در این فاصله ، ملاتاریا دست به رد وسیع صلاحیتهای نامزدها زد و ، همزمان، قانون اساسی افغانستان تصویب شد. این قانون اساسی ترجمان روابط قوا در سطح جامعه افغانی و در سطح رابطه این جامعه با قدرت امریکا و نیز قدرتهای همسایه است. پادشاهی باز نگشت اما استبداد چطور؟ دولت نیز لائیک نشد . تکلیف آزادی جریان اندیشه ها و اطلاعات چه می شود؟ همان روابط قوا که قانون اساسی را پدید آورد این تکلیف را نیز معین میکند. می توان اثر همکاری رژیم ملاتاریا با امریکا و انگلیس را در عراق و تصویب شدن نظیر این قانون اساسی را در عراق بر جامعه ایرانی ، پیشاپیش ، برآورد کرد : اگر ، به احتمال قوی، مردم ایران به این نتیجه برسند که مردم سالاری تحول در بیرون رژیم و در درون ایران است و استقرار آن از یک قدرت خارجی ساخته نیست، خود دست بکار میشوند. امریکا دیگر محور بدیل سیاسی سازی نمیشود. اما اگر مردم ایران به این نتیجه برسند که آسمان همه جا به یک رنگ است، تقصیر اول آن با همه آنهائی است که به جای شرکت در نیروی جانشینی که ترجمان مردم سالاری بر اصول استقلال و آزادی باشد، واکنش کنشهای امریکا و رژیم ملاتاریا شده اند و میشوند و قدرتی که امریکا است را محور بدیل سازی کرده اند و میکنند.
