبداد فساد و جنایت و خیانت پیشه اش به امریکا و انگلیس از نظر خوانند گان میگذرانیم